Разочарана сум и од другарството за коешто мислев дека никогаш нема ни да помислам на прашањето "Дали постои вистинско другарство". Се повеќе се уверувам дека се се работи од корист и само кога некој ти е потребен инаку.....го нема никаде.А тоа мене ме повредува многу пошто многу се приврзувам кон тие што ги сакам и ми значат.
Не ми се верува дека сеуште постојат луѓе кои сами си лајкуваат своја слика и статус кои самите си го напишале
Ова е првиот ден од остатокот на мојот живот. Сум го кажувала ова и порано, ама никогаш немало значење како денес. Ме чека многу пред мене, ама немам каде да одам освен напред. Биди посилна.
Ние луѓето не сме животни, ние сме паразите, бидејќи само паразите уништуваат се` околу нив. Оваа фраза ја слушнав пред некој ден и од тогаш мислава не ми излегува од глава. Колку само вистина има во овие зборови. Ние сме себични, дволични, одиме на секакви жртви само да стигнеме до посакуваната цел, газиме се` пред себе и за што? Проблемов со себеуништувањето е тесно врзан со почитувањето на природата. Да можевме да ја разбереме, немаше да ја злоупотребуваме секојдневно. Да можеа повеќето од нас да разберат дека не е во ред да убиеш некого доколку немаш потреба од тоа, многу работи ќе беа поинакви. Сведок сум како луѓето околу мене соголуваат се`. Огромен град со многу малку зеленило, само фабрики и чад. Кај што беше река пред некои 8 години, сега зјае празен канал. Не разбирам, што уште им треба за да сфатат дека сето ова е погрешно? Светов се претвори во буквална борба за место под сонцето, а нема потреба од тоа. Само да знаеа како да користат кондоми и контрацептиви, немаше да не има речиси 8 милијарди. Која е поентата да имаш 10 деца и сите уште рано сабајле да ги пуштиш да ријат по ѓубрето наоколу, во потрага по нешто за продавање? Секогаш кога искачам од дома истата глетка, десетици деца на секоја улица, боси и валкани собираат по некоја пара, што за храна, што за нивните одвратни родители кои што вредно работат на нова принова. Сведок сум на мизеријата во која самите се доведовме... а само да можевме да погледме малку подалеку од својот нос, од своите потреби... Светов секогаш бил тешко место за живеење, ама секое време носи своја тежина. Се надевам дека ние ќе се справиме со нашата.
Добро утро девојки Среќна сум што хаската ми се врати и тоа капена и без ремче околу вратот. Од толку вирчиња по улицава таа немаше ниту едно цапнато баш чудно Кој би можел да и ја земе па после да ми ја врати пошо ваљда со лифт нема дојдено дома . Друго сакам да кажам дека им припукав на "пријателите/ките" со блокче или делите. Пошо имам програма кој ме делитнал па морав да му вратам да отанам покусо со такви гнаси не си сакам работа.
Секогаш има мала вистина зад секое "се шегувам". Секогаш има знаење зад секое "не знам". Секогаш има емоции зад секое "не ми е грижа". Секогаш има болка зад секое "добро сум". Скриеното значење на зборовите во моментите на чувство да задржиме нешто за себе не не прават себични, туку свесни дека има ситуации во кои тестот на издржливост треба сами да го решиме. Изборот на точен одговор е само еден од можните варијанти за што не е потребна нечија асистенција низ патетика на сожалување. Кога љубопитноста ја совладува реалната потреба од помош и поддршка, избегнувањето на вистината е вештина што умот и духот можат да си ја дозволат. П.С. Секогаш има нешто што треба да го зачувате само за себе за да се разликувате од останатите. Колку сте потајни во намерата, толку е потраен успехот.
Она кога одиш на свадба кај некои братучеди на твоите, и по пат ти објаснуваат кој што ти е Море вие Битолчани опасни сте Научив кај што е во Битолата, колку да не се изгубам Битно, јас ги запознав сите баби, тетки, чичковци, брачеди Ме изнафалија дека сум ко манекенка, дека сум пораснала, дека многу лично чупе сум .. И уште една битна ствар: си го покажав она моето играорско на свадбата, седев само за јадење Туку, е оти немате бонбончиња, кога ја сечете торатата ?
Колку убав ден еј. Сонче мераци. Ве читам тука сте ставале блокови, сежалите, фалите и слично. Луѓето околу вас ги нарекувате со секој погрд збор, а погрдни суштетства од вас самите нема.Е која детска работа еј. Но, денес е нов ден и нови предизвици. Како се ближат години и години така, вие фејсбукот си го зимате како свој втор дом. Некогаш беше скар-смир, сега блок-делете. Патетично, божем тоа е некоја титула. Да титула на симнатите кралици од тронот.
Те сакам, ми го направи денот преубав - ми вели, а со таквите негови зборови прави да се чуствувам уште толку поубаво и да чуствувам вистинска среќа. Чуството кога ти си причината за насмевка на неговото лице и не само денеска туку секој нареден ден ах Преубаво е кога љубовта и убавите мисли ти се враќаат дупло Го сакам ,го сакам, го сааакааам !!!
