Сакам да кажам...

Мислам дека не е ништо посебна, туку дека промената ја прави еден сервисер, што всушност работи и се останато(поправки, замени на батерии и сл). Пренатрупан е со работа и затоа толку се чека изгледа…

 

Цело време ги глеаш надвор у ходникот пред влезна врата?



Па делува на психопатско, да.

Као да те прогонуваат..

Чудно е нонстоп да се пред врата бе, деца да не се, да дремат у влез

Ко дете прејако ми беше да седам у влез, дури си се шетав и по ходниците, и секако знаевме да ѕвониме и бегаме

Се возевме у лифт по 5-6 деца со еден чичко, а сеа ми е страв од помислата шо ако беше манијак
За малце ќе се заглавевме
На секој спрат застануваше ради едно детиште кое само го викаше лифтот

Ми фали и времето коа се качувавме на покривот од гаражата, ниска беше и безбедна си викав
Све ме влечеа подруми, гаражи и такви простори

И типот го памтам шо ни се закани дека ќе не заклучи у гаражата па му дое полиција, а он избега со џипот ко пичка коа му се качија

Го замислував влезот ко некој лавиринт, уште го памтам мирисот кај шо се криев да истражувам шо има на ниво -1 и - 2 под земја

Интересно беше да си у зграда.

Модерни бевме со домофон со камера и шифра за влезната врата

Ја као некој кој мислиш утре ќе проектира згради, па мери и премерува, запазува детали што све имало, преголема опсесија ми беа зградите тогаш

2008 ма врати се бе

 

СДК... Најдобрите работи во животот се случуваат кога малку ќе го смениш правецот и ќе им дадеш шанса на луѓе што знаат како да те изненадат. Некои суптилни промени во последно време ми носат таква добра енергија, што сваќам колку непотребно сум губела време на погрешни места.

 

Само отселување на планина, 10 кози и бавча со домати.