ТЕМА: Дилеми околу воспитувањето на децата

[Ariel]

И мојов црта во пејнт, не можам да го одлепам од компјутер, а не му пуштам игри, па му останува цртање и штракање букви во ворд. Само и таму цртежите му се апстракции...

Туку од вчера имаме нова ситуација Бев во дилема долго време што да правам, и пред да решам работата кулминира, па морав да реагирам.

Освен што не сака да црта, малиот мој некогаш знае да и се развика на жената што го чува, или да одбие други работи кои треба да ги прави. Исто така кога одиме на логопед некогаш не сака да соработува, па вчера токму таму „ми пукна филм“. По пат во кола се договривме дека ќе прави една вежба, ама којзнае каде му бил паметот, затоа што кога стигнавме на логопед ми рече дека не сме се договриле. Се изналути, и не сакаше да слушне да вежба. Жената го утепа од молење, а тој никако да попушти, и сфатив дека време е за казна. Колку сака нека е старомоден методот, функционира.
Од септември ќе оди во училиште, и крајно време е да научи дека ќе мора да прави и работи кои можеби нема да му бидат интересни, ама мора да ги завршува задачите кои ќе му бидат дадени, и мора да почитува авторитети - ќе му се најде во животот.

После логопед требаше со сестра му и другарка и да ги носам на игграње, ама го откажав тоа. Му забранив да гледа телевизија, да си игра со сестра му, не го носам никаде, и тоа што мислам дека најмногу го заболе, а ме боли и мене - нема гушкање со никој, па ни со мене. Ефекти имаше уште веднаш, само веќе беше време за спиење, па ќе видиме денес како ќе се одвиваат работите. Сабајле му кажав дека не може да се гушнеме пред да оди во градинка. Знае дека е казнет, како попарен е сега, многу ми е жал, ама мислам дека сега ако му дозволам да се однесува како сака - нема назад.
Ќе видам утре како ќе се однесува на логопед, и дома денес и утре, па ќе одлучам до кога ќе се однесувам вака со него. Ми беше во план една недела, ама ако се поправи -до петок ќе биде доволно. Ако не се поправи, во петок и сабота имам закажано играње со другарчиња, и нема да го носам, ќе ја носам само сестра му.

Не знам како поинаку би постапила за да го решам проблемот. За тепање не сум, ако не мора, а со разговор не се решава - сум се обидела милион пати.

[Trendafilka]

Единствено што сака е да црта во Архикад ...

Славица, и ти си една среќна мајка, како Авита исто.
Да знае моето дете да црта 40% во Архикад... па има да частам пола маало. Сериозно.
Што ќе се ушљапува во акварел и мрсни бои, со некакви си неинвентивни куќи и дрвја, што ги цртаат сите дечиња, мене ми нема апсолутно ништо посебно во тоа.
Плус и не е секој надарен и не сака бре.
Што убаво да си го влече нешто како Архикад уште отсега, алал нека му е.
Па ако го наследи татко му, знаеш ли што пари ќе заштедиш на професори за изучување на програмава?


Ги читам проблемите околу воспитување на вашите дечиња и не сум мајка, ама сметам дека поголемиот дел не се толку опасни и сериозни.
Кај што одам најчесто на гости, едното кубе и штипе, ама онака крвнички, тоа му било поздрав, од милост - и никој не реагира.
Големкото, 8 години, не се одлепува од тв, има нејзино двд и постојано гледа само цртани, со часови значи - никој не реагира.
Никогаш, ама никогаш не им се собрани играчките, сите ќе се препнуваат по 10 пати и ниту некој им вели да ги соберат, ниту самите им текнува, нормално, деца.
Ако нешто не се купи во речениот миг, тогаш има драматично плескање од под, вриштење како да ги колат и солзи, закани и навреди....
и ред други глупости.
Е тоа е загрижувачко.

[slavica999]

Славица, и ти си една среќна мајка, како Авита исто.
Да знае моето дете да црта 40% во Архикад... па има да частам пола маало. Сериозно.
Што ќе се ушљапува во акварел и мрсни бои, со некакви си неинвентивни куќи и дрвја, што ги цртаат сите дечиња, мене ми нема апсолутно ништо посебно во тоа.
Плус и не е секој надарен и не сака бре.

