Сакам да кажам...

Се почесто почнав да сфаќам колку ми фалиш во животот.. И како фигура, и како човек и како улога... Друго ќе беше да си тука..
Тато...

 

Не се чувствувам како себеси денес.
Џабе ми се сите мантри што го повторувам во себе кога во огледалото сеуште го гледам тоа малодушно уплашено створење кое се вџашува од помислата дека секој момент може да биде последен неспремно дочекан. Џабе ми е секој "лејаут" кога секогаш ке бидам истата.
Џабе е петок.

 

Го гледав Кум, сеа ми е страв од портокали.

 

Некои луѓе не мораш да ги видиш за да ти се разубави денот.
Доволно е само да им го чуеш гласот.

 

Не секој петок е создаден за да биде убав. Јбг.

 

Od tudji problemi ,glava me boli.
Me otruja i dvajcata...od bes neznaat sto da pravat...a ne se deca....

 

Сдк и викам на братучедка ми денеска земи ме кај вас таму е топло, а кај нас е ладно, ми вика ке те земам сонце мое. Душичка моја си е она, многу си ја сакам
Ах колку многу ми фалиш, да те видам, и да те гушнам, све би дала за да сме пак заедно. Но наредна година се гледаме пак, ги бројам месеците уште сега само тоа да си знаеш

 

Видно расположена и среќна од фактот дека конечно добив и ослободена од сите непотребни сомнежи, си седам во дневна стуткана во омиленото ќебенце, буквално ништо не правам и убаво ми е! Друго ништо не сакам да кажам.

 

Немојте никогаш да се менувате за да импресионирате некого кој смета дека не сте доволно добри.... Може да се менувате само ако таа промена вас ве прави среќни

 

Ми се јаде, ми се плаче! Да живее Вмро! Не ги сакам ради идеологија, ради лавчено на грбот!

 

Денов година!
Обичен работен ден но со многу нервози бидејки никој не сакаше да ми помогне да ми ја крене робата едвај сакав да заврши смената и да фатам магла кај докторот.
Таму чуда на чудата.
Ми вика девојче овде гледам двојна бременост сее супер за 10 дена ќе знаеме се убаво.
Јас се шекнав готово сама незнаец што да правам и си фатив патот накај Сити мол да јадам во бургер кинг.
Се шетав сама во детскиот дел и се чудев што ми се случува.
Искочив да си одам накај дома и на семафори читам порака од мојата мила @joy1 враќај се назад хахахаха еј неми се верува
Џојка наша убавица млада мајка,малата ѕверка спиеше како ангел а големата права кукла.
Денов ми донесе многу убави изненадувања

 

Добра вечер
Студентски живот, муко моја. Предавања од јутра до сутра, по цел ден Денес хемија вежби четири саати од 8 до 12, и се изнагледав во booty, мислам ќе ја сонувам вечер, ама добар гз држи
Инаку добро ми иде со автобусите, се снаоѓам некако. Прашувам баби, тетки, дедовци на постојки ама нели кој пита, не скита
Друго, пари еден куп за книги и скрипти, прирачници и бележници, ту мач али добро е, мора
Тоа би било тоа...
Останете ми поздравени

 

Сегде у свет децата се на најбезбедно посебно седиште, во задниот дел од автомобилот, обично со едниот родител до него. Кај нас вака. Па ок, не треба до толку во стаклено ѕвоно.

 

Stand up for what is right even if you are standing alone... ама ако си буквално сам во она што го тврдиш (и наметнуваш) по некое прашање, меѓу луѓе што се задлабочиле во истото и со факти и искуство по свој ум го образложуваат спротивното - треба да подразмислиш дека можеби, само можеби - и не ќе да си баш right.
Ако си сосема сам во нешто, или си гениј со револуционерни идеи за нешто ново, или си тежок инает со големи заблуди. Во секојдневието, за жал... почеста е втората варијанта

 

Многу ме нервира кога некој ќе рече на некого, па и на мене ,, ти многу се правиш паметна ,, и ,, ти многу паметна си била ,,.

Прво, не се правам, туку СУМ паметна.
Друго - не сум јас до толку паметна, колку што некои поединци се глупи.

За жал...

 

Што е финтата со "вирус во парацетамол"? Мене таа шокантна вест ме заобиколи...

 

Ваков ден, одамна не бил...
Убав!
Конечно олеснување...
Големо...
Каде да кажам благодарам?!
Другите земски глупости ќе се надминат некако...но ова беше важното.
Најважното.
Цел ден блеам од што немам што да додадам...само прифаќам гушки и возвраќам.
Се плашам да се радувам.
Пред 8 години дедо ми го испративме. Обично од тогаш ми е најтажниот ден, но денес...промени рута. Втор роденден. На роденденот на дм беше роденденот на дедо ми, а сега...мојот втор...
Умор ме руши...како година и пол да не сум спиела воопшто. И со страв пишувам...
Се ќе биде убаво и исто...

 

Есента како годишно време си е супер, туку шо праиме со настинкиве?! Глас изгубив, грло ме боли, звучам ко да сум пикнала некоја труба у нос и кашлам ко ненормална. Океј, ова е и добро, лошо ќе биде уште температура ако дигнам и ако не можам од кревет да станам.

Туку ги обожавам саботните утра ама кога си уживам сама. Утринава ми се погоди, моиве да се отидени негде и си станав рано во 9ч, си направив нескафе и си уживав со музика и добра книга. Најубаво е времето кое си го поминувам со себе. Тогаш си размислуваш, се учиш себеси... Уствари у последно време прекинав да размислувам многу многу освен за некои планови идни, бидејќи сум личност што премногу време трошеше на overthinking и некако не сакам да размислувам, се фаќам себеси како се растажувам у тие моменти, па што би можела да направам, кај сум згрешила, а стварно нема поента мислењето за минатото, тоа било, поминало, треба таму да си остане. Викаат човек не може од минатото да избега. Не е баш точно, се се може. Туку ај да не филозофирам туку да се фатам за работа, ми се собраа дела за читање, лекции за учење, како неприметно пројде септември, оп, почнаа да ни лупаат тестови, испрашувања, тромесечие идело. Сериозно...

 

Немало да ги носи домашните луѓе кога ќе зема диплома зашто не биле за во јавност, ќе го засрамеле.


Дека не јадеа тие за да го школуваат... Дека мајка му нема алишта да купи за тој да има... Дека на татко му црни му се рацете од цел ден што поправа коли, за тој да ужива... И сега, не биле за во јавност.
Мислев вакви работи може само разгалена тинејџерка да каже на некој филм, а не очекував вакви зборови и од 24 годишен маж.

Нека си ја земе дипломата и нека се фрли во Вардар заедно со неа, не знам зошто му е кога нема трошка човечност.
Убави лекции доби од сите присутни само не верувам дека има чувства и мозок за да се предомисли и да сфати што му кажуваат.

Некој се би дал за најблиските да се покрај него во такви убави моменти, а тој подолу од гомно ги прави.

 

Да се каеш не е доволно, треба да извлечеш и поука од сето тоа.