Сакам да кажам...

Не морам да замислам. Знам. Имам и јас работено во Сабота (и Недела), имам работено со 1-2 дена слободни през недела ама никако за викенд и имам работено со 3 дена слободни Петок-Недела. Една мајка шо имам уште многу често работи Сабота и е со еден слободен ден неделата и јас се нервирам за неа зошто „добро му било“ каде шо е. Не морам да замислам.

Ќе ти поможам иако не разбирам кој дел не ти е јасен и зошто.
Првиот дел збора дека ако викенди и празници се работни мора да се компензираат соодветно. Ако не се компензираат соодветно - едноставно не се работни. Ако се укини не работење во Недела (ова беше „жешка“ дискусија пред година дена ми се чини) или ако почнат да се работат празници од старт или кратиш слободни денови на луѓе да не можат да одморат, или кратиш од плата на други луѓе кои посекако работат. Lose-lose ситуација е. Да дополнам, ова е замислена ситуација, шо ако ги укинат празниците и шо значи то за обичниот работник. Само губи. Параграфот горе, и овој сега е опис како губи тој работник. Не е моја „желба“.

Мојата идеална работна недела (вториот дел) нема врска со работа празници или викенди. Како шо пишав погоре во мислењето пред ова шо го цитира, јас работам наши празници со ептен ретки исклучоци. И партнерот мој работи исто како мене со то шо некогаш можи да земи неколку наши празници како слободни без дополнителна компензација (јбг, работа со странци). Од таму, мојата „идеална“ работна недела се состои према моменталните мои можности (за мене).

Значи со то шо велам дека празниците треба да останат празници и да не се намалват јас се грижам за обичниот работник шо се состои од луѓе шо ги знам, ама и од луѓе шо не ги знам. Не мора нешто да ми се случва мене во овој даден момент за да ми е грижа. Ако се дозволи да се скрати едно нешто, после многу лесно се зема и друго нешто.

Прво - crapitalism.

Второ - имаш избежни и неизбежни ситуации, не знам колкав си ама ако си помал ќе научиш со тек на време. То значи дека некогаш мора да избериш меѓу две зла. Ако морам да работам на празник во мк фирма - то мора да ми е компензирано. Сум потпишала договор за то. Ако не сум соодветно компензирана за работа на празник во мк фирма - државата ме штити со то шо јас не треба да работам на тој празник. Или барем треба да ме штити. Ако државата го укини тој празник и стани работен, јас нема да бидам компензирана и ќе работам на тој празник. Против то се збора кога дискутираме темава пред се.

Трето - имаш професии кои се од итен карактер и зато имаат дури и дежурства (и сам спомна, пример болници, дури и аптеки не работат сите викенди и празници, порано бар имаше ротација ко работев то). Ама то е нешто шо прво го знајш пред вработвање и то е нешто шо можиш да го дискутираш за соодветна компензација пред вработување. Инаку си во lose-lose ситуација.