Сакам да кажам дека После одредени години сфаќаш дека најголем green flag не е романтика, туку човек што не ти го ремети нервниот систем
Колку ми се радува душата кога некој се осеќа доволно комфорно во мое присуство да можи искрено да се израдува на мали работи кои го прават среќен. И/или да си ја покажи својата "чудна" страна за нешто која ја крие од светот. Сакам луѓе кои се unapologetically themselves со она во кое уживаат. Бидејќи знам како е чувството некој да те прифати така и да не ти суди. По 100 години од сега можеби никој нема да памети дека сме постоеле и како сме се викале, зошто да не ги истуриме цело срце и душа во нешто што не прави среќни, без разлика колку е мало, чудно и неприфатено од просечниот човек во општеството?
За две недели доаѓа золва ми од Германија, комплет она, маж, дете, неговите родители. Лани седеа еден месец, сега незнам. Тогаш сите припаѓаат и се постела црвен тепих, како Господ да дошол. Секогаш играв по нивно, кај тие и јас припаѓав, ама доста е веќе. Детево многу го сакам, ама мало е и од сабајле рано до навечер е вриштење по куќа. Доаѓам од работа и сакам мир. Како оваа година колку толку да не си набивам стрес и да се оттргнам, нека ми простат. И да се надоврзам, спратот наш тогаш е нивни, додека сум на работа си идат кај сакаат. Инаку, золва ми е миленичка на домашниве.
А ти не се разведе? Те читав брачни проблеми имаше. Спратот ваш не може нивен да е, ќе си го заклучите, нема пристап да имаат.
Сеуште не. Неможе да се заклучи, стариве долу се, гостите ќе престојуваат на трети кат, ние у средина сме. И на исти влез сме. Купатилото наше се користи, не долу. Очекуваат после работа, одма да седам со нив, да се играм и тоа и го правев, ама веќе смачено ми е. Кога ни доаѓаат блиски гости, коментираат: какво е ова вашето бе, Германци по цел месец ви шетаат по куќа? И, иако детската ни е на трети кат, децава се селат у дневна додека се тука гостите и свекрва ми и на мене ми забранува качување додека не си отидат. Ама како сум инат, како што тие се рашетуваат, така и јас се качувам.
Денес слатко се изнасмеав. Сменила другарки, зошто човек бил просекот од 5те луѓе со кои поминувал најмногу време. Екхм... Можда си им направила услуга, зошто можда ти си просекот кој ги квари?! Не помисли на тоа, нели?! Не сакала да слуша веќе како се жалат. А што те слушаа тебе како се жалиш? А што си полна со злоба и лошотија? Зошто јбг, живот се дешава, си требате. А од друга страна, од истата таа особа се што имам слушнато е - зајадување, презир, пасивни навреди, жалење (види видиии), мудрување, мора да е прва виолина на маса, испитување на други луѓе... Знаете како... злобата е исто што и глупоќата. Најтешко им е на тие околу нив, зошто сами не се осеќаат.
Мислам дека не треба ни да се осеќаш виновна ако оваа година малку повеќе си се ставиш себе на прво место и си поставиш граници, без караници и драми! И верувам дека е многу глупо кога некој ти ја руши динамиката и мирот.. Поготово кога си доаѓаш од работа и едноставно ти треба одмор.
Ау ужас е ова А добро зашо тоа долното не го користат? Па нивни 'гости' се, нели толку многу ги сакаат старите, местото таму им е, до нив. Ова е немање мир у свој дом Чекај забрани, забрани у вашите соби??? Се чудам золвата мажена не е? Шо бара у куќава да останува. Језда има дел, ама да реметиш друга фамилија вака бе.. За ова маж ти е само крив, никој друг.
