Се мислев дали да пишам во темава.
Од поодамна ми се смени мислењето за татко кое го имав цел живот, дека тој е најпаметен, дека е мојот херој и сл. Го гледав како што повеќето девојчиња ги гледаат своите татковци, како вистински заштитници на домот и семејството. Но поради неговите постапки, се тоа се смени рпед неколку години.
Имено, немам никакви проблеми со него од типот дека не малтретира мене, мајка ми или брат ми, не пие, не се коцка. Тој е најпасивниот човек и најнеснаодливиот кој го имам сретнато. 12 години оди сезонски на работа во Италија со прекини, никогаш не може да најде стална и сигурна работа па да ја одведе и мајка ми со него. Всушност, јас и брат ми израснавме со мајка ми, таа не воспита, ни даде се што сакавме и сме и благодарни за тоа бескрајно. Времето и раздлебите си го направија своето, и сега немам никаква блискост со татко ми, дури ми е антипатичен, и едвај чекам пак да замине во Италија. Еве сега, наместо 15 дена, веќе 2 месеци седи дома и не презема ништо за да отиде пак таму. Или барем тука да бара работа. Само седи дома, гледа тв, и ништо не помага. За се во животот тој ја чека мајка ми, никогаш не преземал иницијатива за ништо. Ми прекисна од таквото негово однесување, и иако сите 3ца му го имаме кажано тоа, тој само ќе одговори, е што да правам, таква ми била судбината да не се снајдам. Не ми се верува како може да се помири толку лесно со работите и за се да чека од небото да му падне. Ме нервира премногу, заради него дома има огромна тензија и нема никаква атмосфера. Гледам што почесто да сум надвор и да не разговарам со него, ме иритира.
Пред 2 години, додека не можеше да отиде во Итл, работеше во Скопска пивара за мизерна плата. Цело време преживувавме буквално, а тој иако има бугарски пасош, никако не замина некаде на страна. Животот ни беше катастрофа, на моменти немавме ниту за леб. Ама ајде помина некако тоа. Ете го сега, пак исто се однесува. Не сакам да дојде до таа приказна како полани, ама што да правам? Дајте ми некој совет како да го натераме со мајка ми и брат ми да оди да работи некаде. Не е мрзлив, но треба некој да му ја најде работата, а потоа тој ќе рмба цело време. Што да правам? Не го поднесувам веќе во моја близина
