Темава ја отворам малку за промена, наместо да се критикуваме, или бараме грешки во нашето родителствување, едноставно да си кажеме на што сме горди, што сметаме дека сме направиле добро и сме задоволни, без да се осеќаме виновно дека други родители ќе се осетат повредено. Нашиот успех во нешто не е рефлексија на туѓ неуспех. И не, нема овде да биде, ахааа сега ти е такво детето, ќе видиш за година како ќе се смени, или врска нема, така ти се погодило детето. Немојте да бидете облак во нечие сино небо. Јас сум ептен горда и среќна што детето ми е страствен читач, многу, многу сакав да чита, да ни биде читањето заедничко хоби, работев на тоа уште бебе кога беше и ете, станува насабајле и може два саати да чита. Ќе се надополнам, оставам простор за другите.
