Моите се на одмор, па немам многу инспирација сега, инаку секој ден има по нешто.
Навечер се трудам да ги легнам до 9 најдоцна, ама ако станале подоцна не им се спие, и тогаш цело време бараат нешто колку да се најдат на муабет, особено вода. А јас не сакам да им се мотам пред очи, зошто цело време ме прашуваат нешто, само колку да не спијат, а да бидам искрена понекогаш и едвај се качувам до горе ако сум премногу уморна. И така јас си најдов идеално решение - ќерка ми си зема вода и за неа и за брат и, кој се уште спие во креветче со ограда, па не може сам да стане и да си земе.
Арно ама еден ден тој претерал со барање вода, а неа и се спиело бидејќи многу рано беше станата. И едно време ми вика од горе: „Мамо, дај дојди више, прибери си го детево, 100 пати станав да му дадам вода!“
Ептен се унезгодив од ситуацијава
Ми текна уште една слична ситуација. Ќерката ми е најстара од сите деца во друштво, и знае дека сите треба да ги чува. А многу е одговорна, и стварно ги чува супер, во смисла ако се качуваат по скали ги држи за рака, ги анимира, ако некое почне да прави глупости му вика да престане, а ако не престане одма доаѓа да каже дека има проблем.
Еднаш бевме собрани, и освен тие 3-4 деца на пријатели со кои стандардно се дружиме дојде уште едно. А таа го гледа и вика: „Лелеее, сега уште едно дете имам за чување“

.
И викам: „Е добро бе ќерко, ќе ти качиме дневница, не е проблем.“