Ах бе грл. Пробај сфати дека живееме во сурова реалност каде шо никој не се замара со тебе/мене овај онај, како ни е у душа ниту ги интересира. Може еднаш двапати уз разговор да се спомне, ама ако цело време разговорот е сведен на поплаки и жалење, исходот е тој. Или ќе ти плесне у фаца или ќе те избегнува до миле воље (ова тие шо немаат муда). Мој совет, почни да глумиш среќна. Ко ќе си сама, исплачи се. Ама пред машко, не покажувај слабост. Кога тогаш ќе му прекипе. Значи глуми, смеј се, кажувај шеги смеј се на неговите. Со време стварно ќе станеш среќна, без глумење. Пробај
Дали имате панични напади како да ќе ви се случи нешто лошо дека ќе умрете и слично дека ќе добијете срцев или мозочен удар се чуствувам многу истоштено
Цело време. Губам воздух, краток здив, треперење, и покрај терапијата (изгледа оти долго користам една иста и оргамизамот ми отрпна) и покрај тоа пак почнав да се чувствувам многу лошо. А не ми се експериментира со нова терапија, и само голтам кнедли и јадам хелекси за ужина.
Ако си дознала дека е себичен, good for you, сега можеш да го откачиш засекогаш, не гледам поента да го 'оплакуваш'. Не треба да глуми среќна, треба да работи на случајот да биде среќна.
Да, ама како ќе биде ако е постојано со негативни мисли? Затоа ја советував нека глуми за почеток а со време тоа ќе и стане и стварност, да си биде среќна конечно....
