Значи... ако е некоја во насилен брак, службите (какви, такви) бркаат работа ептен. Што советуваме во насилен брак, а што овде? За што да не си оди, ради имагинарното наследство, кое секако ќе и следува некогаш, макар и како нужен дел? За што да губи живци и да живее во карамбол? Вработена е, овде ја дава платата и трудот да помогне- очигледно за џабе. За што да не замине да живее раат?
Кој ќе си оди и како ќе си оди, помош финансиска слично. За се се има решение, само треба отворен људски разговор а не шамари, дерење, понашање..
Па така ќе се испостави дека снашката е во право, наследство не ми падна на памет, ама па таа тука растела и сега снашка дојде па ќе ја шутираат навака, натака. Брак е една работа и сите други видови односи се друга работа, насилство никаде не е ОДОБРЕНО! Зошто секогаш советот е да се замине, абе прво ќе се соочам ко ЧОВЕК, со разговор, разбирање и на крај барање заедничко решение. Една членка убав совет даде, нека си седне со родителите и нека побараат заедно решение, ако дозволат она да се исели без трошка помош нека им каже дека и они никад нема ништо да не добијат од неа, никаква подршка. А за тепањето на братот нека си му мисли невестата што го венчала па и дете што ќе му раѓа.
Родителите треба одма да го поделат имотот. Сигурно постои опција со која родителите ќе се заштитат, во стил имотот е во нивна сопственост а по смртта се дели на трите деца еднакво (ако им е таква намерата за поделба). Така секој ќе си го знае местото и ќе биде свесен колку права има. Кога ќе дознае снашка, сама ќе се спакува и ќе се врати кај мајка и, затоа што она ќе сака се. Втора опција доколку финансиски си во можност одма оди под кирија. Не вреди да губиш здравје само за да не испадне по нивно. Заштити се себеси и остави кармата да го среди другото, ако трпиш токсична средина ќе си навлечеш не дај боже болест и на крај пак снашка победник. Искрено се надевам дека можеш да изнајмиш гарсоњера или да ја поделиш со другарка и да си овозможиш мир и здрава средина.
Затоа што проблемов е дискутиран во темава месеци наназад, очигледно разговор, разбирање, заедничко решение, пеперутки и цвеќиња не се во игра.
Не сум дотолку у тек, прв пат читам за проблемов, кога се разговара не се мисли на пеперутки и цвеќиња. Ако така сепак мислам и покрај шамарот не и е лесно на членката да се спакува и замине. Да сакала би заминала до сега. И под кирија ќе се соочи со некој проблем и на работа и цел живот ќе се бега. Нека притисне тоа таму насилниците, нека притиска родителите да бараат решение. Нека земат кредит дигнат спрат, не знам каква е состојбата ама се нешто се може.
Ама се ова е веќе дискутирано, прочитај наназад во темава. Единствено што стои е дека на членката не и е лесно да замине а и на нејзините ич не им е лесно и ништо не можат да разрешат. Сега таа уште е во шок, ама нема друго решение освен да замине, ако сака да живее бар малку нормален живот. Мислам по трет пат истото го пишуваме, не знам каков друг разумен совет постои. Толку, со сила никого не може да спасиме.
Тешко. Лошо. Ова му доаѓа ко да е избркана од својот дом. Само стискање заби и барање чаре, немам веќе зборови.
Абе сега, здрава, полнолетна, вработена особа... никаква трагедија не се случува. Колку што разбрав, нејзе главниот мотив што е таму , е за да им помогне на нејзините, ама боже мој- некогаш треба да се избереш себеси пред се. Во овој случај да сочува живци, здравје, и да избегне живот со постојани конфликти. Пошто ум со ѓум не се тура. Дојдоа дивите, ги избркаа питомите
Јас може грубо ќе звучам ама на балканов сеуште го има синдромот 'вечно дете'. Да беа на запад, родителиве ќе ги имаа испратено децата од дома на 18 и ќе уживаа во староста. Самите тие треба да одлучат за поделба на имот и дали воопшто ќе остават нешто на деца. Ги исчувале, ги осамостоиле за што? За очи да си вадат кој во која соба да живее? Родителите се жртви реално и трпат многу. Како бе братов дете напраил и во детска ќе го чува? Како јаде во детска без да подели со фамилијата која кров му дава? Како крева рака? Паразит... За девојчето стварно се надевам дека може да се осамостои (пишав погоре) П. С не сакам да судам, многу ми е непријатно воопшто што го пишав коментаров но тоа е тоа.
Полека со изразите. Ако ти си се окотила некаде, или си била некаде окотена, јас бебе родив кога веќе живеев под кирија. Не ги знам прецизните статистики, се кладам дека бар 75% од полнолетните жители на мк, од породилиште директ во туѓа куќа се однесени. Или во на свек и свекрвица, или пак на некој "газда" што издава без данок да плати. А не во "своја". Џабе силење. Се надевам дека младите генерално сега се финансиски помоќни, од моја генерација едноставно не беа. Бебето и кучето се тука најмалку криви, ама ако некој "лета", тие сакале-неќеле ќе се на удар ради безобразието на возрасните. Со неразумни расправање е неразумно, оти те спуштаат на свое ниво и те исцрпуваат со будалаштини. Еден е животот.
Чекај брат и ја удрил сестра му заради каприците на невестулето?? И родителите не ги избркале на клоци???
Овде сите треба да излезат од куќава и брачниот пар а и сестрава со кучето,и да ги остават родителите и помалиот брат кој како што прочитав е уште во средно училиште.Возрасни сте сите и за секој има работа во и надвор од државата.Родителите се живи и има уште еден брат овде се делат соби како на пазар.
Делат соби а имотот е на родителите и единствено тие двајца имаат право и да располагаат со него и да го делат ако сакаат. 'ми следува' муабетот не постои, по кој основ следува? Тоа што генерално сме воспитани да ни следува од мама/тато имот е многу погрешно. Ни следува кров над глава додека сме деца, ни следува љубов и воспитување, ни следува образование и храна ама влезеш ли во зрели години кога можеш сам да создаваш, ништо бре не ти должат тие луѓе... Знам, сиромашно сме општество, но најмалку имаме право да кренеме прст кон возрасните. Или почит и живот во мир или сите мукла под кирија
Абе следува, ако има. Ако родителите решат утре да го продадат имотот (што и да е) и секој да си брка своја работа, апсолутно нивно право е. Веројатно и најпаметно решение, кое исто така веројатно, нема да се случи.
