Зошто мислиш дека ударот ќе те смиреше? И зошто мислиш дека забраните се продуктивни? Би објаснувала, ама уморна сум. Сама одговори си.
Воспитувајте ги баш како сакате да. Епа од тоа воспитување како се сака и се знае, јас 4 години трпев булинг од 4 души во основно. Зашто и нивните родители како сакале си ги воспитувале. Дете нема цел живот да седи дома. Воспитувањето опфаќа и како ќе се однесува кон другите. Али ваше дете е нели, што има да се мешаме. И да го убиете слободно, вие го направивте.
Затоа што сум го сфатила како несериозен човек . Плус ми рекол едно стопати дека следниот пат ќе ме истепа , но никогаш не го спровел тоа . Многу пати ветил дека ќе оди на летен одмор , па и тоа не го исполнил . И така .
Толку време поминавте на темата да докажете нешто што е докажано дека е погрешно, а за тоа време можевте да читнете бар статија некоја со совети како да се справите во такви ситуации.
Во даден момент кога сум дошла пијана дома на 15 години ! Требало барем саглам да ме искара , тој не изреагира воопшто .
... Или можда ... казните ... не се продуктивни. Исто како и ќотекот. И често одат под рака зошто едното е резултат на другото. И ако знајш дека иди другото не го прајш. Не го прајш од страв, не дека си сфатил грешката. Барем мене, целта не ми е некој да се плаши од мене туку да сфати. Оти ако не сфати, кога не сум тука, зад грб истото ќе се случи. Најнакратко, ќотекот вродва агресија. Убо беше прикажано, иако на мим, на претходната страна со „со душа чекам да си удрам детето“. Иако не е буквално така, од страна личи така. Пак ќе речам, има многу родители против насилство на кои им се има згрешено. Ама имаат доблест да кажат дека не се во право, а не си бараат оправдување само за да се осеќат подобро притоа индиректно охрабрувајќи друг да го прај то. И за крај, кога веќе споменавме и забрани и казни, ни тие не се продуктивни. Забрана функционира во два случаеви: 1) кога детето има почит кон вас јер имате пријателски ненасилен однос и 2) ви се плаши. Во секој останат случај вродва со инает. Лично, опција 1 ептен ми се допаѓа.
Требало да разговара со тебе. Не да те кара и тепа. Побогу, сите знаеме какви се тие години, сакаме да пробаме и да видиме се. Тие се најкритичните години во животот, и родителот треба да разговара на секоја тема за да објасни некои работи. Да разговара. Не да кара. Уште помалку да тепа.
Ќе кажам само уште нешто. Си кажавте што си кажавте. Ние сфативме. Ги плескате, ги удирате ги не знам што децата. Ќе дојдат нивните 5 минути кога остро ќе ви покажат заби и кога вас ќе ви е страв да им противречите зашто тоа дете сега ќе може вас да ве удри. И тогаш ќе ја сфатите дебелата разлика меѓу почит и страв. Не сакам детето да ви стане насилник ама да ви покаже дека може да ви врати - о да. За манијаци посакуваме да ги претепа и силува некој. Ако некој сексист се појави на форумов му викаме никогаш девојка нема да го засака. А кон вас мораме толку нежни да сме да не ви ги навредиме мајчинските чувства. Зашто само вашите чувства се битни, никако тие на детето. О не, не ви посакувам ќотек да јадете. Ќе осетите болка ама онаа во душа. Додека вас ви е океј мало суштество да трпи физичка болка. Зашто... Ќе повторам нешто што кажа друг - не е до толку плескањето колку што се зборовите кои ги употребувате да се оправдате. И тука ви се гледа егото колку ви е над љубовта.
А шо, требало, да те претепа? Си дошла пијана, утредента сигурно си била мамурна. Доволна лекција е мамурлукот, сама да се сносиш со последиците. Ме тепале ко мала. А, и ко поголема. Последен пат татко ми ме удри на 19 години, пошо се исфарбав во косата без да кажам на нив. И цел живот ќе му го памтам тоа. Не се гордеам, но го имам плеснато малиот по рака. Ама, затоа што тој од градинка беше се научил да крева рака ако не му е по ќејф нешто, па му вратив. Колку да види дека не е убаво така. После тоа следуваше еден доооолг разговор, па фала богу од тогаш за се' се разбираме со збор. Некогаш ќе прифати, некогаш не, па ќе ме нанервира, ама рака нема да кренам. Задача на секој родител е да го сака детето и од него да направи добар човек. А не личност што ќе има ниска самодоверба и понатаму ќе трпи насилство, оти не знае за поинаку.
Не си го сфаќала сериозно затоа што не бил доволно покрај тебе и можеби немал доволно време за да ти укаже на некои работи преку разговори, а не затоа што не те тепал. Не знам дали треба некој да нацрта на темава за да разберете дека авторитет - не - се - добива - преку -тепање. Ќотекот од мајка ти можеби не ти создал страв од нејзе, ама ти оставил трага во форма на прифаќање и одобрување на насилно однесување.Круг.
