ТЕМА: Има ли лек за ракот?

discofilman

Сино цветче
 
8512
Мислења: 307
Зачленет: 09 Јан 2011, 00:32
Локација: Скопје

discofilman

Сино цветче
 
8512
Мислења: 307
Зачленет: 09 Јан 2011, 00:32
Локација: Скопје

Мислење 18 Мар 2012, 13:52

discofilman

Сино цветче
 
8512
Мислења: 307
Зачленет: 09 Јан 2011, 00:32
Локација: Скопје

Мислење 18 Мар 2012, 14:10

discofilman напиша:http://www.youtube.com/watch?v=lT-gC7rvPuM

баш ова го гледав и се е точно има луге што се излечиле ама овде го направија човекот ненормален направија се за да докажат дека неговите истражувања не се успешни еве ви уште нешто кој го интересира да прочита ..ИНАКУ ПРВО ГЛЕДААТ БИЗНИС ДА НАПРАВАТ ОТКОЛКУ ДА СПАСАТ НЕКОЈ ЖИВОТ..има и 14 видеа за едни истражувачи што веке имаат најдено лек ..кој сака можам да му ги пратам ......

Научниците од универазитетот Алберта од Едмонтон минатата недела излекувале рак, користејќи многу едноставна техника - деклорацет (ДЦА), кој во моментов се користи за нарушен метабилизам, па не постои страв од несакани последици или несакани долготрајни ефекти, пишува „Мани тренд рисрч“.

За лекот не е потребен патент, па секој може да го применува брзо и евтино, за разлика од скапите лекови за рак на големите фармацевтски компании. Канадските научници ДЦА го тестирале на човечки клетки и со него успеале да го „убијат“ ракот на белите дробови, на градите и на мозокот, додека здравите клетки останале нечепнати. Лекот бил тестиран и на глувци, на кои канцерогените клетки им се повлекле кога во водата за пиење им ставиле ДЦА.

Во човечките клетки постои природен механизам за борба против ракот, органелите митохондрии, но ним им треба поттик за да бидат ефикасни. Научниците претходно сметаа дека митохондриите се оштетени или неактивни во борбата против ракот. Тие своите истражувања ги насочуваа кон гликозата, која е помалку ефикасна во борбата против ракот и создава и поголеми трошоци.

Лекувањето со ДЦА, од друга страна, не се потпира на гликозата, туку на митохондријата. Диклорацетот ги поттикнува митохондриите во борбата против клетките на ракот. Овој ефект дозволува реактивирање на процесот што се нарекува апоптоза. Митохондриите во себе имаат програма за самоуништување што се активира кога станува збор за станиците на ракот. Без апоптоза, туморите брзо и неконтролирано растат, бидејќи нивните клетки одбиваат „да се угасат“. Функционалните и активирани митохондрии, благодарение на ДЦА, го раздвижуваат овој процес и едноставно ги гасат клетките на ракот.

Фармацевтските компании не вложуваат во ова истражување бидејќи методот со ДЦА не може да се патентира, а без патентот тие не можат да заработат. Без големите компании, овој метод сега ќе треба повеќе да го истражуваат независните лаборатории, за да го потврдат откритието и да го произведат лекот.
ЕВЕ НЕШТО И НА АНГЛИСКИ

So many people have sent me this sensationalistic article, "Scientists cure cancer, but no one takes notice", that I guess I have to respond. I sure wish it were true, but you should be able to tell from how poorly it is written and the ridiculous inaccuracies (mitochondria are cells that fight cancers?) that you should be suspicious. The radical, exaggerated claims make the truth of the story highly unlikely.

Researchers at the University of Alberta, in Edmonton, Canada have cured cancer last week, yet there is a little ripple in the news or in TV. It is a simple technique using very basic drug. The method employs dichloroacetate, which is currently used to treat metabolic disorders. So, there is no concern of side effects or about their long term effects.

The simple summary is this: that claim is a lie. There have been no clinical trials of dichloroacetate (DCA) in cancer patients, so there is no basis for claiming they have a cure; some, but not all, cancers might respond in promising ways to the drug, while others are likely to be resistant (cancer is not one disease!); and there are potential neurotoxic side effects, especially when used in conjunction with other chemotherapies.

So we have one popular account that is badly written and makes exaggerated claims. There is also a university press release, the source for the sloppy popular account, that doesn't contain the egregious stupidities but does tend to inflate basic research studies into an unwarranted clinical significance. And then, of course, there are the actual peer reviewed papers that describe the research and rationale, and also the reservations, on DCA. It's like a game of telephone: you can actually trace the account from the sober science paper to the enthusiastic press release to the web account with its extravagant claims of a simple, cheap cure for cancer, and see how the story is gradually corrupted. It would be funny if the final result wasn't going to dupe a lot of desperate people.

