Фридрих Ниче

Фридрих Вилхелм Ниче бил германски филозоф од 19 век и класичен филолог. Тој пишува критички текстови на религијата, моралот, современата култура, философија и наука, користејќи еден засебен стил и наклонетост за метафора, иронија и афоризам. Ниче е критички настроен кон христијанството, според некој толкувачи, воопшто кон религијата. Стилот на Ниче е во спротивност со традиционалните вредности во философскиот пишување, и тие го отуѓуваат од интелектуалниот академизам, како во неговото време така и денес,
Особено интересна е Антихрист каде што Ниче жестоко го критикува христијанството, но покажува дека бил свесен за изворната вредност и доблест на христијанството, а особено на Христовата искрена намера на луѓето да им покаже како треба да се живее, па затоа Ниче вели: "постоеше само еден Христијанин и тој умре на крстот."
Тој е голем противник на класичната филозофија и жесток критичар на стариот морал и христијанството.
тој е против секој морал, збир на правила кои и се налагаат на личноста и ја врзуваат, ја уништуваат нејзината слобода. Христијанството го смета за обичен инструмент со кој слабите, кои ги има многу повеќе, ги држат во ропство силните, смелите и талентираните личности. Со тоа, државата ја налага својата волја преку религијата!!!
Интересен и контроверзен.Негови дела се...„Весела наука“ „Така зборуваше Заратустра „Антихрист“ (итн.

 

Еве уште некои податоци за него: тој е роден во градот Рекен (Лицен), во протестантско семејство со потекло од Полска (грофови Нички). По дипломирањето во 1864 година, Ниче ги започнува студии по теологија и класична филологија на Универзитетот во Бон. По еден семестар, поради гневот на неговата мајка, тој ги прекинал своите теолошки студии и ја изгубил верата.
Тој пишува критички текстови на религијата, моралот, современата култура, философија и наука, користејќи еден засебен стил и наклонетост за метафора, иронија и афоризам.
Филозофијата на Ниче и понатаму остануваа контроверзна, а постои и големо несогласување околу неговите дел, и нивното толкување и значење. Дел од тешкотии во толкувањето на Ниче произлегуват од неговиот уникатно провокативен философски стил на пишување.
Ничевата философија е несистематска и афорична, а во себе содржи и противречности. Но треба да се истакне дека неговите дела се блескаво напишани со дух и поезија, и длабока философија.
Ниче служел во Пруската армија за време на Француско-пруската војна од 1870-1871 како санитер. Во тоа време доживеа многу трауматски стресови од битките кои се воделе, дополнително се разболел од дифтерија и дизентерија. Валтер Кауфман шпекулира дека Ниче можеби имал и сифилис, а некои биографи шпекулираат дека сифилисот го предизвикува неговата евентуално лудило, иако има несогласувања по ова прашање.
На 3 јануари 1889 година, Ниче доживеал ментален колапс. Од 1897 година Ниче живее во Вајмар, каде што Елизабета се грижи за него.
Во 1898 и 1899 година Ниче претрпува најмалку два мозочни удари кои предизвикале делумна парализа. Во август 1900 година Ниче имал уште еден мозочен удар и умрел околу пладне на 25 август. Елизабета (неговата сестра) го погребала покрај нивниот татко.

Според мене тој е еден од најголемите филозофи на минатиот век кои извршил големо влијание врз оние кои следеле по него, создавајки еден нов и радикален филозовски систем на вредности и размислувања.
Од неговите дела би ја издвоила "Така зборуваше Заратуста" како едно специфично и би рекла "тешко" дело кое зборува неговите идеи да влијае врз се она што му е нему "несвојствено и погрешно кај народот затоа што според него човекот е нешто што треба да биде надраснато".

 

Кога веќе се пишува за Ниче, ја препорачувам книгата Кога Ниче плачеше од Јалом,. Книгата е базирана на вистински податоци и е всушност одлична психолошка анализа на личноста на Ниче.

 

За да бидеш среќен треба да исполнуваш три услови: да бидеш глуп, себичен и здрав. Но ако не го исполнуваш првиот услов, се ти е џабе! - Ниче

 

Ова му е и повеќе од точно

Ниче ми беше еден од омилените филозофи. Се додека не дојдов до податоци како одредени "здруженија" го користеле за наметнување на своите ставови врз младината. Е тогаш почнав да ги преиспитувам своите ставови кон него и кон неговата литература зашто за мене тоа перење на мозочиња и наметнување на ставови е онака. Но, сепак постојат премногу контраверзи во неговите дела, од една страна го презира моралот, а од друга тој самиот морализира. Освен тоа, неговата филозофија е својствена за времето во кое живеел, кај него има преголема количина на гнев кон стегите на тогашното општество и тогашните правила на живот, особено кон религијата. Денес тој гнев кон религијата би бил несфатлив, кога веќе живееме во демократија и имаме право на избор дали ќе бидеме верници или не, барем религијата никој со сила не ја наметнува до тој степен, па ни во неговото време моќта на црквата не била толкава за да ја наметнува со сила верата за тој толку да е гневен, мислам дека гневот требало да го насочи на друго место и токму тоа ме тера да верувам во неговите пропагандни активности. Од една страна го разбирам и се пронаоѓам во неговите зборови, но на пати, некако забегува во погрешен правец, необјективно делува, како се што пишувал да го пишувал од пркос и од инает. Додека бил жив и творел, го сметале за луд, а дали е така којзнае. Како што вели српскиот филозоф Брана Петронијевиќ: "Ниче не бил луд, само бил лудо уверен во вистинитоста на своите ставови".
едит А и имал доста потценувачки став кон жената како суштество од самото тоа се гледа дека филозофијата не му е на место. Според него за мажот најважна треба да биде желбата на мажот,значи сопствената желба, а за жената исто така неговата желба.

