Модерна!
На крај краева мој ден ке биде, а дека нешто посебно среќна ке бидам ора да вртам со прабабаму на идниот ми маж не верувам, или да се плашам цело време кој ке се испијани и ке се ака од земја после, или степа со некој.
Не ми се бендисува некако концептот, можеби некои адети би прифатила, но би сакала малку гости да имам, преубави секакви јаденња пиења и десерти, убава музика можеби џез, онака културно и елегантно, и јас убаво да си поминам. Не знам тоа колку е изводливо кај нас, но јас доколку би бирала така би било. Да бидеме реални, традиционалнмите свадби повеќе се прават за кеф на другите, на домашните, и за да можат да ги поканат сите од работа, и сите роднини до 10то колено да се покажат демек леле еве свадба направивме, и да земам и да се веселам со некои луѓе кои ни ме знат, ни јас ги знам. После имаш година до две гледање на свадбата континуирано со кој и да дојде, и тоа е. Не гледам поента едноставно. Знам дека кога ке дојде време никој нема да ми ја поддржи идејата, али ке си држам до моето.