But there is a germ of truth to the story, in that DCA does have potential. Here's how it works.

There are two major pathways that we use to extract energy from sugar. One is glycolysis, which extracts two ATP molecules from each molecule of sugar, and doesn't require oxygen. Then there is glucose oxidation, which as you might guess from the name, does require oxygen, but which takes the byproducts of glycolysis and burns them completely to produce 36 ATP. So there's the tradeoff: if your cells are oxygen-starved, or hypoxic, they can still get energy from sugar, but it's relatively inefficient, but if they do have access to oxygen, they can extract much more. This is why you breathe, and why your heart beats, and why you have an elaborate circulatory system to deliver oxygenated blood to your tissues: without oxygen, you suffer a catastrophic hit to the efficiency of energy production.

Another feature of these two energy-producing pathways is that they are in different cellular compartments. Glycolysis takes place in the cytoplasm, while glucose oxidation occurs in the mitochondria. There is a gate-keeping enzyme, pyruvate dehydrogenase kinase (PDK), that regulates the flow of pyruvate, a product of the glycolysis pathway, into the mitochondria for oxidation. If PDK is active, it suppresses the transport of pyruvate into the mitochondria, and the cell is forced to rely on glycolysis, even if oxygen is available. If PDK is inactivated, pyruvate is shuttled into the mitochondria, even if oxygen is low.

This is where DCA comes in. DCA inhibits PDK, forcing cells to use the more efficient form of energy production. That sounds like a strange way to make a cancer cell uncomfortable, but the other factor here is that mitochondria are primary regulators of apoptosis, or cell suicide. They are loaded with sensors and enzymes that react to abnormalities in the cell (like being cancerous!) by activating a self-destruct mechanism. Shut down the mitochondra, you shut down the self-destruct mechanism that polices the cell. So the idea is a little indirect: by goosing the mitochondria, we also wake up the safety switch that, if all goes well, will cause the cell to spontaneously kill itself.

There are good reasons to think this might work. Many cancer cells arise in hypoxic environments; a poorly vascularized tumor, for instance, is going to be oxygen starved in the absence of blood flow, and the inhibition of mitochondria may be a factor in their survival. There is a well-known phenomenon called the Warburg effect, in which cancer cells will rely on glycolysis even when oxygen is available, suggesting that they have suppressed their mitochondria.

DCA also seems like a relatively safe drug. It's been used for a long time in patients with metabolic disorders, or with metabolic side effects from other problems.

A large number of children and adults have been exposed to DCA over the past 40 years, including healthy volunteers and subjects with diverse disease states. Since its first description in 1969, DCA has been studied to alleviate the symptoms or the haemodynamic consequences of the lactic acidosis complicating severe malaria, sepsis, congestive heart failure, burns, cirrhosis, liver transplantation and congenital mitochondrial diseases. Single-arm and randomised trials of DCA used doses ranging from 12.5 to 100 mg kg-1 day-1 orally or intravenously). Although DCA was universally effective in lowering lactate levels, it did not alter the course of the primary disease (for example sepsis).

This is encouraging. It means there is a body of work already published on the effects of DCA, which should simplify the process of moving it into clinical trials. The authors, however, very clearly indicate that it won't be a magic bullet affecting all cancers, but that some are likely candidates.

Dichloroacetate could be tested in a variety of cancer types. The realisation that (i) a diverse group of signalling pathways and oncogenes result in resistance to apoptosis and a glycolytic phenotype, (ii) the majority of carcinomas have hyperpolarised/ remodeled mitochondria, and (iii) most solid tumours have increased glucose uptake on PET imaging, suggest that DCA might be effective in a large number of diverse tumours. However, direct preclinical evidence of anticancer effects of DCA has been published only with non-small cell lung cancer, glioblastoma and breast, endometrial and prostate cancer. In addition, the lack of mitochondrial hyperpolarisation in certain types of cancer, including oat cell lung cancer, lymphomas, neuroblastomas and sarcomas, suggest that DCA might not be effective in such cases. Cancers with limited or no meaningful therapeutic options like recurrent glioblastoma or advanced lung cancer should be on top of the list of cancers to be studied.

Notice that the only work done so far is preclinical: that means it has been tested in mouse models, tissue culture, but hasn't really been tried in cancer patients yet. The authors come right out and say that, express some possible reservations about its effectiveness, and suggest what needs to be done next.

