Свадбиве многу ми се безвеза Целите тие обичаи поврзани со нив. Коа свират со колите, си помислувам глеј лудаци, ме вознемируваат мамето нивно, наместо да кажам awwwww свадба шубаво Самата таа подготовка, сите ствари, обврски, церемонии ми личат на извор на ненормален стрес. Ја такво нешто не би поднела, да треба да сум центар пажња, да играм ора, и воопшто да играм пред присутни, да се веселам У денешно време посебно на скапотијава, да лупаш толку пари за една вечер, само зашто така требало, и да те види народ Не, ништо не треба. Или сакаш или не сакаш. Ако нешто сум сигурна у животов дека неќам, и дека нема да се каам за одлуката, тоа е ова.
Иам едно триесе и кусур, вчера ми стигнаа новите патики, а уште толку иам и фрлено. Секогаш кога ќе видам комвшивка надвор, ја глеам у нозе дали она си ги посвоила од пред влез што им ги оставам. Него, колку чанти и ранци имате. Ја истиов муабет од погоре. Алишта ротирам скоро секој втор ден, али чевли и ташна никад распар и никад два дена по ред носење . Кринџови, знам.
Штикли не носам, еден пар кој беше носен само една вечер. Не ме влечат воопшто. Патики појма неам, не сум броела, над 6 пара гарант и тоа омилените само си ги носам. Си имам 2-3 пара омилени и тие се носат најчесто дур не се износат. За лето некои сандали 4-5 така нешо беа. Мокасини околу 2 пара ќе да беа ми се чини, има и по некои други рамни чевли, и чизми, макс 5 пара, поише не. Неам броено за да знам точно, али се собираат, цел толкав плакар висок не не' собира четворицата, се чуваат и у кутии, а зашо се купува толку уствари, никој не знае.. Ранци, ташни поограничена сум, иам ама неам у сите можни бои и дизајни, баш скромно е моето. Не се палам по ташни баш, всусшност ретко ми се свиѓа нешто. Парфемите слободно и преку 100 со задоволство би имала Аххххх кој манијак сум за мириси, дали ме смирува, опушта, дали некаков мир ми дава, али ја најчесто кај и да идам, дома фала Богу, не дека надвор истово го правам, по соби си се шетам со парфем, спреј или лосион/крема у рака, нешто као дете коа влечка плишани играчки со себе. Ме научија дома, знам и да ги расеам па да не знам кај ми се, посебно нешо ситно ко лабело, све шо има мирис ја влечкам со себе И само отварам и душкам, ден не проаѓа без тоа. Вчера вечерта у кревет ми беа, спиев со нив У короната мислев дека останав без омиленото и најразвиено сетило *** @GirlLove за анксиозни лица свадби и фешти се кошмар. Гарантирам дека циркус ќе напраам, ќе ме фати паника, без да ми чуе би си заминала, ама буквално би истрачала надвор.. Не може значи, атмосфера таква, сите очи вперени у тебе, галама, гужва, највише гужвата и ефектите ме полудуваат, почнав и сензорнa преосетливост да пројавувам.. Пример, ми засмета еден рефлектор пред очи, у комбинација со гужвата, и толку ми требаше, напуштам местото со брзина на светлината, ни како ни зашто, ниту се вртам назад. Буквално нема да знам кај се наоѓам, и сеа кажи ми како да им го објасниш ова нешто на луѓето... Од друга страна се сите тие глупоштини од обичаи шо не ги знам, не ги разбирам, народно не трпам, ора и песни врска неам, и не сакам да знам... Скроз сум против, не е за мене тоа. Е сеа, шо со тоа ако па партнерот сака и настојува, би имало ли разбирање или тешко? И дали е фер да му се ускрати правото да се радува?
Нека се радува на денсфлор, јас ќе му штракам од столица ххаха. А бе порано арно ми бдше6на свадби, нз шо ми се деси. Да... Леле невестата сите во тебе... Божеее хах