Ма јасно ми е тоа ама знам дека крив е компјутерот кој го има уште како од бебе . Дрвени, водени и темперни бои ги издегустира за многу брзо време. Дете е сакам да се шлапка и црта по листови па макар и по зидови по дома ама несака. Се плашам и да не расипе очиња. Знам дека не е некој проблем, ама сепак го контролирам.
Тоа удирање по баба му и тетка му (золва ми) имаше една фаза и кај нас. Посено ако се налути и не е по негово. Многу го алат-галат и така им возвраќа, им реков.Тоа не го прави на никого освен на нив. Им реков дека ќе преземам мерки со тоа што ќе го тепам јас него, па ако не ве боли продолжете и понатаму да го алите, им реков. Како се купуваше нова играчка секој ден, така ги фрлав во канта и имаше големо плачење и издизање од земја.Помина, тоа се реши.
До пред некое време нејќеше сам да јаде, туку само јас да му давам да јаде. Во градинка сам јаде, кога е во друштво со некои деца дали на гости, родендени и сл. сам јаде а кога е дома јас да го ранам. Пукнав оној ден и се заинатив и не му давав додека сам не побара и сам не јаде. Ми преседна и јадењето и се ама имаше ефект.
Уште сам да почне да заспива супер, ама и тоа тешко. Бара јас или татко му да легне до него и да заспие. А знам деца на негова возраст што сами си заспиваат. И тоа ќе треба некако полека да го решавам.

[girl.23]

Дилемава е од тетка ми која на постари години роди деца.
Помалото е девојче, сега има 11год.
Дома и надвор се дружи само со помали девојчиња (комшиски деца претежно), кои имаат по околу 7-8год.
Сите мали девојчиња ја гледаат како постара сестричка, многу ја сакаат и трчаат по неа. Таа им е како главна.
Сите и` приговараат на мајка и`, дека девојчето требало да се дружи со генерациски деца, а не со помали бидејќи не се развивало и ќе затупело.
Мислите дека има логика тоа? Или за дружба не се битни годините...?

[rakce69]

Според мене, најбитно е тоа со какви деца ке се дружи детето, јас сум израсната со постари, пошто кај мене во маало немам врсници освен машки. Има голема разлика во понатамошниот живот. Јас ги гледам другаркиве кои се дружеле со врсници, правеле работи на 16 години, истите кои јас сум ги правела на 14 итн.
Многу се понапредни тие деца кои се израснати со постари, учат на порана возраст многу повеќе работи, а и се поголеми борци во животот, одејќи според тоа, во друштво кога си на постари да знаеш и ти нешто што тие не го знаат па да го кажеш, борба да дојдеш до збор.
Помалите девојчиња ја сакаат бидејќи ги учи како треба а како не да се направат некои работи. Така и нејзе и треба некој да и покаже одредени работи.
Ипак не се учи се дома, одејќи по мене, уличната школа е најбитна во животот, да има само едно парче нешто и ти да знаеш како да се избориш за да биде твое.

[sweet25]

Ми нема логика тој коментар дека ќе затупело и сл. Напротив мислам дека девојчињата кои додека растат поминуваат време со помали од нив , сеедно дали со другарчиња или пак имаат помало братче сестриче добиваат некоја предност, во смисла кај самите тие се развива повеќе чувството за одговорност за оние кои се помали од нив, и мислам дека кога уште во детството тоа чувство се развива многу позитивно дека влијае на карактерот на тоа дете во иднина......Јас на пр. имав постара сестра и секогаш таа се грижеше за мене , јас секогаш бев помалата и дури и кога ќе бев на возраста накоја таа била пред некоја година третирана како повозрасна, со одговорност према мене, јас на истата таа возраст бев "мала". Еве сеа си ги гледам моите и ќеркичката многу се поставува заштитнички и со одговорност према помалото братче,и мислам дека да имав и друго постаро дете од неа дека она на истата таа возраст поинаку малце ќе се однесуваше.... Понекогаш морам да ги потсетам блиските дека и таа е дете , и тоа мало, бидејки знаете како се учи постарото дете ( ти си постара, ти треба да разбереш , да попуштиш, да го научиш)а тоа може да му стане и товар можеби и некако помалце му се попушта...
Да скратам
Не може детето да има штета од дружење со помали,па сигурно на училиште си се дружи и со врсници, но не треба и ние да забораваме дека и тоа е мало дете и иако не е скроз поврзано со прашањето но сакам да кажам за родителите, бабите и дедовците дека секое дете треба да го третираат према возраста бидејки не може првото да биде зрело и кога има 5 год. а второто да биде мало и на 15 затоа што има поголемо од него...

