Накратко ќе кажам дека сум за. Верувам дека во втор брак и те како е потешко да се стапи, пред се поради страв од неуспех, но мислам дека секој треба да има човек покај себе што ќе му дава подршка, љубов и внимание.
Туку ми одвлече внимание расправата за Калиас. Не треба да си светица за да запазиш некои основни човечки норми. Да не бидеш себичен и да размислуваш малку за другите луѓе околу тебе. Особено па во овој случај кога станува збор за дете! Нема ни да влегувам во туѓа кожа, ниту па да се ставам во таква умрсена ситуација ако не сум спремна за тоа. Разбирам и љубов и се, но да ти се превртуваат цревата од неговото дете? Па затоа тие бракови и не се за секого и се голем залак за оној што не може да го проголта. Што ли ќе биде ако имаат дете од новиот брак? Едното дете сакано, мазено, чувано, а другото вечно отфрлено и запоставено од едниот родител. Па после следува ривалство и љубомора помеѓу децата. Да, можеби не го родила, но не може да се однесува ко да и е некое комшивче од улица.
Но го окривувам и мажот. Треба многу да се пази каков човек носи во домот каде што му расте детето.
Не сакам вакви егоистични размислувања и тешко на тие деца што треба да поминуваат низ вакви моменти. Место да се ставате во кожа на невестата, пробајте малку во таа на детето.





