
Како и остатокот од интелегенцијата, која шета по белиот свет

и јас неретко го практикувам... ма кого лажам?!? Себе, али себе?!?
I use it and abuse it

и баш ми е ко оние излитени фармерки, или износени чевли, кои сите ми велат, „ма дај џитни ги, им поминал векот“, ама дарлинГ, кога, нешто добро ми стои, ми стои, факТ и има да го носам дур не умре скроз на мене !
Често во коминакицијата, дали писмена, дали орална и си останувам недоразбрана, тоа е така приметливо, кога оној до мене, макар бил и мој претпоставен со години начукани во задничето искуство, пак и со седи влакненца, што му штрчат од тоа носето, за од глава и да не збориме, но, ќе му видиш еден израз „3м9,?љ4улагмбнархарнфа“ - превод: луд, збуЊен, НЕнормален.
Но, и како би ме разбрале де, ходајуча саркастична бубуљица, лик неко невино биќе, осмех дете, вејка над вејките, која и самата себе си не си се разбира понекад, не пак персони, кои од мене очекуваат да им трепкам со убавите ми очиња и да напупам муцето.
Секако, потценување на противникот е причина за поразот во многу битки. А, сарказмот ќе му дојде како скриено оружје, ќец у ќец, зец у печ, ово-оно, ар ју фоловинг ме. Разбира се дека не, повеќе и не очекував. Just chill darlin', и биди среЧан што мојата магија не се познава врз твоето лице, иначе, ко што знам да стегам со тоа четкичката, душата да и ја вадам, има секое влакненце да се познава... пак и професорот по уметност во средно ни имаше речено, дека така не требало, е ајде де, затоа, ете сега правам невидливо да е за око, nada de nada, niente, ЗЕРО, а сега дал имаш уво да видиш, мозок да чуеш хм... прашање е сега.