ТЕМА: Како се запознавте со вашата љубов?

[MaxyMax]

Оооооо, па си имаме ние доооолга историја зад нас...Најверојатно уште кога сме биле во стoмаците на нашите мајки...Оделе заедно на прегледи, кај ист гинеколог...Тргнавме заедно во забавиште...многу си се свиѓавме, ама пусти детски срам, се нешто се закачавме, се каравме, и шамари паѓаа... Му го дознав бројот домашен, па му вртев, ако крене тој спуштам одма...смешки...Во прво одделение не разделија и тогаш почна интересното...Сите не дознаа, де се каравме, де се сакавме, летаа ливчиња со пораки под клупите, се додека еден ден глупавата јас не му го искина блокчето на кое во срце ги пишуваше наште имиња...и ме отсака....ау колку и плачев на мама... Се меркавме низ школо, ама никаков контакт...Знаев дека му се свиѓам уште, ама јас некако брзо пораснав, у осмо си фатив дечко, почнав да излегувам, другарки, забави...Главни шмизли у град (до ден денес ме заебава за тоа дека мнооогу важна сум била) . Ни на крај памет не ми паѓаше да фатам дечко моја генерација, за деца ги сметавме нив...Мојата најдобра другарка тргна со неков другар...Некаде 2ра средно...Се сретнавме неколку пати и го гледам абе бонбона...Ама јас некако разочарана од машки и не обратив многу внимание...Ми збореа сите, се додека вечер моите другарки и неговите другарки не не затворија во ходникот од wc-то од кафичот кај што бевме излезени...Незнам како им текнало, ама знам дека бевме ужасно збунети и двајцата, не знаевме баш што се случува, ама знаевме дека нема бегање, или ке биде или не...И бидна. Ко створени сме еден за друг...И на карактер и физички ама ептен личиме, ко брат и сестра сме и често знаат да не смешаат...И еве, врската ни цвета веќе 6 години...

[Noemi]

После една добра кавга, расплачена си чекав автобус. Во најгрозното мое издание.
Некое бош време, автобусот доаѓа речиси празен.
Си влегувам, маркирам едно место со очиве и одам да си купам билет. Се враќам на веќе маркираното место и спроти мене еден дечко ми вели не го дупчи билетот имаш еден до тебе, некој го оставил.
Јас пробувам да се средам, му го избегнувам погледот,а тој ме зазборува.
И се преколнувам која кретенка сум, зошто не се средив повеќе пред да излезам од дома!
За половина час возење откривме дека студираме на истиот универзитет. Слушаме иста музика. Живееме во истиот квартал.
Ми го побара бројот, за да излеземе некогаш. И секако разменивме контакти.
Стигнав до моето место за симнување.
Истата вечер ми пиша порака.
Утредента ми остави гласовна порака само да ми посака убав ден, а после 2 дена конечно излеговме на состанок. И уште неколку потоа.


П.С. не беше мојата љубов од Х причини, но едно од моите најспонтани, фејс-ту-фејс, пријатни запознавања.

[Lepaaa]

Ептен интересно беше моево запознавање со дечко ми.
Па вака: 2009та година, јас и моите другарки бевме излезени баш на Велигден и едната другарка вика ќе одиме со еди ракометари (дечко и‘ нејзин беше со нив). Ајде викаме, ОК, супер!
И отидовме кај нив, ни отстапија место на сепарето, да седнеме ние женските и си седнавме. Ова другарка ми цело време правела план како јас да излезам со некој Х-ти пријател на дечко и‘, ама јас ни да слушнам и реков. Се испијани дечково, тој Х-тиот пријател и на другарками целата пијачка, несакајќи и ја истури на нозе и оваа ме тегне, ме трга за да појдам со неа во WC.
На одењето до WC, мене еден прекрасен дечко и екстремно висок (немав штикли таа вечер, мака ми беше ептен многу) ми подаде рака и ми вика онака шмекерски:“ Ајде повели!“
Влегувам во WC и другарка ми вика, “Што одлучи што ќе правиш со овој Х-тиот?“ -А јас и реков, а бе кој Х, кажими кој е овој високиов овде?!
И таа ми вика, демек оставиго него, има една што излегува со неа (познаничка моја, заедно учевме основно). И јас и викам ОК, оставам, не сум имала среќа.
После, на враќање од WC дечково ме фати за надлактицата, ми направи место, и ми дозволи да поминам, а во тој момент јас ја гледав најубавата насмевка на цел свет (неговата! ). а бе ме фати што ме фати за надлактица, туку и ме обележа буквално, два дена осеќав притисок на местото, како уште да ме држеше (Е тоа неможам да си го објаснам, хемија валда! ).