No patient with cancer has received DCA within a clinical trial. It is unknown whether previously studied dose ranges will achieve cytotoxic intra-tumoral concentrations of DCA. In addition, the overall nutritional and metabolic profile of patients with advanced cancer differs from those in the published DCA studies. Furthermore, pre-exposure to neurotoxic chemotherapy may predispose to DCA neurotoxicity. Carefully performed phase I dose escalation and phase II trials with serial tissue biopsies are required to define the maximally tolerated, and biologically active dose. Clinical trials with DCA will need to carefully monitor neurotoxicity and establish clear dose-reduction strategies to manage toxicities. Furthermore, the pharmacokinetics in the cancer population will need to be defined.

Do not rush out and buy DCA and gurgle it down as a cancer preventative. We don't know that it works — the safe concentrations for you may not be sufficient to kill any cancer cells, and the concentrations needed to kill cancer cells may be so high that it will do horrible, unpredicted, and dangerous things to you (some work with patients with congenital mitochondrial disorders also revealed some degree of peripheral neuropathy, for instance). This is why we have clinical trials: to work out safe and effective doses, look for dangerous interactions with other drugs — and if you have cancer, you're already on a complicated cocktail of drugs — and detect unexpected side effects.

We should be urging further investigation of this promising drug with the beginning of clinical trials, but it's far too early to be babbling about "cancer cures". There have been lots of drugs that look great in the lab and have excellent rationales for why they should work, but the reality of cancer is that it is complicated and diverse and there are many more pitfalls between a drug that poisons cancer cells in a petri dish and a drug that actually works well in the more complex environment of a human being.

One other factor that inflames the conspiracy nuts over this drug is that DCA is simple, dirt-cheap, and completely unpatentable — there is no economic incentive for a pharmaceutical company to invest a gigantic bucket of money in clinical trials, because there is no hope for a return on the investment.

This is why an independent academic community with research funded for knowledge rather than profit is so important, and really emphasizes why we cannot afford to privatize all biomedical research. The authors propose a plan for progressing without the involvement of the pharmaceutical industry.

Funding for such trials would be a challenge for the academic community as DCA is a generic drug and early industry support might be limited. Fundraising from philanthropies might be possible to support early phase I - II or small phase III trials. However, if these trials suggest a favourable efficacy and toxicity, the public will be further motivated to directly fund these efforts and national cancer organisations like the NCI, might be inspired to directly contribute to the design and structure of larger trials. It is important to note that even if DCA does not prove to be the 'dawn of a new era', initiation and completion of clinical trials with a generic compound will be a task of tremendous symbolic and practical significance. At this point the 'dogma' that trials of systemic anticancer therapy cannot happen without industry support, suppresses the potential of many promising drugs that might not be financially attractive for pharmaceutical manufacturers. In that sense, the clinical evaluation of DCA, in addition to its scientific rationale, will be by itself another paradigm shift.

I can't blame the industry for not following up on this: a clinical trial costs millions of dollars, and even if DCA pans out, there is no profit at all to be gained from it. For this research, we have to turn to public support (they have an interest in better cancer treatments!) and to scientists and doctors themselves, who of course have a great personal interest in seeing their patients get better.
Аватар на корисникот
N.Kety

Сино цветче
 
279435
Мислења: 412
Зачленет: 22 Јан 2012, 01:27
Don’t trust too much, don’t love too much, don’t care too much because that ‘too much’ will hurt you so much...

Мислење 18 Мар 2012, 14:40

Проблемот е што поголемиот дел од луѓето уште не се свесни дека со години наназад две најмокни банкарски семејства Ротшилд и Рокфелер им ги контролираат животите на сите 7 милијарди луѓе Ротшилд во Европа и Азија и Рокфелер во Северна и Јужна Америка и Африка.Сите индустриски гранки ширум светот посебно оние најбитните од кои зависат животите на луѓето како прехрамбената и фармацевтската вклучувајки го комплетното здравство се под нивна контрола.Сите учебници од сите области во школството се токму нивна креација и го пишуваат само она што нив им одговара односно што може да носи профит.Целиот капиталистички систем го креираа за постојано да се богатат за сметка на многу сиромашни луѓе.Затоа ги измислија парите како безвредна хартија за да можат на легален начин преку берзите да грабаат ресурси ширум светот.Сите војни ширум светот они ги создаваат и прекинуваат за да се богатат и вршат селективна редукција на населението.Но единствено на ова зло може да се спротивстави и комплетно да го сруши целиот капиталистички систем во светот само соларната јога бидејки само со неа луѓето можат да бидат целосно независни од храна и здравствени услуги затоа што не постои сила која ќе ги спречи луѓето да не гледаат во сонце ниту било каков закон со кој се забранува да се гледа во сонце.Тоа значи дека луѓето ќе бидат физички потполно здрави и нема да имаат потреба да одат по здравствени установи и аптеки и потполно независни од индустриската храна што значи дека ги чека финансиски банкрот а тоа како домино ефект ке повлече и кон другите гранки.На овој начин се руши целиот капиталистички систем и моменталниот светски поредок и цело зло оди во лоша историја која ќе ја паметиме само како лош спомен.