Неможам повеќее да издржам, сакам да си одам во мојот роден град, сакам и јас да шетам, да се дружам, да одам на кафе со дечкото, како и сите други што прават....и јас го сакам тоа, и јас сакам да уживам во животот
Не велат залудно секогаш кога си на врвот остануваш сам! Понекогаш превисока е цената што ја плаќаат успешните луѓе. Добиваат почит од видни луѓе но ги губат своите најблиски, најмили кои наместо да се радуваат и да се гордеат со успехот на својот пријател, партнер.. тие чувствуваат гнев и завидливост. Во вакви мигови доцна во ноќта кога човек по долг изоден трнлив пат го чувствува успехот за кој се изборел низ солзи и многу труд нема со кого да го подели, да се радува наместо прегратка и честитки од своите најмили во прегратка го зема осаменоста која му ја распарчува душата и копнежот по личности кои му значат.
Дека е недела... дека последниов период као сите денови да ми се недела.. Дека.. си го пронаоѓам мирот во неговата душа... Дека.. едвај го чекам Декември...и дека оваа зима има одлични предизпозиции да биде најубава.. Дека.. срцево ми се топи како никогаш претходно.. а јас за прв пат со спуштени штитови и бело знаменце се предавам на секоја емоција... Дека... или идеме до крај или воопшто не тргаме... веќе нема златна средина... а патот е тука, поплочен е и ми е точно пред нос... Дека... срцево не можам да си го задржам во гради... зошто рипа како лудо!! Дека има сонце, дека истовремено е многу ладно, дека не можам да си ги стоплам стапалава.. дека треперам како последното есенско ливче пред студената зима.. Оваа ли треба да е таа зимска магија за која сите зборуваат?
Пред крајот на летото , негде средината на август , не знам како стасавме со муабетот со братучедките до таму , но требаше секоја да ја опише другата само со една придавка . Знаете како ме опишаа мене ? И девете се соглаија дека сум била тврдоглава и инаетлива личност која многу добро знае да си ги сокрие своите чувства . Не го очекував тоа во тој момент . Не знаев дека до толку добро ме познаваат . Бидејќи иако ми се братучетки , сепак јас со никој не сум до толку блиска за да споделувам се што чувствувам и што имам во душата . Со сите гледам да имам некоја граница за тоа колку треба да бидам блиска и што и колку треба да знаат за мене . Како и да е , да не излегувам од темата . Се зачудив од тоа како ме опишаа . И ги прашав како дојдоа до тој заклучок ? На тоа тие ми одговорија само со тоа дека што и да сум започнала сум го терала до крај и дека никогаш не сум се одкажувала . И дека иако некои работи сум ги правела само од инат , сепак се покажале како добри . Уште на тоа и додадоа дека сакале да бидат како мене . Навистина ? Сакале да бидат како мене , затоа што колку и да сум била тажна , и колку и да не ми било до смеа секогаш сум била неасмеана и сум се однесувала како ништо да не било . Дури рекоа и дека го сакале да имаат живот како мојот и да бидат исто толку силни колку што сум јас . Но сечиј живот преку други очи изгледа како се да е подмачкано . А колку само не е така , затоа што ничиј живот не е розов . Затоа и верувам дека никој не би сакал да биде во кожата на некој друг . Секој ќе ве запознае онолку колку вие ќе му дозволите . Но има и исклучоци . Некогаш дури и преку вашето однесување во одредени ситуации , некој може да донесе зачклучок за тоа каква личност сте . Затоа бидете внимателни . Имајте убав остаток од викендот кој е пред самиот крај . А воедно и недела исполнета само со среќни и возбудливи случки .
Лелееее ми идат двата омилени месеци, омилените празници, мммммм, среќа во вреќа! Кај нас дома, со дечко ми веќе си се обезбедивме со најубавите миризливи зимски свеќи, со по еден нов пар на меки големи папучи за по дома, со шарени и дебели чорапи до колена , со нови миризливи купки, дури и со размештај на мебелот и нови украси. Цел спрат ни мириса на ванила од свеќите, секоја ноќ се шире магичната миризба од брусница чај, дебелите ќебиња се извадија, старите се во машина за перење, и се отвори новата шампањ боја постелнина (едвај чекав да ја отвориме, ја обожавам бојата). А денеска, денов скроен само за мене! Си станав во 13h, се расонив со чаша лимонада и грицкање на една таблета ацерола, една лажичка мед со ѓумбир и лимон од тегла, палење на свеќа, пуштање на печка, и си почнав нова серија. Кафе немам пиено една недела, решив да го сведам на минимум, пошто имам проблеми со тахикардија, а и само нескафе пиев, по две секој ден, така да еднаш или два пати неделно ќе си го дозволувам. А сега одам да уклучам перална, да се туширам два часа, додека сум сеуште сама дома, обожавам да киснам под туш, буквално да омекнам и набубрам од жешката вода, да си го направам домашниот пилинг со шеќер, маслиново и лимон од кој отпосле кожата ми е како преродена, мека како свила. Па после топлење и мачкање со лосиони и масла пред печка, и прошетка на кутрето. И морам под итно да почнам со здрав режим на исхрана, значи морам, ама никако да седнам и психата да си ја средам, никако, незнам што чудо ќе бев. И да се вратам на физичката активност, е тоа, тоа морам од вечер, бар само орбитрек една недела и некои кардио вежби, морам, кондицијата ми е нула, циркулацијата ми е катастрофа, кога ќе си одам дома за некој ден баш и крвна слика ќе направам да видам и таму како стојат работите со оглед дека месец и пол бев болна и гадно настината. Море до утре би ви се жалела, ама морам да одам да се средувам, кутрето и него гледам го фаќа нервоза, сака да се шета, а секојдневното пешачење со него - не се рачуна за физичка активност, не не, нема лажење.
Господеее Кај се раѓаат вакви девојки незнам јас http://fail.mk/fail-tv/ejmi-nikol-glavobolka-inglish