 

Ми беше еден од омилените филозофи

 

Го обожавам! Проектната за матура по филозофија ми беше за него, па тогаш дознав многу работи. ,,Така зборуваше Заратустра",книга за сите и никој-едноставно прекрасна! Ме инспирираше неговата потрага по Натчовекот и во најскоро време ќе купам уште некоја негова книга.

 

Сега ја читам ,,Кога Ниче плачеше,, и не можам да се одвојам од неа. Навистина е нешто што треба да се прочита. топло ви ја препорачувам

 

Мојот омилен филозоф е токму големиот Фридрих, особено уживам при читање на неговите ненадминливи дела, за сега имам прочитано 5 негови дела и не запирам, па дури ја имам симнато и неговата музичка ненадминливост.

 

Не можам да кажам дека ми е омилен филозоф, како прво не се согласувам со дел од неговите ставови, дел не ги разбирам, ниту планирам да се преправам дека ги разбирам, (треба огромно предзнаење за да се чита Ниче ) но сепак неспорно е дека бил голем филозоф.
Јас сум ја читала „Весела наука“ (Gay science) и има некои работи што ми задржале особено внимание и за кои би сакала да продискутирам со други луѓе, што е баш за жалење бидејќи common people не го читаат Ниче или било кој друг.
Исто интересно ми е неговото гледиште околу моралот.
Па, наместо да пишуваме биографии, let's discuss. Преку лична порака или јавно, сеедно!

 

пред скоро време почнав да го читам ниче, антихрист ми е првата книга и ми се допадна со оглед на тоа што се сложувам со неговите ставови за христијанството. втора ми е така зборуваше заратрустра и сеуште ја читам признавам не е лесна и си одвојувам време за неа не сакам туку така да ја поминам заради реда. нормално нема да запрам овде интересен лик е и најдобро во неговите дела е што ве тера да размислувате и да прашувате, според мене нема ништо подрагоцено што еден автор може да ви подари во своето дело...

 

Запознаена сум за творештвото на Ниче - омилениот на татко ми.
Татко ми има многу негови дела, но се на хрватски, а jac не сум од таа генерациja, не дека не разбирам, но кога почнав Заратрустра да ja читам, ми правеше напори хрватскиот, а можеби и тогаш се уште не бев спремна - имав 19, иако имав некои основи.
Заратруста е омиленото дело на татко ми и многу често сме дискутирале за истото.Со каква искра во очите и страст само говори, просто човек ожеднува да го слуша
Подсмевот на Ниче кон роелигиjaта се однесува на како лугето ja толкуваат, разбираат.Што е и во право, пример денес половина од лугето постат мислеки дека ке им се простат гревовите, тоа е толку апсурдно, постот е измислен за детоксикациja на телото, организиот да се прочисти.
И многу други примери ги има, но ке се навратам на темава кога лично ке ja прочитам Тако je говорио Заратустра
Со години ми е желба на македонски да ja наjдам.
А со темава ме инспириравте и да се обидам на хрватски повторно, можеби оваj пат ке биде успешен.

 

Ја има во култура и е со300 страни, а на ѓурѓа е со 150.

 

Во темата Моментално читам, напишав дека сега на ред е токму оваа книга ,,Така зборуваше Заратустра,,. Вчера си а ја купив од Матица(500денари). па ќе бидам поактивна на темава.
Поздрав

 

Дефинитивно еден од најдобрите филозофи. Неговите размислување се како свеж ветер кој ја чисти прашината од заспаните умови на „стадото“, што би рекол тој. Мојата страст кон Ниче започна со книгата „Кога Ниче плачеше“, како еден најдобар вовед, што веднаш ме наведе да ги купам сите негови објавени книги на македонски јазик и дефинитивно направија пресврт во моите погледи кон светот и животот. Се разбира, Ниче мора да се чита со голема внимателност и скептичност. Да не се зема се' здраво за готово, зошто дел од неговите размислувања и погледи се изменети од страна на сестра му, која била антисемитист, па затоа и Ниче го биел лош глас. Ниче јасно и гласно се изјаснувал дека бил против антисемитизмот, ама кој во тоа време бил толку учен за да го сфати тоа. Жалосно е што на ваков филозоф му е припишана докторината на антисемитизмот и нацистите. Затоа велам, внимателно со Ниче, тој е нож со две острици, но топло го препорачувам, во секој случај!

 

Ја препорачувам Така зборуваше заратустра и Кога Ниче плачеше, има и филм кој е исто така многу добар

 

Ја видов темава,па ми текна на една реплика од `Далај мама`.

`А Зарасусра беше од Фиче,Ниче,Личе или од Пиче?`

хахахахаххахахахаха

 

Ниче сам себе се побива, затоа што тој сметаше дека ништо не е апсолутно вистинито, се е релативно, и тоа го сметаше за апсолутна вистина. Има убава книга ви ја препорачувам, се зборува за нихилизмот и за неговото самопобивање, се вика „Последниот Вистински Бунт“ од Монах Андреј.

 

Јас штотуку навлегувам во Ниче, засега ми се допаѓаат неговите размислувања за улогата на религијата, потеклото на моралот, надчовекот, вољата за живот. Како што кажав, на почеток сум па подоцна ќе пишам за тоа што мислам.

 

Каде може да ги најдам книгите на македонски јазик??