Последна прочитана книга и кратка критика

Која е последната книга што ја прочитавте и како ви се допадна? Препорачливо е и да напишете кратка критика за книгата.



Јас вчера ја завршив Отворени карти од Агата Кристи. Денес ја почнувам Куќа на злото исто од Агата Кристи...Очигледно влегувам во А.К период

 

golemiot getsbi pred mesec dena.sea nemam vreme a bas bi sakala da procitam nekoja

 

Хммм... последно прочитана Самрак, ама англиската верзија. Денес читав раскази ид Чехов. Морам, за лектира ми се, а и не се лоши. :geek:

 

Оф незнам,ама при крај сум со книгата Кво Вадис.

 

Вчера ја исчитав Џ. од Џон Бергер, одличен роман. Темата е донжуанска, само постмодернистички раскажана претежно од женски аспект. Што се случува со жените пред и за време на сексуалниот чин? Што претставува сексот воопшто во животот на една жена? Прашањето на бракот и неверството. Плус романот е историографска метафикција, историски настани на крајот на 19. и почетокот на 20. век. Сè на сè - одлично склопено. Сега му се фрлам на Кундера - Забавеност.

 

Теорија на хаосот - Џонатан Раб...одлично нешто

 

Sto godini samotija - markes ... interesna e ama mnogu se izmesani iminjata, site se slicni ili isti

 

последна страст во смртта

 

Пред некој ден ја прочитав Ангелот Џони,многу е убава книгата,многу ми се допадна.

 

Секс за почетници од една македонска авторка беше, не ми текнува на името :roll:

 

„Страници за нашата љубов“ од Николас Спаркс

„Јас сум обичен човек со обични мисли, што живее обичен живот.Не постојат споменици во моја чест, а моето име наскоро ќе биде заборавено, но јас љубев со сето свое срце и за мене тоа секогаш ќе биде доволно.“

Типичен бестселер со основна тематика-љубов.Лесен, релаксирачки и интересен.

 

Злосторство и казна

 

Ах, Маркес, Маркес:
„Едно утро, пред стројот за стрелање, Аурелијано Буендија ќе се сети на она дамнешно попладне кога татко му го водеше да го види ледот...“
Феноменален почеток што не се заборава. А, имињата, приказна за себе

 

Даниил Хармс, мајстор на иронијата и сатирата. Човекот низ хумор ги критикува репресиите на тогашната руска власт врз уметниците, репресии што ќе ги доживее на сопствена кожа, завршувајќи како една од многуте генијални жртви на тоталитаристичките режими. Во Старица, пишува:

Лав Толстој многу сакал деца. Еднаш си одел по Тверскиот булевар и го видел Пушкин кој одел пред него. Пушкин, како што е познато, бил низок. „Се разбира, она не е дете, туку момче“ - си помислил Толстој. - „Сеедно, ќе одам и ќе го погалам по главата“. И тргнал да го стигне Пушкин. Пушкин, пак, не ги знаел неговите намери и фатил да бега. Протрчале покрај некој полицаец. На полицаецот не му се допаднало трчањето по улица и се пуштил по нив за да ги опомене. По таа случка западниот печат пишувал дека во Русија книжевниците се подложени на следење од страна на власта.“

 

zlostor i kazna ..... Kolku e samo ludacka

 

Купи ја,нема да погрешиш.