Gym-cult опишавте просечен налбат што сака да крева тегови само заради изглед и мускули. Повеќето такво инфлуенсери пред се изгледаат јако надворешно, ама внатрешно се без енергија или крш што консумираат чудни работи-стимуланси, зависници и со лошо здравје.
Малку смеа на моја сметка. Ме загледа многу зачудено пред некој ден еден продавач оти не сум знаел дека без-жичните слушалки за телефон се полнат. Сакав да купам, па се распрашував за цени. Знаев само дека функционираат преку bluetooth, но не знаев дека се полнат. И не знаев како се полнат. Се полнеле преку малото кутивче кое јас го мислев дека служи само за чување. Е сега што ми е поентата. Да не знае човек проста или сложена техничка работа не е знак на неинтелигентност или глупост. Еве втор пример. Патувам просечно годишно по неколку пати во странство со авион, а поим немам како лета авионот толку голем и тежок. Има некоја факинг физичка аеродинамична логика, ама воопшто не ме интересира ниту да ја знам, ниту да ја разберам. Не сум експерт за техника, мобилни телефони, авиони... Ме интересираат само од аспект на практично користење. За што сум експерт? За најтешкото и најважното во животот. За емоции, меѓу-човечки односи, љубов, пријателство, феминизам, филозофија, смислата на животот... Затоа сум и најсреќниот човек на светот.
И преку кутијата се полнат, без струја, се дур има енергија во неа може батеријата да ги напојува. Коа ќе се исцеди, тогаш во штеќер нормално. Инаку глупости, ко да морало све да се знае. До вчера и они не знаеле основни работи, се информирале, па ќе глумат стручњаци. Сеа и АИ иаме, така да.. уште побрзо и полесно се станува стручњак. Али добро, знаеш мислам дека нацијава баш од тоа и си пати Секоја чест доколку е вака
СДК дека често ве читам иако не се уклучувам во муабетот.Но, овие дискусии ме опуштаат некако, не знам ни сама како, ама ете
Многу е важно да обрнете внимание на тоа кој во друштвото ја менува темата кога зборувате за она на што сте горди.
Не знам за "површни" и "опседнати само со изглед", може дека не сум џим-бро, само гледам поголемиот дел од оброците да ми се како што треба и да бидам повеќе физички активна, ама редовно добивам смешни коментари од типот на "да бе, ќе јадам храна за пилиња" (сум искомбинирала киноа со јајца и зеленлук), "не сум стока да јадам овес", "не сум зајак", "ааааа на диета си, а" (си понел мешавина зеленчуци со туна/пилешко), моето омилено "нели ти здраво се храниш?!" зошто си изел некој слаткиш или си испил кока кола, или што год. Ехееее колку глупи коментари, површни во секоја смисла, ако јадеш салата, значи на диета си. Е баш тие уствари се поопседнати со изглед, нонстоп коментираат кој како изгледа, како биле дебели самите они, требале да држат диета ама тешко им било, зборат за сало, вакви газови, онакви, како облеката им стои... дно дна, нема ни површина тука уствари.
Се деси... Мораше да се деси. Можеше и на многу подобар начин, и порано ама.. Се' во свое време. Времето денес било Малце сум у шок, но и малце олеснувачко е, за нијанса.. Нека биде се' во ред, само тоа сакам
Во врска со исхраната, мислам дека многу голем дел од „културата“ ни се врти околу неа. И постојано, како шо растиме и учиме за храна, учиме „како треба“ да јадиме и то „како треба“ да јадиме некогаш (често) ни станва дел од идентитетот. И секоја отстапка кај некој друг ја забележваме, зошто јадењето ни е толку суштински дел од животот и многу често осеќаме голема вина околу изборите шо ги носиме. Пример ако јас цел живот јадам 1 оброк, ниско на протеин, поќе растителни влакна и не пијам ни сок, само вода - чудно ќе ми биди некој шо јади секој ден хамбургер и евентуално ќе прокоментирам како можи, јас едноставно немам такви крејвингс. Па и тој со хамбургер секој ден, има такви крејвингс и не можи да сфати како јас со тој 1 оброк, па и то без протеин - ми е ок. Ние, како општество, сме „хедонисти“. Од таму значи дека треба да ја допиеш таа екстра чаша алкохол, треба да се измака пајнцата ништо да не остани на неа, да се изеди десертот иако едвај имаме простор за него зошто еднаш се живеј - па ќе живејме! Дали е то здраво? Па сигурно не. Ама на многу луѓе им е толку врежано во идентитетот шо секоја отстапка личи „грешно“, и зато ќе имаш луѓе кои ќе ти коментираат за исхраната како шо коментираат за се друго шо мислат дека е грешно. Зошто се коси од нивната реалност и им е незамисливо некој друг да е поинаков. На крај на ден, сами одлучваме со кој ќе се опкружиме и колку ќе имаме разбирање за тие околу нас и какви граници ќе поставиме. Пошто за моите избори за исхрана многу луѓе имаа „капачка“ и „коментар“ и поќе немат, зошто им кажав дека мојата исхрана не е нешто шо сакам да е коментирано и или прифатија или веќе не сме блиски зошто за мене е елементарно непочитување некој да ми гледа во чинијата со одвратност, само зошто чинијата е поразлична. И секогаш ќе мислам дека то мешање иди од место на лично незадоволство, па чак и чувство на вина. Пошто ако пијам многу, колку и да ми е убо, јас на некое ниво сум свесна дека е штетно и ако не можам да преќинам ќе воочам дека немам самоконтрола и ќе се осетам „слабо“ пред некој шо е трезен со години и одлучил за себе спротивно, или ете нека е за многу мрсна исхрана, или нека е за многу шеќери, или ко шо пишав погоре - јадење тој екстра залак, или пиење таа екстра голтка само за „уживање“ и „зошто е убо“ итн.