Еве да прочитате од сајтот соларен корисник кои се последиците за банкарските семејства доколку луѓето масовно почнат да практикуваат соларна јога.Целиот текст е на хрватски и нема потреба да се преведува:
http://www.solarni.korisnik.com/znanost_sungazinga.html

Vjerujem da ste se mnogo puta u životu susreli s tvrdnjama i upozorenjima o tome da je štetno izlagati se Suncu. Roditelji su vam to sigurno napomenuli još dok ste bili djeca kako bi vas, ne znajući pozadinu priče, zaštitili od raka kože i ostalih bolesti koje čovjeka mogu zadesiti ukoliko se bude izlagao Suncu. To uvjerenje je toliko dominantno u svijesti ljudi da ga nitko zapravo niti ne propituje. Svi ga prihvaćaju upravo zato što je inducirano putem STRAHA OD BOLESTI I SMRTI! A uostalom, i Svjetska Zdravstvena Organizacija u svojoj žarkoj i iskrenoj želji da očuva zdravlje svih stanovnika svijeta upozorava na sve tanji i tanji ozonski omotač i štetne učinke Sunčeve svjetlosti.
Pa kako bi netko uopće mogao dovesti u pitanje savjet jedne takve organizacije koja je svoj život posvetila boljitku ljudi. Ako oni tako kažu, onda to sigurno mora biti istina. I tako, ono isto Sunce, čija svjetlost tisućljećima grije Zemlju i sve njezine stanovnike, zbog kojeg se u proljeće budi sav život na Zemlji a ljudi se općenito osjećaju bolje, koje omogućava proces fotosinteze kod biljaka i koje je kao takvo, u konačnosti, IZVOR SAMOG ŽIVOTA kakvog poznajemo, odjednom izaziva SMRT I BOLEST?
Da li se to vama čini prirodnim? Ili vam se čini da je upravo takvo uvjerenje ono koje izaziva SMRT I BOLEST?

Koja je pozadina priče? Pa, vrlo je jednostavna. Kao što sam rekao, Svjetska Zdravstvena Organizacija (WHO), koja je u vlasništvu iluminata i ostale im pripadajuće bratije kao i sve ostale važnije mjerodavne institucije, raširi paniku zbog Sunčeve svjetlosti. Zašto, možda se pitate. Razlozi su vrlo jednostavni, iako se priča odigrava na dvije razine. Kao prvo, nedostatak Sunčeve svjetlosti podrazumijeva nedostatak energije u tijelu, što posljedično dovodi do slabljenja imunološkog sustava, što posljedično dovodi do razvoja bolesti, što opet posljedično dovodi do potrebe za liječenjem, a što naposljetku dovodi do toga da ljudi po zdravlje, naivno i po navici, odlaze kod doktora i u bolnice. (Inače, jeste li primijetili da se ustanove u kojima se liječe ljudi ne zovu lječilišta ili zdravstveni centri, nego bolnice? Drugim riječima, mjesta gdje vladaju bolest i bol! Kako se netko uopće može nadati da će tamo pronaći zdravlje kad im sam naslov govori da su na krivom mjestu?!) U bolnicama ih tretiraju lijekovima koji samo još više produbljuju uzroke bolesti i dovode organizam u stanje ovisnosti o istima. Drugim riječima, stvara se začarani krug kronične boležljivosti. Kome to odgovara? Pa naravno, WHO-u i njihovim nadređenima koji preko farmaceutskih tvrtki zgrću milijarde na neprestanom štancanju novih 'lijekova'.

Tko još profitira od 'štetnosti Sunca'? Tu su tvrtke specijalizirane za proizvodnju krema za sunčanje, proizvođači sunčanih naočala, kao i svi ostali koji imaju koristi od ove 'opasnosti po ljudsko zdravlje'.
Druga razina je duhovne prirode. Barbara Marciniak u svojoj knjizi 'Donositelji Novog Svitanja' naglašava jedan vrlo važan aspekt svjetlosti. Plejadanci kažu da je SVJETLOST = INFORMACIJA = ZNANJE, dok je TAMA = ODSUTNOST SVJETLA (INFORMACIJE) = NEZNANJE. „MI definiramno svjetlost kao promociju, dijeljenje, poklanjanje informacija. Tama je kontroliranje i zadržavanje informacija.”

