ТЕМА: Признавање чувства

[Go-Girl]

обично машкото е тоа од кое се очекува прв да пријде и да и каже на девојката дека му се допаѓа....но ме интересираат вашите мислења за тоа што ако девојката прва пријде,ако прва му ги покаже своите чувства на дечкото????

дали треба да чека тој прв да пријде, а во меѓувреме таа да се прави незаинтересирана....да глуми "ладна" и да биде во фазон на "он нека трча по мене"....па дури и по цена да испушти одлична прилика да биде со него,иако посакува да биде....се заради одредени непишани правила дека тој треба прв да пријде

мое мислење е дека треба да имаш храброст и доблест да признаеш дека имаш чувства кон некој,тоа се убави чувства кои треба да се споделат, а не да се чуваат во себе....и вреди да ризикуваш и прв да пријдеш
Подобро да се обидеш и да знаеш - отколку да не се обидеш и да се каеш

[doll]

Moj licen Stav e deka treba vo sekoj slu4aj da se ceka maskoto da prijde prvo,no ne se soglasuvam bas sekogas so toa ! Znaes kako vikaa? nekoj umrel cekajki!
Taka da moj stav e deKA licen maskoto treba i bi trebalo da prijde prvo, no li4no im se voshituvam na devojkite koi prvi si gi priznavaa custvata . Ne mora toa da bide napadno vo stil na " NAVISTINA MI SE DOPAGAS, SAKAS DA PROBAME?" ili sli4ni fazi koi bezmalku moze da ja napravat devojkata lesna vo ocite na doticniot a sigurno ne bi sakale da postignete takov efekt? E,sega moe mislenje e ako devojkata se ohrabri da go napravi prviot cekor najprvo treba da go razgleda "terenot". Toa znaci... da vidi kolku e bliska so de4koto, se znae li dovolno, znae li dovolno raboti i slicno.Vtoro, treba dobro da se seti dali voopsto nekogas dobila barem najmal signal od nego,kako namignuvanje nasmevka, kontakt so o4ite...ili nekoj kompliment ili zbor koj bi ja ohrabril devojkata da prijde prva.Maskite najcesto isprakaa takvi signali za da i dadat zeleno svetlo na devojkata, deka najverojatno ne bi imale nisto protiv ako se zblizat so taa devojka.
E,sega moze devojkata da si bide sosema prirodna i opustena, da ne ocekuva ni premnogu nitu pak nisto.Znaci moze vo stilot: " BI MOZELE DA ODIME NA KAFE BAS BI SAKALA DA SI POMUABETIME,TOLKU MI E PREKRASNO KOGA RAZGOVARAM SO TEBE".
Ako e barem malce zagrean ke ja prifati pokanata so zadovolstvo,ako ne e ke kaze " AKO KE SE DOGOVRIME" i voopsto nema da se pojavi veke. Taka da, i ne e dotolku strashno ako devojkata prijde,pa sekogas e podobro da znaeme na sto sme,odosto da ziveeme vo iluzija !
POZDRAV

[Lovely]

Јас не би се осмелила да пријдам на некое машко прва, сеуште имам таков став дека момчињата треба да се "молат" на девојчињата. Мислам дека поголем "срам" е одбиена девојка, отколку одбиено момче. Инаку има едно момче што мн ми се допаѓа (а знам дека и јас на него бидејки нон стоп ми се смешка) но незнам како да му пријдам, не излегуваме на исти места а тој е премногу срамежлив да ме праша во училиште. Инаку досега неколку пати сме воделе разговор и секогаш тој разговор го започнувам јас. И сега што да правам???
Можеби ова не беше за овде и ако на некој му смета нека го избриша или премести.

[nasmejse]

А зошто да не? Ако некој ти се допаѓа, а гледаш дека е срамежлив и неможе да собере храброст да ти пријде, не гледам зошто да не го направиш првиот чекор. Мене ми се допаѓаше еден дечко и знаев дека и јас на него му се допаѓам, но никако да ме викне да излеземе. Така јас собрав храброст, му се јавив и го поканив да излеземе. Да... можев да чекам и тој да се јави, но зошто?
Е сега од друга страна можеби палат и игрите, глумење недопирлива, незаинтересирана, но јас никогаш не сум ги сакала. Според мене искреноста е најголема доблест
Што и да одлучиш, со среќа

[Ani88]

