Сакам да кажам...

Чекам да поминат овие 2 недели и да почнам со школо.Не ми фале учењето колку што ми фале смеата и секојдневните шеги.А и фале ми класот и дружбата.Таму има многу дволични но јас сл сите си имам муабет.Сега овие две недели ќе излегувам и шетам а после си почнувам со школо.Кога сум на училиште си имам обврски си спортувам и си имам свој ред.Вака у депресија ќе паднам..

 

Ме "расипа" интернетот, фб, инста... Насекаде згодни, убави, дотерани.. А јас една никаква, несум ни за на пазар за стока да ме носиш, не пак на базент или недај боже во град или на одмор... Си се мразам многу што неможам да бидам самоуверена, не за џабе дечко ми во други гледа..

 

Сакам да кажам дека ми е смачено од се . Од тоа што ништо не испаѓа така како што сакам и планирам и плус тоа нема никој кој може да ме разбере...

 

Зошто секогаш мене ме застануваат да ме прашаат за насоки, покрај толку луѓе на патот?

 

Meѓу врвот на „хуморот“ ми се постови од машки членови во теми како Дали би бакнале девојка?, Секс со женско - да или не? и слични во стил da, sekako, sum probal i super e hehehe

 

|

 

Ja ne bi, gadni se

 

се врати дејли стормер, нај контраверзниот сајт поврзан со десното/нео наци движење
неговата нова адреса е https://dailystormer.lol
оние што сакаат да знаат за повеќе од страната на информациите што ни ги бутаат секојдневните медиуми во нашата исхрана треба да го посетат и овој сајт, ако ништо друго барем како форма на бунт против виртуелното "горење книги" кое и то како е присутно на интернетот у последниве две три недели

едит: редовно го банираат така да не се знае кај ке се појави пак ако го снема...кој го интересира нека го зирне сеа додека е онлајн

 

Правете го она што срцето ви го кажува. Секогаш. Секаде. Кон сите.
Изразувајте ги вашите емоции онакви какви што се, секогаш бидете во склад со вашата соствена вибрација. Не создавајте лажни и неприродни чувства кои не соодејствуваат со вашето духовно јас.
Само така и само на тој начин ќе можете да ја почувствувате слободата и мирот.

 

Тргнувам да поминам на пешачки на споредна улица, гледам дека од другата улица се вклучува некој автомобил, ама се познава дека е залетан. Сфаќам дека нема шанси да застане па стојам на пола пешачки и го чекам залетаниот да помине. Одеднаш закочува појако, застанува. Јас тргнувам да поминам. Кретенот ми се дере од кола "Ајде бе, ајде, побрзо". Се свртувам накај него и му викам: "Шо бе ајде? На пешачки сум!". Изнервирано викнува: "Ајде да ти ебам курвата.". Го вика тоа на девојка која е најмалку 15 години помлада од него, која речиси може да му биде ќерка. На совозачкото седиште седи млад дечко кој има некаде околу 15 години, гледа збунето, не реагира никако. Еден ден тој млад дечко ќе си земе за право својата девојка да ја нарече курва, да се однесува со жена му како да е последно гомно, да вози по улици во населено место со 100 на саат и да мисли дека е нормално.
Така се раснат младите генерации. Уште сега ја жалам девојката што ќе биде снаа во таа фамилија.

 

невикам дека реакцијата му е добра, дека не му е али
може ме му е девојка
the map is not the territory

сите споредуваме/халуцинираме шо се дешава околу нас затоа нема објективност,нема една вистина
затоа елон маск се плаши од вештачка интелигенција...меѓу другото дека истите изјави му се и одличен маркетинг

 

Она кога ти станува јасно дека некој можеби и не е трол, туку дека толку му сече...

 

Уморна сум. Многу.
Цела ноќ око не склопив a цел ден не успеав да седнам. Се изморив. И физички и психички.

Многу е тешко кога гледаш твои блиски, значајни луѓе како плачат. Како патат.
Солзите капеа. Ми надојдоа сеќавања за мојата болка. За тоа како јас патев кога се соочив со таква загуба.

Што да им речам, како да ги утешам?
Само ги гушкав, им велев да бидат јаки.

Поминав низ истото, знам како боли. Знам како е тешко да се збогуваш со битна личност, која знаеш дека заминува засекогаш.
Заминува онаму од каде што никој никогаш не се враќа.

Тешко е. Но гости сме на векот.
Се е лага, се. Само смртта е вистина.
Болна, тешка, проклета вистина...

 

Јас па имав најдобар другар,кој повеќе другарки имаше,од другари. Машките му завидуваа зошто имаше толку женски околу него,иако како другарки само. Бившиот мој со очи не можеше да го види дека цело време заедно бевме И не беше исфеминизиран,воопшто.
Ама има и такви,како ти што ги опиша,знам.

