Scaredgirl1 напиша:Не знам навистина што ми се случува. Веќе една година во главата ми се заврти дека ако помислам на нешто или го изговорам во седе дека другите ќе го слушнат тоа и дека ќе ме замразат поради тоа.
Опседната сум со тоа. Дури и кога зборувам се мислам дека некои несакани зборови ќе излезат од мојата уста. Ми е страв да ја отворам устата па почнав да дишам со затворена иако ми е тешко така.
Имам навика да се снимам, затоа што така ми е полесно да зборувам во спротивен случај се плашам да зборувам или пак да ја отворам устата.
Знам дека xна многумина ќе им звучи како некоа зафрканција, но не е така верувајте.
Очајна сум, навистина сум опседната со тоа.
Не знам зошто сум ваква.
Имав една другарка со сличен проблем, само што таа немаше гајле од нас, другарките, имаше страв пред други луѓе. Ни кажа за маката, па ние онака преку муабет ја советувавме дека непотребно самата си прави филм во главата, непотребно се плаши и си го отежнува животот...
Малку се поопушти девојчето, ама `тоа` ја следеше подолго време. Беше и на психијатар, ама ништо конкретно не и` помогна.
Најдобро е, секогаш кога ќе треба да разговараш, прво размисли што ќе кажиш, па зборувај. Диши длабоко, нормално. За почеток зборувај помалку, не мораш да бидеш `најзборливата` во муабетот, или да дебатираш надолго. Прво опушти се малку по малку, и ќе видиш дека не е ништо страшно, дека самата си ги правиш тие `мисли` и `стравови` во себе.
И верувај поголем ти е стравот, отколку што реално ќе кажиш нешто што не треба!