Да, состојба што трае цел живот,ако прекиниш терапија одма се враќаат симптомите и сваќаме дека без терапија не функционираме,како притисок ,шеќер, тироидната,дали некој во сиве години рекол се излечив,никој, сите пак се враќаат на терапии, па ако ова не е болест не знам што е,ние живееме нормално само со терапија и тоа не сите, некои пијат со години и све само се жалат.
Ево читам, години уназад, јас сум супер никогаш не сум се пожалила,ама сиве други пиете и со години само се жалите не можи со лекарства да сте неарни секој ден, и тоа со години, јас се осеќам здрава и функционирам, ама се плашам да прекинам терапија, вие и со терапија и без, само се жалите, тука нешто трето не е во ред, или погрешна дијагноза или погрешна терапија, јас си го најдов лекот и добро ми е, вие барајте уште психолози психотерапии психијатри,втори трети мислења.,јас завршив со доктори
Јас без терапија ја имам надминато состојбата и супер имам функционирано се додека не претрпев огромна загуба (ми почина бебето) Што не верувам дека и некоја друга би останала имуна и рамнодушна на таква трагедија, без разлика претходно дали имала анксиозност или не.... Ама тоа си е твое мислење и третирај ја како болест. Браво што си го нашла лекот, мило ми е за тебе. Кој лек е тој ако не е тајна? Или тоа третото не го лечи тој лек?
Тоа е така затоа што не работат на проблемите, всушност на тоа што им ја причинува анксиозноста. Џабе сите лекарства на свет ако само пиеш и ништо не превземаш околу проблемите. Тоа ти е исто ко сега да земеш упорно да лапаш бактерии и да се разболуваш, па ете имаш лекарства, ќе ги пиеш, ќе ти помине, ама ако не превземеш нешто околу бактериите да престанеш да ги лапаш, нормално дека пак ќе се разболиш. Хипотетички де, најпросто кажано. Ако си приметила баш по темава, многу пијат лекарства, па не мрдаат од мртва точка, пак само се жалат и се чудат што им е. Џабе лекарства, ако си ги чуваш проблемите. Исто така, ако пиеш лекарства не значи дека си заболен доживотно од неизлечлива болест како ти што викаш.
Zdravo zenski,dali ima nekoja od vas sro ima anksioznost i panicni napadi veke 3godini po red odam kaj ist psihijatat i pijam lekarstva no stravot pak go ima i panicnite napadi gi nemam sekoj den kako sto gi imav no pak se tukaDali ima nekoj iskustvo so ovaa i dali tie panicni napadi nekogas ke gi snemam bidejki mi e zdosadeno veke od niv
Како ви се движи пулс во мирување? Јас кога седам и лежам мирно, пулсот ми е од 45 до 55. Читав на нет дека под 60 во мирување може да доведе до ненадејна смрт
Моја препорака е да не читаш такви глупости и да си го оптеретуваш мозокот. Си ја храниш анксиозноста сѐ повеќе со тоа, знам дека може личи лесно ама треба малку самоконтрола за да не гуглаш било какви симптоми затоа што сите луѓе се различни и сите луѓе имаат различен организам. Ако е така, утре може да излеземе на улица и да не удри камион, и тоа е ненадејна смрт.
Во право си. Од дамна немав ништо гуглано, се воздржував и пораат бев, ама ете сега за бељата.... Малце ме плашеа ниските бројки
Направи си услуга и не гуглај симптоми, стварно само полошо си правиш и ѝ оставаш простор на анксиозноста да си заземе цел простор во тебе. Ако за нешто сакаш да се советуваш, најдобро со доктор, кардиолог и завршено. На гугл секој сѐ може да напише. Убав врнежлив ден
Малце не сфатив зошто ме цитираш... Инаку, анксиозноста е растројство според дефиниција. Самата дијагноза анксиозно растројство укажува дека е повеќе од обична поразлична состојба. Што пак тоа не значи дека треба да се гледа како на нешто кое е непроменливо, затоа што за ни една ваква болест никој не може 100% да ви тврди како ќе биде во иднина, дали ќе има подобрување, дали ќе се влоши. На крајот на денот, нема ништо страшно во зборот ментална болест, пострашен е генералниот однос кон тој опис и стравот од него.
На светов има еден мал милион болести и милиони луѓе живеат со редовна терапија без која не би преживеале или би имале намален квалитет на живот. Не, не е проблем зборот болест, туку импликацијата што доаѓа со него.
Па и јас сум на терапија. Ама не велам дека сум болна. Зашто ако си ставиш во глава дека си болна со и онака нежна психа паѓаш подолу. Во тој контекст зборувам. Ама еве има некои кои полесно им е да мислат дека се болни и терапијата ги лечи и со таа автосугестија одат напред. За жал кај овие состојби нема црно бело. Нема универзален рецепт. Секој се носи онака како знае и умее.
Najdobar lek za ankcioznost, ustvari voznemirenost i nervoza od zamisleni situacii t.e. overthinking e idenje pokraj reka, ezero more i opustanje i gledanje u vodata kako si tece mirno i bavno, oti toa e i sustinata da ostavis rabotite da si tecat prirodno ili narodski kazano So bide neka bide. Isto taka i muzika so slicni zvuci dava slicen efekt.
Испробано. Убаво е чувството во моментот кога си покрај езеро, но не го решава проблемот. Исто така убаво е ако има сонце, вообичаено периодов што измина беше постојано со ветер...
A i jas sum malku meteopat i overthinker ponekad, nema tuka sramenje. Nikoj ne znae niz kakvi nastsni i slucuvanje pominal sekoj od nas, nekoj izgubil nekoj sakan, nekoj ne moze da vrze kraj so kraj, nekoj nema nikoj, nekoj ima se, ama pak e ankciozen i taka.
Штом си метеопат, сигурно денеска ти е лошо, од искуство зборам Иначе убаво звучи прошетка покрај езеро Секој ден сум покрај езеро, дури некогаш ми се случува и да не го погледнам само си минувам покрај езеро