@theowndemon Ова е пак индивидуално, како за секој друг личен избор. Не може да се каже дека како општество сме вака или така. Бидејќи на многумина храната не им е идентитет т.е не се замараат воопшто, како за себе, така ни за другите Според мене, психологијата зад ова из рили симпл: Ако те вознемируваат/засегаат туѓите лични избори на исхрана - не станува збор за храната. Ако те вознемируваат/засегаат туѓите коментари за твојот личен избор на исхрана - не станува збор за храната. Nothing more, nothing less
@Polyincognito јас морам да се согласам дека ако те вознемирва туѓ избор околу храна, дека не е за храната, или дека ако те повредват туѓи коментари околу твоја исхрана дека пак, не е за храната. Ама во исто време не можам да одделам колку клучен елемент тука е та храна. Едно обично излегвање во кафана се врти околу тој „хедонизам“ на пример и осуда на некој шо неќи да учествува, дури и да е со нешто толку едноставно како не пиење алкохол. Апсолутно има влијание како се гледаме себеси и изборите шо ги носиме (и околу храна и околу шо било друго) за то како ќе се поставиме кон некој друг. Во суштина, пак бараме некој подлабок проблем зошто иди до вакво однесување, ама ради улогата на храната шо ја има за тој чоек или то општество - тој проблем се манифестира низ неа.
@theowndemon Пак не е до храната, ниту таа е толку клучна. Бикоз, овој ист муабет може да го правиме и за било кои други лични работи/избори - врски, пари, кариера. Храната тука само ни е моменталниот контекст - мостот, но не и причината. А туѓ двор, а туѓа чинија - психологијата е таа Затоа е важно луѓето многу да работат на себе и да сфатат дека 9 од 10 пати it ain’t that deep, ниту пак туѓите избори се contagious
Едно е некој добронамерно да те советува да внимаваш со оние протеински прашоци, друго е скроз да ти го исмева вежбањето и ручекот. Во едното уво да ти влезе, од другото уво да ти излезе. И онака смешно е да те критикува некој кој пуши цела кутија цигари или пие алкохол како вода. Кој како си гледа. За мене храната е дел од идентитетот. Таа е ритуал за кој луѓето се групираат. Од бирањето на состојките преку планирањето и готвењето, до сервирањето и јадењето. Луѓето се собираат и договараат што им се допаѓа, а што не. Што да им стане секојдневна навика, а што да исфрлат. Сето тоа влегува во умовите и ги надоградува карактерите. Така се создаваат конекции.
Некогаш ако цел personality ти е за тоа како самопрогласено имаш подобри навики од сите други, луѓето ќе те заебаваат. Не е толку длабоко.
Јас намерно ја одвоив таа реченица оти мислев на тој дел. Постојат луѓе кои ја вбројуваат храната како дел од својот идентитет и луѓе кои со години се занимаваат со истражувања на оваа тема ( на пример антрополозите и социолозите). А, за другиот дел... Тоа што на некој му смета како друг се храни, не значи секогаш дека е вознемирен од тоа. Можеби само се рчка со него оти му е досадно во моментот. Или можеби објективно смета дека одредени состојки не се здрави и квалитетни, па сака да го посоветува да направи промена. А, на другиот е да одлучи дали ќе го послуша или ќе си тера исто.
Па не треба да се паметува неповикан, мислам дека се подразбира тоа. Ама еве се наоѓаме во ситуација да правиме муабет за исхрана, вежбање и сл., и јас ја почнам темата со мој пример, попрво би сакала некој да ме советува како да ја подобрам исхраната и каква физичка активност да имам, отколку да ми речи "абе не се замарај, јади си што ти душа сака". Не сите што ќе зборуваат за нивниот здрав живот автоматски значи дека ви наметнуваат вас нешто, чиниш здрава исхрана и вежбање е дел од некоја секта. Луѓето треба да се стремиме на поздрав живот, тоа е факт. Никој не фаќа никого за гуша што да јади, секако не ти е дома в кујна.
