Се запознавме толку неочекувано..станавме многуууу добри другари,по некое време дознав дека сум му се свиѓала,дека многу често мислел на мене,дека сум девојка која го смее и дека би имал со мене нешто повеќе од другарство и сето тоа ми го кажа на пијано..утредента се видовме за да збориме за тоа..ми призна се,гледавме филм и се смувавме..од тогаш секој ден ми се јавуваше,ми пишуваше пораки,ми пишуваше на фб..се гледавме скоро секој ден,се ми беше толку убаво со него,потоа почнавме да искачаме со мое и со негово друштво,решивме да имаме врска без обврска и така и беше..после тоа ми кажа дека прилично почнал многу да се приврзува за мене..минатиот викенд коа бевме искочени ми рече дека ме сакал..малку ми беше чудно затоа што он ми го кажува тоа за таков краток период и не е таков тип да кажува те сакам и бла бла..не е романитчен.Ајде помина што помина тоа..пред 1 недела започнавме да имаме односи,се деси спонтано и неочекувано,"врската" меѓу нас се повеќе се зацврсти,продолживме со гледање се беше толку убаво..најлошото што ми се деси беше тоа што се заљубив,викендов што помина бевме на концерт и си поминавме преубаво, во еден момент додека игравме пак ми рече дека ме сака и бидејќи сакав да знае му кажав дека и јас него го сакам.Поголема грешка у живот немам направено.Во понеделникот вечерта му пишав порака : Љубов,добра ноќ,убаво да ми спиеш и едвај чекам утре да се видиме.те обожава твоето гуденце.!И он на сето тоа ми врати само : Лаку ноч теленце спиј убаво и ќе се чуеме.Бев нерасположена тој ден и неговата порака уште толку ме онерасположи..се расплакав и така и легнав..со солзи.Како да го предосеќав крајот во вторникот му кажав дека сум нерасположена и се тоа му раскажав дека не ми е сеедно што така ми врати во пораката,што дури ни едно <3 не стави..и знаете ли што ми кажа..дека НЕ ме сакал..имавме долг разговор,он се изнервира а ја уште повеќе се онерасположив што дури мислам дека за малце ќе паднев во депресија ама благодарение на другарките малце ми беше подобро.Вечерта немаше ни пораки ни јавувања ни титки ни ништо.Не сакав да водам инает па попуштив..му пишав сабајлево порака : Добро утро

имај убав ден. Он само на тоа ми врати: и ти исто.После ми се јави да ме праша што праам и како сум,помина тоа,за тоа време он не беше дома па пробав да се расположам зашто мислев дека ќе се средат работите,се врати и ми пиша дека е уште нервозен и дека се двоуми што да прави со нашата "врска".Jа му кажав се што чуствувам и дека покрај тоа што се случи и покрај тоа што сака друга 7 години дека сакам да останам со него..ама он ми рече да сме прекинеле додека било време,нејќел да ме повреди зашто незнаел дали воопшто ќе ме засака некогаш.Плачев..знам дека уште ќе плачам ама Господ гледа и се ќе му се врати..