Прво треба ти себеси да се цениш и да се гледаш поинаку,пред да очекуваш другите така да те гледаат. Сакај се себеси.

 

Последниве денови се распишав на форумов , не уклучувам фб ... Ми е страв да не добијам повик од минатото , или ке видам слика со друга женска ..... Знаеш јас сум толку силна што све можам да издржам , но сум толку емотивна што душата секогаш ми плаче ...

 

Лежам со телефонот сериозна (ретко е тоа кај мене, обично окезена сум) и му викам : - ме сакаш?
Ме гледа бледо: - шо ти е ? Добра си?
Јас: - те прашав, ме сакаш или не?
Он: - Даааа!!!
Ја: - Епа стани утепај го комарецов, на нерви ми иде.
Ова популарна болештина ПМС ме оболе, 5мин се смеам на глупости, 5мин мислам нервен слом ќе ме удри, 5мин се лутам на сите, 5мин сите ги сакам,5мин плачам (денес за Барселона ме дотолчи, посебно ми значи, си има свое место во срцево секој дел од градот) ...
Пријателка ми вика мачи го ти ПМС-от земи :рипај, трчај , место он тебе.
Ќе пробам утре.
Зоштоооо не сум машко, ахххх?!?

 

Јас би те прегазил да бев на местото на возачот. Ваљда ова е од оние моменти кога искреноста прави повеќе штета отколку корист.

Мене искрено ме нервираат несигурни пешаци. Кога тргнеш на пешачки, оди до крај или ако процениш колата што наидува нема да успее да закочи подобро врати се назад или претрчај набрзина. Не е модна писта пешачки премин па да одиш вака.


Не го оправдувам говорот на возачот ама сигурно го рекол во момент на афект пошто ситница грешка во сообраќај може да значи изгубен живот. Оттука има доста нервоза и пцуење или road rage. Јас сум доста road rage man. Најмногу секс паѓа за време на возење... преку пцуење.

Проблемот со несигурни пешаци е во тоа што и возачот нема појма како да реагира, дали да кочи или да продолжи да вози. Пешак застанат на пола пат е стварно лоша ситуација пошто не комуницираме телепатски.

Just my 2 cents д ејнџел , те земав само како статистика (1 од милион пешаци во МКД).

 

@Mr.Awesome пешак има предност на пешачки, ама нормално нема да ризикувам кога гледам дека вози 100 на саат. Јас бев излезена на улицата, тој беше далеку. Да возеше со нормална брзина немаше ни да се доближи до мене. Стоев во другата лента НА СПОРЕДНА УЛИЦА НА КОЈА НЕМА МНОГУ СООБРАЌАЈ. Во нормална ситуација би поминала, да возеше со нормална брзина ќе бев сигурна дека и да ми се доближи ќе застане. Тој прави 2 прекршоци, прво вози пребрзо, друго не застанува на пешачки. Јас не правам ни еден.

ЕДИТ: 200 евра е казна за непропуштање пешак на пешачки, плус за брзо возење. Треба да почне да работи полицијата
После ќе се жалите на казните.

 

Самодовербата не паѓа од небо, а уште помалку со вакви изјави и омаловажување на себеси. Полошо си правиш, немој да си се туркаш самата себе долу преку споредување со други.
Ако ти не се сакаш, како можеш да очекуваш некој друг да те сака?

За се има решение, ако ти треба муабет или било што пиши лп слободно.

И запамти едно, ако на другите не им се обраќаш вака зошто би му се обраќала вака на оној на кој најчесто му зборуваш во текот на денот?

Спојлер

(тој некој си ти)

Think about it.

 

Не се расправај малена, чули бееее? Чил да еф аут те зезам.

Точно, штом пешак зачекори на пешачкиот премин добива предност, но... проблемот е што има секакви возачи! Тоа многу добро го знам пошто да не сум реагирал со молњевити рефлекси во неколку наврати би имало судар, па после главата би му ја здробил на возачот. Значи сум избегнал 2 проблеми со 1 јако кочење. Јеа се фалам колку ме бива.

Како што има секакви возачи, има и секакви пешаци тоа сакав да поентирам, ништо лошо. За воља на вистината има така полуди пешаци да кажам што одникаде изрипуваат на пешачки и мора нагло да кочиш. Тоа се обично оние пешачки премини меѓу 2 булевари кај што нема добра прегледност.

И не би те згазил ако мислиш дека бев толку сериозен за тоа што го кажав.

ЕДИТ: Предлог-закон. 100 евра за бавни пешаци. 100че ама зелено, не денарот. Па ќе видите како има да трчате на пешачки.