Нова членка сум на овој сајт, ова ми е прво споделување на мислење (ај за убаво да е ) и во овој дождлив ден одвоив време да го разгледам форумот и кога ја здогледав темава,која лично секогаш ме провоцирала, морав да го изразам својот став во врска со дискусијата.
Прво мислам,дека малце сте избегале од насловот на темата од ,,признавање чуства'' во ,,кој би требало прв да пријде''.
Во врска со признавањето на чуствата кои најчесто се во форма на скриени, мали, слатки тајни кои измачуваат и предизвикуваат многу ноќи неспани, мислам дека по ова прашање не треба да и отстапуваме голема улога на гордоста. Секако нормално би било признавањето на чуствата да дојде малце покасно од одпочнувањето на врската,кога пеперутките во стомакот ќе станат толку немирни што помислуваш дека ќе те кренат од земјата, кога секое помислување на него ти носи насмевка на лицето, се храниш со фантазиите за вас двајца заедно, не постои ништо во просторот освен ТИ и ОН...значи, да сумираме...кажи му што чуствуваш во овој случај дека Го сакаш!Нема ништо срамно,застрашувачко и понижувачко во тоа. Јас верувам кога некој премногу го сакаш, невозможно е и тој да не чуствува нешто за тебе. Но и како викаат-Ако не пробаш нема никогаш да знаеш.Па затоа испробајте си ја среќата. Во спротивно цел живот ќе се прашувате...ама само доколку искрено го чуствуваш тоа! често знаат да се побркаат работите помеѓу ЉУБОВ, и страст или заљубеност (so called-Crush).
*ПОСТОЈАТ МОМЕНТИ ВО ЖИВОТОТ КОИ АКО НЕ ГИ ИСКОРИСТИМЕ , МОЖЕ НИКОГАШ ДА НЕ НИ СЕ ПРУЖИ ВТОРА ШАНСА...

А во врска со темата КОЈ ТРЕБА ПРВ ДА ПРИЈДЕ, исфрустрирана сум од муабетите што ги слушам у стилу на-Денес е такво време дојдено што ние ЖЕНИТЕ мора да ги бркаме мажите.Абе ајде ти се молам! Па ова е парадокс на 21 век! Знаеле вашите дедовци со денови да пеат серенади под прозорците на вашите баби?! па после тоа следува макотрпниот процес на барање на раката од таткото како и да е, не сакам да звучам претерано феминистички али секоја жена си има своја вредност. таа е едно неоткриено богатство.а тоа богатство прво треба да се открие, а потоа освои. Јас имам став за оваа тема а тој е дека МАЖИТЕ СЕ ТИЕ ШТО ТРЕБА ПРВИ ДА ПРИЈДАТ!а и со самото тоа ќе откриете многу битни работи за него како на пример-храбар е, знае што сака, не се плаши од предизвици, а при тоа не се плаши ни да биде одбиен и сл...НО! ништо не правите ако се понашате ладни како камен, тотално индиферентни и незаинтересирани.МОРА ДА ПУШТИТЕ ИМПУЛС! па потоа препуштите се на вашата карма

[Go-Girl]

интересни одговори и ставови на оваа теме сте пишале и донекаде секој си е во право на одреден начин
бев испровоцирана да ја поставам темава поради тоа што секојдневно наидувам на вакви случаеви и ме интересира што девојките од форумов мислат за истата

што се однесува до насловот сметам дека си е сосема ОК бидејќи темата не е за додворување т.н. пуштање туку за признавање на одредени чувства кои некоја личност ги има кон друга

ќе им се заблагодарам на сите кои ги кажаа до сега своите ставови и на оние што тоа ке го направат во иднина
само би појаснила дека темата ја поставив од аспект на тоа дека во ситуација кога двајца кои веќе се познаваат и комуницираат (може да биде обично познанство или другарство) и се појавуваат одредени чувства....во тој случај девојката да биде онаа која прва ке ги признае тие чувства

[Go-Girl]

Јас не би се осмелила да пријдам на некое машко прва, сеуште имам таков став дека момчињата треба да се "молат" на девојчињата. Мислам дека поголем "срам" е одбиена девојка, отколку одбиено момче. Инаку има едно момче што мн ми се допаѓа (а знам дека и јас на него бидејки нон стоп ми се смешка) но незнам како да му пријдам, не излегуваме на исти места а тој е премногу срамежлив да ме праша во училиште. Инаку досега неколку пати сме воделе разговор и секогаш тој разговор го започнувам јас. И сега што да правам???
Можеби ова не беше за овде и ако на некој му смета нека го избриша или премести.