Помина време, ние не се видовме, ама јас не заборавив на него, а ич не ми текна на ФБ да го барам, незнаев како се презива и ајде реков, не е за мене овој...толку.
Арно ама, еден ден. една моја братучетка ми прати од едни мечиња Me to You, на ФБ и јас сега ајде да и вратам на поздравот, несакајќи значи, без никаква намера, сум го означила и него и гледам: “Поканата беше пратена до Е.Д. (брачеда ми) и ХХ (тој).
Ајде си викам, нема гајле (имав другар во средно со исто име и слично презиме), него сум пратила.
И после, во истиот момент си викам; А бе дај да проверам јас на кој пратив, точно мече?!
Кога гледааааам.... Божее!!
Ајде одма идам Инбокс и му пишам; Извини, ама мечето шо ти го пратив беше по грешка. Поздрав!
И толку...
Се уклучувам другиот ден на Фб и гледам порака и читам; Моето мече, шо ти го пратив јас, не е по грешка. Сепак фала. Позз.
Вакво мече ми прати тој:


Се запрепастив, се мавав со тастатурата, се ладев со вода...а бе готово мислев!
Од тој ден не престанав да мислам на него, за по една недела да видам One Notification: XX liked your photo !!!!!
Одма и јас кај него, на најубавата за мене негова слика, одма ЛАЈК ЛАЈК ЛАЈК!
По неколку дена му пишав! Јас... И се пишевме, ми побара број, му дадов мој број и уште вечерта ми пиша преубава порака, за добра ноќ. Не беше некоја “филозофска“, си беше онака напишана со негови зборови, ама за мене беше посебна.

Се видовме по два дена, на 23.09, преубав почеток имавме. Се изнаприкажавме, од муабет и со бакнеж закаснивме, и со се‘, како 100 години да сме се познавале, како само таа средба да се чекала.
И еве не, да не се урочам, 2 години и скоро 3 месеци сме заедно.
Со кавги, помали и поголеми, со убави и повеќе и од убави моменти, ние се сакаме и се надевам дека ќе потрае. Со него едноставно сум целосна.

Скриен текст: покажи

Извинете на долгиот пост!

[mamas]

Значи вака: маж ми и јас се знаеме од средно. Имавме "врска" само две дена и јас му раскинав затоа што беше премногу слаб и не дефиниран како маж. Жгољо. Е сега после нашата таканаречена врска секој си продолжи по својот пат а тој за шест месеци доби исселеничка виза заедно со неговите си отиде во Америка. Десет години немавме слушнато еден за друг. Ни трага ни глас ниту јас за него ниту тој за мене. Тогаш немаше интернет и едноставно изгубивме контакт. После десет години јас се одлучувам да се прошетам малку и да го видам западот па си најдов работа за чување деца и исто така дојдов во Америка. Веќе два месеци бев тука и имав фб на велико (веќе четири години уназад) кога една комшика исто така од средно што всушност беше со нас во клас ме стави за пријателка. Од тука почна се. Јас го видов него пријател кај нејзе и го додадов и му го пишав бројот на телефон. Тој ми се јави и мислеше дека го зафркавам од почетокот. Првата недела беше интересно. Само се дружевме и немаше ништо повеќе. Но потоа се почна да се реди како во сон. И сега кога ке помислам дека неколку години поминаа толку бргу неможам да поверувам. Сега сме тројца а здравје планираме уште три члена плус во нашата фамилија.

[kasiopeja]

Се запознавме на факултет.Го бркаа неколку колешки а јас не се ни надевав до последниот момент.Кога ме викна да излеземе мислев другарски е, а тој ме меркал 2 семестри. Некако излезе како цел живот да сум го чекала и да сум имала љубов во себе само за него.Сега сме 9год. заедно а јас го сакам исто како првиот ден дури и повеќе.

