Животот е како океан. Некогаш водата е мирна и тивка, а некогаш ветерот така ненадејно создава бранови и прави бура за што ви треба многу сила да ја смирите, па дури и тогаш кога ве заплиснува студенилото.
Да учам или не,прашање е сега. И нема да учам. Утре не учиме па ќе се излежавам,ќе пијам чај,ќе гледам филмови..ама учење не! Тоа никако!А и не верувам дека денес некој би учел кога утре е неработен ден. И толку сум под стрес периодов што мислам дека ако ме згази кола на улица би му се заблагодарила на возачот. Многу за учење,малку време ич мотивација. Така иде тоа. Средношколски живот. Учиш цела вечер за на крај се да заборавиш на тестот и да изнапишеш глупости за кој не си ни свесен дека може да ти текнат. И така девојки,одам јас да си зафатам место во удобната фотелја,да си пуштам филм и малку да се релаксирам.
Колку и да звучи себично, понекогаш тишината е најдобриот и најсоодветен одговор... Особено кон личности кои не заслужиле повеќе...
Жално коа некој си мисли дека со некои свои глупи постапки те праи љубоморна! Па наместо чувство на љубомора, добиваш нагон за повраќање. Жално, навистина жално... но и ниско. Незнам шо да кажам, да не знае чуек дал' да плаче ил' да се смее. “Сто људи - сто чуди“, убаво викаше тета Сабина.
Времето после долго време е убаво тука кај нас. Сакам да кажам врне, дожд, сега за сега.. Ама мене ми е убаво кога врне, ама да биде топло - како сега. Уште поубаво ќе беше да беше лето дека летниот дожд е најубав ама ајде и овој e убав.
Колку ми е исполнет денот со обврски, толку ми е полна и душата со убавини. А обврски имам колку ти душа сака, па и убавини исто така. Не, сериозно, убаво ми е. Декември дојде, заокружуваме со дечко ми уште една година на календарчето исполнета со мноогууу љубов. Почнав да работам (најново). Чекаме уште само снег да падне, па да тркнеме до некоја околна домашна планина, да си надокнадиме за минатата година кога бевме далеку еден од друг. Тек тогаш ќе бидеме најкомплетни.
Нема да разбереш се` додека не го почувствуваш. А тоа никогаш нема да се случи. Јас ќе продолжам да плачам, ти ќе продолжиш да се чудиш. Но, никогаш нема да дознаеш како се чувствувам. Тоа е целата приказна. Твојот обид за разбирање, и повторното враќање назад.
http://www.kafepauza.mk/zanimlivost...ateraat-da-se-zamislite-za-vasheto-postoenje/ И после, во толкав универзум, немало други суштества освен нас. Има, верувам дека има уште мнооогу, само никогаш нема да се видиме едни со други.
Имав неуспешен обид за медитација.....е ај пушти го мозокот на пасење и немисли..не сум таков тип на човек.Снами се изнаплаче кога и кажав кога ќе се мажам,еднаш ваква золва се раѓа И се ми се врти околу тоа,мажење,мажење.....повеќе ме боли тоа како ќе ја напуштам мојата куќа него тоа како ќе се навикнам таму
Ниту бојата на кожата, ниту националноста и верата, ни близината до „совршенство“ на она што го гледаш во одразот во огледалото - не се фактори што те одредуваат како личност. На крајот на денот само врати си го филмот и сети се на луѓето на кои си им подал рака, на сите насмевки што си ги предизвикал, на секој совет и убав збор со кој си помогнал некому... ете тоа е одговорот на тоа колкава е твојата вредност како човек. Добра ви вечер!
Секоја година се зголемува бројот на семејното насилство врз жената и децата, во кое е вклучено физичкото насилство, сексуалното насилство, психолошкото малтретирање, економското малтретирање и др. Само едно нешто ќе кажам: СТОП ЗА НАСИЛСТВОТО ВРЗ ЖЕНИТЕ И ДЕВОЈЧИЊАТА!!!!