ОК е на вистинската тема си го поставила прашањето.....единствен совет кој јас можам да ти го кажам е што јас би направила во таква ситуација .....би се обидела со "мали сигнали" со кои што би покажала заинтересираност за него и штом спомна дека е страмежлив можеш да превземеш иницијатива за да се сретнете надвор од школо, сето тоа да го направиш индиректно низ разговор (бидејќи рече дека си разговарала со него) СРЕЌНО

[Ani88]

Прекрасна тема,која веднаш знаев на што мислите кога сте ја поставиле. Со тоа ,,сте избегале од насловот, мислев на тоа што во текот на дискусијата се одалечуваат од темата. Како и да е те поздравувам за постот

[magic]

И јас никогаш не би се осмелила да му пријдам на некој. Да го шмекам и да флертувам со него да, но колку да му дадам знак дека ми се допаѓа, а потоа се останува на него... обично машките не можат да одолеат на женска која флертува со нив и приоѓаат први. Немам никакви предрасуди и ги почитувам женските што се доволно храбри да го направат првиот чекор. Просто јас не можам да го направам тоа. Поздравче

[scorpion]

Нова членка сум на овој сајт, ова ми е прво споделување на мислење (ај за убаво да е ) и во овој дождлив ден одвоив време да го разгледам форумот и кога ја здогледав темава,која лично секогаш ме провоцирала, морав да го изразам својот став во врска со дискусијата.
Прво мислам,дека малце сте избегале од насловот на темата од ,,признавање чуства'' во ,,кој би требало прв да пријде''.
Во врска со признавањето на чуствата кои најчесто се во форма на скриени, мали, слатки тајни кои измачуваат и предизвикуваат многу ноќи неспани, мислам дека по ова прашање не треба да и отстапуваме голема улога на гордоста. Секако нормално би било признавањето на чуствата да дојде малце покасно од одпочнувањето на врската,кога пеперутките во стомакот ќе станат толку немирни што помислуваш дека ќе те кренат од земјата, кога секое помислување на него ти носи насмевка на лицето, се храниш со фантазиите за вас двајца заедно, не постои ништо во просторот освен ТИ и ОН...значи, да сумираме...кажи му што чуствуваш во овој случај дека Го сакаш!Нема ништо срамно,застрашувачко и понижувачко во тоа. Јас верувам кога некој премногу го сакаш, невозможно е и тој да не чуствува нешто за тебе. Но и како викаат-Ако не пробаш нема никогаш да знаеш.Па затоа испробајте си ја среќата. Во спротивно цел живот ќе се прашувате...ама само доколку искрено го чуствуваш тоа! често знаат да се побркаат работите помеѓу ЉУБОВ, и страст или заљубеност (so called-Crush).
*ПОСТОЈАТ МОМЕНТИ ВО ЖИВОТОТ КОИ АКО НЕ ГИ ИСКОРИСТИМЕ , МОЖЕ НИКОГАШ ДА НЕ НИ СЕ ПРУЖИ ВТОРА ШАНСА...

А во врска со темата КОЈ ТРЕБА ПРВ ДА ПРИЈДЕ, исфрустрирана сум од муабетите што ги слушам у стилу на-Денес е такво време дојдено што ние ЖЕНИТЕ мора да ги бркаме мажите.Абе ајде ти се молам! Па ова е парадокс на 21 век! Знаеле вашите дедовци со денови да пеат серенади под прозорците на вашите баби?! па после тоа следува макотрпниот процес на барање на раката од таткото како и да е, не сакам да звучам претерано феминистички али секоја жена си има своја вредност. таа е едно неоткриено богатство.а тоа богатство прво треба да се открие, а потоа освои. Јас имам став за оваа тема а тој е дека МАЖИТЕ СЕ ТИЕ ШТО ТРЕБА ПРВИ ДА ПРИЈДАТ!а и со самото тоа ќе откриете многу битни работи за него како на пример-храбар е, знае што сака, не се плаши од предизвици, а при тоа не се плаши ни да биде одбиен и сл...НО! ништо не правите ако се понашате ладни како камен, тотално индиферентни и незаинтересирани.МОРА ДА ПУШТИТЕ ИМПУЛС! па потоа препуштите се на вашата карма

sekogas sum veruvala vo gorenavedenito-priznavanje na custvata... samo 1 u mojot vizot sum go napravila toa, zs ne mozev da cekam veke :S iii... ottogas samo patam, iskreno GO SAKAM, noo... veke umorna sum od razocaruvanja :S