[Cence]

Ептен си ги поштувам ваквите љубовни приказни и кога ќе има некој нов пар секогаш сакам СЕ ама баш СЕ да знам како дошло до тоа
Со мојата љубов се запознавме ради компјутерот кој ми се расипа (тој е виновникот )
Значи заедно сме 3,8 години, тој е постар од мене една година. А сето тоа започна вака ..
Неговата мајка и татко ми се колеги на работа и случајно паднало тема на муабет (инаку ќе заборавел) одкако му кажав да праша некој од колегите дали имаат некој кој се разбира од компјутери за да ми го средат.. И така после неколку дена ме израдува со тоа што ми кажа дека нашол спасител за мојот компјутер хехе
Дојде дечкото млад, згоден, убав, фраер невиден и како за среќа слободен Го напраи компјутерот што го направи ама тоа траеше скоро цела недела и знам дека намерно не ми го напраи одма за да може да ме гледа Во меѓувреме тој работеше во мојата населба во едно интернет кафе, па секој ден после фах идев кај него како демек да се договориме за компјутерот и окапувавме со саати заедно и така почнавме да се дружиме 1-2 месеци. Следуваа по 24/7 обострани љубовни пораки, јавувања, гледања, зезање итн.. Не сакав да си признаам на почетокот дека се заљубувам во него, бидејќи најмалце и очекував дека ќе дојде до тоа. Но истото важи и за него, тој во ниту еден момент не помислил дека ќе има нешто меѓу нас, а баш и во тој период имал неколку понуди па јас сум му дошла како кец на десетка и сум му го олеснила изборот
После некое време точно на денот на Велигден си се бацнавме и си кажавме се што ни лежи на душичката
Е сега работата да биде уште поинтересна како да му кажам на татко ми, непријатно ми беше, пошо они колеги на работа и некако ептен срам ме фати ама што е тука е Го седнав, разговаравме вака и вака му раскажав се не ми пререче ништо само ми рече ако ти е тебе убаво и си среќна и мене ќе ми биде убаво. Па до ден денес кријат на работа за нас, мислам не зборат воопшто за нас дека сме заедно и многу ми се интересни кога ќе ми раскажуваат случки во кои ќе им се испуштело за нас..
Убаво ни е, нормално во секоја врска има висини и падови, но пак се си доаѓа во својот ред.
Го сакам, верувам дека и тој мене и се надевам на поубава заедничка иднина

[LaDyDoLl]

и нашата приказна не е за фрлање. Се запознавме далечниот 6 мај 2007- на свадба,двајцата бевме од различна страна. тој цело време буквално се лепеше до мене а јас,туш, воопшто не го забележував. На крај на свадбата, иако претерано срамежливо ми побара бр.од мојот моб.И толку од првото запознавање. Истата вечер, по еден час мене ми звони моб.и ТОЈ!!!Почнувајќи од тој прв повик, ние непрекинато се слушавме секој ден се до 15 јуни. Јас не сакав никаква врска од претходно негативно искуство и мислев да се позафркавам со него, но тој бил сериозен. На секоја негова понуда да се најдеме на кафе јас се оправдував дека сум на час, едноставно не сакав да бидам со него....се до вечерта на 15 јуни 2007год.Јас бев излезена со другарки, кога тој ми се јавува и ме прашува каде сум. Му кажав(знаејќи дека тој не оди таму)и ми вика за 5 мин излези да се видиме. ООООООООО, се шекнав!!!Реков ајде една шема,барем за муабетите по тел.секој ден:)И дојде....правевме муабет два часа и ништо поврзано со нас двајца. На крај му кажав дека мора да одам а тој само ме праша дали може да ме бакне. Му одобрив, се бакнавме и заминав. Кога се вратив кај другарките ме прашуваа што всушност се случило и јас не знаев што да му кажам и така беше. Наредниот ден веќе званично бев негова девојка и така е се до ден денес .
Денес.го сакам најмногу на цел свет и тој ми е се.

[LilBaby]

Нашето официјално запознавање беше на автобуска станица додека чекав автобус за накај дома.
Кажувам официјално зашто онака си пруживме рака и двајцата, не сметајќи дека некогаш ќе имаме повеќе од тоа запознавање. Он беше со еден другар, кој што е брат на еден школски. Така јас го познав другар му, и комуницирав со него цело време, и во автобус, а дечко ми (со XX ќе го пишувам) не го заприметив ни најмалку.