U svjetlu svega dosad navedenog, očigledno je da nedostatak svjetlosti podrazumijeva egzistenciju s niskom razinom znanja i niskom razinom zdravlja. Kakva dobitna kombinacija za nekoga tko vas želi kontrolirati.


Oftamolozi bez komentara

S obzirom na to da je riječ o potencijalno opasnoj metodi po ljudsko zdravlje čije je čak i »isprobavanje« rizično, pokušali smo saznati što kažu hrvatski liječnici. No nekoliko hrvatskih oftamologa koje smo pitali je li ili nije buljenje u Sunce štetno i može li ono korigirati vid, odbilo je prokomentirati fenomen. Naime, bez da zavire u knjigu i prosurfaju internetom, nisu bili u mogućnosti »adekvatno i znanstveno« u danom trenutku odgovoriti na pitanje. To je, kažu, samo naizgled jednostavno... Čini se da je time u sučeljavanju znanosti i joge ova potonja već dobila jedan poen.
discofilman

Сино цветче
 
8512
Мислења: 307
Зачленет: 09 Јан 2011, 00:32
Локација: Скопје

Мислење 27 Мар 2012, 00:29

Јас повеќе верувам во методите на докторот од Германија и на оној доктор што тврди дека лечи со сода и сметам дека СЕ што е од природата има за него лек пак од природата.

Размислете луѓе, како може да е можно да се клонират луѓе еј! Клонирање?! некој да направи човек ист како тебе? Значи улога на Бога :!:
А да нема лек за рак? Смешно е тоа и крајно изреволтирана сум од тие глупави Американци!
Да ги немаше нив светот ќе беше многу подобар.
Аватар на корисникот
meandyou

Сино цветче
 
173132
Мислења: 350
Зачленет: 20 Ное 2010, 17:31

Мислење 26 Апр 2012, 22:50

RainBow напиша:Некако не се разбираме. Јас не оспорувам дека лекарите се трудат и сакаат да спасат што е можно повеќе животи. Но тука се зборува за самите корени на медицината како наука. Дека нејзините учења се погрешни. Не се дава шанса на нешто ново, во случај да не дојде до бум, па да се преврти светот и сето тоа се замолчува. А луѓето умираат од секакви болести. Има луѓе што го контролираат светот и тоа е тоа. Никој ништо не може да направи.

Се сложувам со ова.Има луѓе кои и тоа како го контролираат светот! Лек за рак и сида има-барем јас така мислам,а големите фармацевстки индустрии најдобро знаат зошто тие лекови не смеат да бидат во употреба! И додека веруваме дека само хемотерапијата може да не спаси од рак и дека за сидата нема лек,истите тие луѓе ќе ни пуштат уште неколку птичји,свински и не знам какви не вируси,а ние ќе си се вакцинираме!
Аватар на корисникот
RedWine

Бело цветче
 
2360
Мислења: 82
Зачленет: 18 Апр 2012, 00:43

Мислење 17 Јун 2012, 15:13

Bi sakala da znam dali nekoj znae za lekuvanje so varova voda vo slucaj na rak i kako se prigotvuva taa voda?
suncica111

Фем почетничка
 
01
Мислења: 4
Зачленет: 17 Јун 2012, 15:09

Мислење 21 Јун 2012, 00:01

пред недела дена баба ми почина од рак ..искрено не мислам дека овие новоизмислени работи би го уништиле ракот..според мене во наредните 10 години нема да биде пронајден лек кој нема да предизвика нус појави :)
Аватар на корисникот
UnknownLadyDi

Сино цветче
 
189113
Мислења: 310
Зачленет: 04 Јун 2012, 21:20
The trouble is, you think you have time.

Мислење 21 Јун 2012, 00:13

Незнам пред колку месеци беше даваа на тв, на сител дека бил пронајден лек за ракот. Но не сакале да го произведуват а заборавив поради кои причини..
Ич не е фер така :(
Аватар на корисникот
someone2

Сино цветче
 
5416
Мислења: 168
Зачленет: 06 Фев 2012, 13:43
I JUST WANT TO HUG ALL THE LOVELY PEOPLE ♥

Врати се на Алтернативна медицина

Кој е онлајн

Оваа категорија моментално ја разгледуваат: Нема регистрирани корисници и 7 гости