Со сопругот сум 10 години,од кои 5 во брак
Имаме прекрасна ќеркичка од 2 години и нормален живот.
Се почна еден ден кога на фејсбук со еден "другар" си пишевме на чет и навлеговме во некои теми,
работите почнаја во друг тек да одат,како тој ме знаел уште од пред 10 години и сакал да има нешто со мене,
ама никогаш не собрал храброст.......
јас подзинав,не знаев за неговите чувства,бев многу среќна што го слушам тоа(а сметам дека не би требало тоа среќна да ме прави,сепак сум мажена)али стварно е преубаво да слушниш,прочиташ дека на некој си му значела и сеуште му значиш(освен на сопругот)
Потоа,почнавме секој ден да пишуваме до касните часови,ми годеше неговото внимание,ми крадеше многу насмевки,секој ден станував мислејќи на него,бев среќна............а знаев дека не смеам....
Продолживме со пораки на мобилен,скајп,мсн,се подлабоко и подлабоко стануваше тоа,големо искушение,горевме од желба да се видиме и да се имаме еден со друг.....ама се разбудивме навреме........
Се разделивме на фин начин,статусот мој(мажена) е единствена пречка за нас,не сака да ми се меша во бракот,на ќеркичката и требаат двата родители за да расте среќна............
Беше убаво и никогаш нема да го заборавам,многу ми е мило што не направив глупост.пр.да спијам со него,двајцата знаевме дека е погрешно и дека никаде не води ситуацијата.......
И ден денес сме пријатели на фб,си пишиме,здраво,како си,се поздравуваме каде и да се сретнеме........
Ама сепак ја имам онаа грижа на совест дека направив нешто што не требало,со сопругот сме 10 години среќни,никогаш не сум го изневерила......
Ви благодарам што одвоивте време да прочитате
Поздрав!!!