После некој месец ме адна на далеку прочуениот ФБ. Признавам, иако сега го немам, беше причината за нашето подобро запознавање, почетокот на нашата врска. И ајт ме адна, по препорака на другаров, му спомнал дека сум била мн. забавна, дека сме си одговарале, па ајде да проба. Меѓутоа јас во меѓувреме бркав еден тип кој ми се свиѓаше со години наназад, и бев упорна со него, а со XX само муабет на фб и ништо повеќе. Тогаш влегов во врска со дечкото што одамна ми се свиѓаше, цветав на почетокот, меѓутоа како што минуваа деновите, тој се менуваше, и односот не ни беше сјаен. Постојано, после секој пад во врската зборував со XX на фб, се исповедав, ме разбираше, а тој всушност се радувал дека имам проблеми во врската, за полесно да дојде до мене.

Така врската почека губеше од сјајот, веќе бев се повеќе разочарана, и во еден период во кој не се гледав со тогашниот дечко, немав никаков контакт, се случи да отидам на кафе со XX. Го одбив признавам првиот пат, вториот веќе се согласив. Се погоди тој ден, во тоа време додека седевме на кафе да врне невиден дожд каков што во животот не сум доживеала. Седевме надвор 3 саати и кусур, се надвикувавме со премногу гласниот дожд, уствари тоа беше олуја. Јас и тој разглабаме теми за бивши, за вкусови, за музика, за фудбал, се смееме до миле воље, и преубаво си поминав, а околу нас владееше невреме. Така заврши кафето, и нашето веќе второ подобро запознавање.

После неколку недели седење и грицкање сончоглед со друштво до сабајле, официјално влеговме во врска, и оттогаш и покрај караниците големи/мали/средни сме заедно, среќни, заљубени, напалени и уживаме во нашата врска.

[Slatko-Malo]

Хмм..интересно.Епа вака:Јас со дечко ми се запознав преку една другарка.Ме натера девојчево да сум отишла со неа кај баба и,имало мн убави момци.Несакав,но викам ај ќе појдеме 1саат и си идеме..Ма каков еден саат,стварно имало убави ммм.Дента го запознав и дечко ми,ама прв пат коа го видов,не ми беше ништо посебно,и се понашав само ко фина девојка Останавме да спиеме кај баба и на другаркава (ете ти го нашиот 1саат ).Е више вториот ден мене ми се засвиѓа,дури не го ни приметив дека тој е уствари дечкото што сум го запознала претходниот ден. Тогаш иначе бевме на летен распуст и цел распуст јас се дружев со него и се затрескав во него,ама никако да бидне нешто. Заврши летото и престанавме да се дружиме,школо едно друго и толку беше...Е сеа,поминаа више 2год.и мене ми текна хмм на него,па си викам ај да го најдам на фб и успешна мисија,одма почнавме да се доп.среќа во исто време се уклучивме и двајцата и се дог.да искочиме,ама само како другари!абе ајде,хаха.Уште првиот пат коа се видовме после тие 2год.поминати,као да беше љубов на прв поглед. Без никаков проблем,сам си се намести и се смувавме и одма ми предложи врска.Јас несакав,но после 1недела,на 26.11. се фативме,као демек ај да пробаме иако мислев дека нема ич да ни иде,ноо еве више 1год.и месец сме заедно и мн се сакамее Кога го сакав пред 2год.не бев единствената што го сакав,имаше мн девојчиња во неговиот живот и сите успеаа да го смуваат освен јас,но после 2год.јас го добив коонечно,и останав со него најдолго и ме сака најмногу од сите што ги имал до сега. На никој до ден денес не му се верува дека јас и он сме заедно,но ова ми е најубавата врска до сега.

[Veki4kaa]

Ние не се запознавме т.е. се знаевме одсекогаш оти он живеее во исто место каде што живеам и ја.а нашата љубов почна во автобус почна да ме штипка да вика дека сум била многуу убава.побарал број од другарка му го дала ми титкаше и му викам ми титка некој број он ми вика па мој е .па на мсн го аднав и се уклуцувам и го гледам уклучен му пишувам кај си шо си како си а он директно и се а ќе биде ли работава или нема да биде и ја му викам да.знаев дека кај и дае ќе ми рече .после се чекаше да испаднам оти неме пуштаа и испаднав некако и бидна ете го првиот бакнеж еве до ден денеска сме заедноо скоро три години.можеби не е којзнае што но замене е сево ова една прекрасна бајка