Најосновно, од секое правило има исклучок, и можеби тука спаѓаш, а можеби и не. Следно, сама кажваш дека не го слушаше татко ти јер не ти се постави доминантно, дур ја слушаше мајка ти ради таа причина. И зошто уствари ја слушаше мајка ти? Само оти се плашиш во одредена ситуација нема да се плашиш во друга. Ако се плашиш шо ќе биди ако та ти забрани да се вратиш покасно и згора на то пијана, не значи дека ќе се плашиш да кажиш шо мислиш кон неа и ако имаш некакви замерки. Зависи во која ситуација како реагира таа. --- Шо ме остава со подзината уста за темава е дека со ctrl+t и после да пишите најосновно како effects of spanking ќе добиете премногу различни статии, а ако видите на точните места и научни трудови зошто е лошо и какви ефекти има. Значи не пишав зошто е добро удирање по газе или зошто е лошо туку ефекти од удирање по газе. И не сфаќам зошто мислите дека тие истражувања немаат значење само зошто родителите го правеле истото, или околината или фактот дека е нормализирано кај него. Нормализирано не значи дека секогаш е исправно. И пошто сериозно сум уморна да се вртам во круг како куче по своја опашка, решив дека за вас ќе побарам неколку текстови, шо излегват на прва страница кога ги пишите зборовите на почеток од параграфот и воглавно не можам поќе да се вртам во круг и веќе не враќам зошто тука опфаќам по 100ти пат, ама апсолутно се. Првиот текст е од АПА ( Американска Психолошка Асоцијација) која има ненормално добри текстови на било која тема. https://www.apa.org/monitor/2012/04/spanking Значи се ова шо збораме, не вика дека се случва во 100% од случаите ТУКУ во најголем број од случаевите. Нормално, од се има исклучок. Исто така потака збора дека за поголемо насилство врз дете, нормално има поголеми последици, ама пишав за spanking чисто како „најлесна“ форма на насилство врз дете. Значи сите овие слики се за удирање по газе. Посла ова има и дел „teaching new techniques“ за справување со детето. Вториот текст е ваљда од некаков тип на онлајн магазин кој збора за покасни проблеми во натамошни врски на децата. https://www.theatlantic.com/family/archive/2017/12/the-fourth-r/547583/ Ова мислам дека многу од нас го спомнаја низ темата. Пак ќе речам, секогаш има исклучок и само оти не се сеќавате вие, не значи дека нема да се сети некој друг. Исто така само зошто не се сеќавате, не значи дека не е прикриена меморија. Патем детството е период кога се гради основата за личноста во иднина, па од таму зошто нешто како удирање по газе можи да има толку развлечен и долг и сериозен ефект. Родителството е можеби најтешка работа кои ја имаме во животов за тие кои ете сакаат деца. Ваквите истражувања само помагаат да се насочи и да се учи како функционира детето и шо како му влијае за да знајме како нели и ние да се однесуваме без да му наштетиме зошто го сакаме. Потака збора за овој од Тексас дека предлага „позитивно воспитување“ шо вервам го спомнав поназад, се фокусира на позитивните страни во ситуациите. Длабоко препорачувам и за ова да прочитате. Третиот текст е од Њу Јорк Тајмс, од гледна точка на педијатри. https://www.nytimes.com/2018/11/05/health/spanking-harmful-study-pediatricians.html Исто така во овој текст има линк до насоки за дисциплина, исто од докториве објавен, на нивниот веб сајт. Го отворив на нов таб да го прочитам, ме заинтересира и не ставам линк оти уште не знам шо пиши. Ама кој е заинтересиран, во овој текст се наоѓа. Сегде кај шо пиши дека има истражување има линкче до него со детали. Би сакала да клам уште следни ама нема да можам да прикачвам уште многу слики и неќам да завршам на непарна бројка, ќе ме иритира. Ама во секој случај ве охрабрувам да ги разгледате и другите текстови. Дали ќе повредваш друго живо суштество не е став или опција туку правило.
Ако не сите,тогаш голем дел од овие кои поддржуваат и практикуваат удирање на дете,кога ќе бидат остарени и ќе бидат баби,ќе му велат на синот/ќе ѝ велат на ќерката кој/а го удира неговото/нејзиното дете,леле немој сине/ќерко,оно мало дете е,не разбира,гревота е,знаеш... Или ако ги удира нив или ако ги напика во старечки дом и не ги ферма,ќе му/ѝ велат,немој душо,оти вака правиш.Ќе му/ѝ велат јас те хранев,јас те исчував... Или па некои и внучињата ќе ги удираат.
Абре имате среќа што живеете овде. Во секоја друга, нормална држава, дури и тема со зборчето ќотек ќе имаше блок, а камо ли да опстојува и да се дискутира деноноќно на тема која уште и во наслов, воспитување на деца и ќотек стојат едно до едно На снимки од дадилки и негователки во градинка што удриле дете, одма линч барате, на свои деца ќотекот воспитување го сметате. И не, немате право да удирате дете затоа што вие сте го родиле! Родител треба да е синоним на љубов, доверба, поддршка, почит, нешто најсвето, а не на понижување, болка, страв, гнев - што е резултат на ќотекот. И да, ќотек на дете, дури и со воспитна, најдобронамерна цел - е насилство! Насилство!!!
Ова мое мислење е пред 10 години, кога не сум била ни блиску до родителство, туку сум била во улога на жртва и сум сметала дека тој начиен е правилен. Но од првиот ден откако дознав дека ќе станам мајка почнав да учам за детската психологија, да читам, да се едуцирам, со цел да НЕ бидам онаков родител каков што јас сум имала. Немам време да дискутирам, ептен сум во фрка, еве мое мислење на темава откако сум родител, а ти пред да се правиш интересна погледни прво од кога е мислењето што го цитираш, толку страни се испишаа деновиве ти најде од прва страна да цитираш мислења.
