Епа вака...
Сте имале ли некогаш човек покрај себе кој сосема ве исполнувал и сметате дека би можеле целиот живот да го поминете со него?Бил покрај вас кога ви бил најпотребен,ве сакал,ве почитувал,но вие не сте му го возвратиле тоа?Мене ми се случи токму ова...Имав се што една девојка посакува,а го пуштив да оди,заради мојата незрелост и несериозност.Некогаш сметав дека не претставува никаков дел од мојот живот,не сега сфаќам дека тој е мојот живот.Првото лето после толку време без него,а сега и првата нова година...Ми фали премногу,а тој има друга и продолжи понатаму.Со мене прекина секаков контакт без да ми објасни иако го побарав тоа од него,а јас едноставно незнам како понатаму со ова каење .Затоа што сега за прв пат во мој живот ЗНАМ дека го сакам и едноставно неможам да продолжам без него...


