И јас се приклучувам на зависник од цигари!
Не бре зависник, многу груб збор е тоа за моето конзумирање на цигари.
Можам да издржам и неколку дена без цигари без проблем, не ме фаќаат никакви кризи еве баш периодов се случило неколку дена да не излезам надвор пошто учам и немам потреба од цигара.
Значи не сум до толку страствен пушач, али кога ќе се заредам знам да се заборавам, кога ме фаќаат некои флешеви во глава па да се издувам.
Е сега за моите родители.
Мајка ми и брат ми знаат дека пушам, пред брат ми сум пушела, пред мајка ми сеуште не. Татко ми за сва среќа сеуште не знае дека пушам. Малце е тежок по тоа прашање.
Мајка ми ме фати на дело дека пушам во 2ра година, ме начека како џиткам цигара и така дозна. Па имав некоја апстиненција тогаш од 20 и кусур дена, ама попуштив под притисокот и пак запалив. Сега немам проблем со тоа. Она пак им се врати на цигарите, си чурка по 2-3 на ден, знае некогаш да ми побара кога нема, знае упаљач да ми побара, брат ми такоџе.
За алкохолот се случило малку дрмната да се вратам дома, ништо страшно. А чудно, веднаш се враќам во нормала кога ќе го здогледам татко ми.

Тогаш ни се клатам, ни се смеам ко печена.
Дома за празници кога сме сите заедно на трпеза ќе ме понуди со чаша вино, но последнава година и пол одбивам да се напијам и чашка што не беше случај со мене во моите луди зелени години.
Мара имам 2 пати пробано, од љубопитност сум пробала и на тоа сум останала. Неколку димчиња биле, не цел кец.
За ова немам кажано на никој од родителите и немам зашто, кога останало само на еден мој пубертетски експеримент.
