ТЕМА: Како успеавте да се опоравите после разделбата?

[MonnaSi]

Седев дома ми пукна сијалицата во памет и реков дека ќе му раскинам . Му раскинав, беше ужасно тешко , ноќе неможев да заспијам , седев на тераса , гледав дали ќе ме побара . Плачев ... Се додека не сфатив дека не вреди . Тогаш си фатив нов дечко , па нов .... и сега сум еден дечко кој ме смее, среќна сум , не се караме , ако некогаш раскинам со него , ќе ми биде тешко , но ќе се освестам побрзо од минатиот пат, затоа што сега знам дека од мене нема никој повреден . Луѓето доаѓаат и си одат . Единствено само семејството заслчужува да биде вечно во твоите мисли и срце. Се додека дечкото не стане твое семејство, не е касно да промениш нешто или него .

Не се сврзувам со луѓето веќе, неможат да бидат со мене секогаш . Дечко ми ќе оди во дрга земја . Уште сега знам дека ќе ми е тешко , ама затоа што го љубам , сакам да е среќен. А он е среќен ако оди таму . Ако љубовта е силна кога ќе се врати ќе бидеме заедно пак .

Ете така се опоравувам

[HeelsLover]

Не е лесно ама си најдов друг и лесно го заборавив .

[Ammy.Lee]

Тешко ми беше признавам.После тоа цела вечер плачев но тоа е тоа мора да се навикниме и да губиме во животот.И после нашата разделба тој за мене беше единствениот но откако го запознав Принцот мој веќе не мислев на него.

[DeepBlue]

а кој рече дека сум успеал

[tanjicka85]

Моето искуство со врските и не баш најсјано. После последната врска (3 години бевме заедно) ми требаше многу време пред да го преболам и сеуште го немам заборавено. Поминаа веќе 6 месеци а јас не можам да го оставам зад мене и да влезам во нова врска.
Како вие успеавте да се опоравите после тешка разделба? Колку време ви требаше пред пак да можете да влезете во сериозна врска?

auuuuuu ne e tesko tuku mnogu e tesko,tuku sekogas treba da najdes nekoja pricina za da zivees,normalno zivotot odi ponataka jas barem za moite losi iskustva sekogas vikam;se se slucuva so nekoja pricina taka trebalo da bide,ne ti uspealo zosto ima nesto podobro sto te ceka toa ne bilo dobro...

Потсетување од модератор

Ве молиме пишувајте на кирилица. Ако не знаете како, прочитајте овде.

[feminamk]

после раскинувањето продолживме да бидеме другари и некако тоа ме тешеше ама не ми беше сеедно..како шо викате плачев по него..и ме фати инает глеам од со други си искача а јас дома кукам..и почнав да не го познавам..така еднаш двапати и после ми беше сеедно глеам он не пати по мене..па ни јас не патам по тебе кој те врти си реков и продолжив напред..се опуштив и за месец дена..наидов на човек кој од дамна се трудел за мене..сеа на седмо небо сум.

[saphira]

Сингл сум веќе некое време, (се случи неочекувано, ме акна дамла, и не верував, но залудно) и сега се што правам е излегувам со колеги и другарки, трчам на Кеј, барам работа и не седам мирна.

Самодовербата си ја крепам со тоа што вложувам во себе! Спорт, литература, шетање, дружба со позитивни луѓе и никако вртење назад.
Сите слики од мене и него ги тргнав, не слушам тажни песни, исплакав се што можев да исплакам и сега сум подобро.
Лаже тој што ќе рече - поминува, ќе биде добро. Не, не поминува, и не е добро, но животот е еден и не вреди да трошиме емоции и болка на некој што не вреди.

Јас сум среќна и вака, иако ќе бев посреќна да сум со него. Но! Со себе ќе бидам во врска уште дооолго, а тој е... Само една запирка плус.
Многу ми е жал, но реалноста ми вели да си се сакам себе повеќе.
И ќе успеам.

Поздрав до сите повредени и осамени девојки, гушкам.

Ми го разубаве денот Ми требаше воа да го прочитам. поздрав

[Monnchy]

Тешко е да се опоравам после се тоа ... Ако навистина го сакам.. Ми се потребни месеци за да заборавам на се тоа.. :/

[Serendipityy]

Здраво, нова сум на форумов пред два месеци раскинав со мојот прв дечко. Не знам, тешко ми е да се опоравам од тоа. На моите другарки и велам дека се помина и дека не се грижам за него повеќе, но сепак не е така. Тој е од друг град, и раскинавме поради тоа што сме далеку и неможеше нашата врска да функционира на тој начин. А за врска на далечина сме премали. Покрај тоа, кога го имав се чувствував како да ми се случило нешто најдобро, беше прекрасен со мене, но неговото однесување почна да се променува. Имавме голема караница по која се смиривме, и ми вети дека ќе се промени. Сепак по два дена си го ставив прстот на глава и размислив дека најдобро е да се разделиме. Верувам дека и тој го сакаше истото, па така направивме. И еве ме, не можам сеуште да го заборавам. Не контактираме повеќе. Пред некое време мислев дека сум го преболела, но не бев во право. И да, го сакам сеуште, а посакувам да не беше така :/