[avita]

девојЧинјата сто се дружат со помали не само сто добиват Чуство на одговорност му се подига самодовербата дека е омилена во децата .. ке добива се сто сака бидејки се помали секогас ке ја добива најдобарта играЧка а тие ке се тепаат кој да седне до неа кој да игра до неа.. кога ке тргне на уцилисте ке поЧне со свои врсници . и ке си има свој свет знам таков пример.. девојцето ни малку не остана не развиено ни заостанато.. тоЧно дека моето и некои други деца многу науЧија од неа писување , латиница буквите, цртање и многу други работи пред да тргант на уЧилисте за нив е добро да но девојЧето воопсто не заостана .. бесе добро во уЧилисте ,, си имасе свои врсници другарки а маливе трЧаа по нејзе пак но таа веке се Чуствувасе голема па си играсе со нив само кога и бесе досадно.. кога ке и дојдеа другарки отрЧувасе кај нив а малите остануваа разоЧарани. J а гледаа како идол сега се веке големи пак се дружат

[girl.23]

:) девојЧинјата сто се дружат со помали не само сто добиват Чуство на одговорност му се подига самодовербата дека е омилена во децата .. ке добива се сто сака бидејки се помали секогас ке ја добива најдобарта играЧка а тие ке се тепаат кој да седне до неа кој да игра до неа.. кога ке тргне на уцилисте ке поЧне со свои врсници . и ке си има свој свет знам таков пример.. девојцето ни малку не остана не развиено ни заостанато.. тоЧно дека моето и некои други деца многу науЧија од неа писување , латиница буквите, цртање и многу други работи пред да тргант на уЧилисте за нив е добро да но девојЧето воопсто не заостана .. бесе добро во уЧилисте ,, си имасе свои врсници другарки а маливе трЧаа по нејзе пак но таа веке се Чуствувасе голема па си играсе со нив само кога и бесе досадно.. кога ке и дојдеа другарки отрЧувасе кај нив а малите остануваа разоЧарани. J а гледаа како идол сега се веке големи пак се дружат

Исто како да го опиша девојчево. Се` до збор.
Проблемот е во некои жени (претежно од роднините), само и` призборуваат на мајката, а наскришно и на девојчето му велат да си најде другарки, дека е срамота да си игра со помали. А, што кога во маалото сите се помалечки.

Фала ви на трите што се потрудивте да помогнете.

[lidija.nikola]

Moeto dete ima 5 godini site dobro se odnesuvame so nego pazime doma da ne kazeme nekoj bezobrazen zbor bidejki toj vednas sto ne ubavo i loso vednas go upotrebuva ne navreduva nas roditelite babite dedovcite sme probale sekakov nacin da ne gi upotrebuva tie navredlivi zborovi no nikako da ni uspee.Koga ke go izneseme nekade so deca ili na prosetka ne saka da zboruva celo vreme molci nekoj ako go prasa nesto ne odgovara. Zatoa ve molam za sovet

Потсетување од модератор

Ве молиме пишувајте на кирилица. Ако не знаете како, прочитајте овде.

[slavica999]

Moeto dete ima 5 godini site dobro se odnesuvame so nego pazime doma da ne kazeme nekoj bezobrazen zbor bidejki toj vednas sto ne ubavo i loso vednas go upotrebuva ne navreduva nas roditelite babite dedovcite sme probale sekakov nacin da ne gi upotrebuva tie navredlivi zborovi no nikako da ni uspee.Koga ke go izneseme nekade so deca ili na prosetka ne saka da zboruva celo vreme molci nekoj ako go prasa nesto ne odgovara. Zatoa ve molam za sovet

Колку и да се трудиш сепак многу работи ќе чуе или научи од улица а тука веќ неможеш да го изолираш. Сега е мал и интерсно е да каже некои грдни зборови кои не ги ни разбира а интересни му се за кажување. Кога ќе порасне и осознае што значат тие зборови нема да ги кажува. Битно е сега уште од мал да свати дека грдни зборови не се кажуваат по дома, на роднини... и принципи на добро однесување кои произлегуваат од домашно воспитување. Утре нема ни да знаеш ниту контролираш ако еве на пр. опцуе некој другар. Разбираш што сакам да ти кажам.

За второво, би кажала дека му треба социјализација. Оди во градинка детето? Можеби е срамежлив и како трета причина би кажала дека е од оние деца кои доколку не го познаваат другиот човек или немаат доверба не зборуваат, па му треба одредено време да се опушти, народски кажано.
Тука неможеш нешто многу да го присилуваш и да сакаш. Таков е неговиот карактер сега за сега, а и пак ќе кажам мал е. На 5 годишна возраст преовладува срамувањето кај некои деца што е и нормално и нема потреба за грижа воопшто.
Некои деца зборуваат како стари и ќе те продадат, ама не се сите исти. Мислам дека проблемот е во социјализација и осамостојување на детето.
Немаш потреба од грижа, ќе се среди како расне