Не кажува мама тато било каков збор,знае баба или де-де (во баботење)ама без никакво значење.Знае да покаже тато каде е или да отиде до кај татко му и да рече е.Или знае да ја стави цуцлата кога ќе му кажеш да ја даде,боби(куклата) ја знае но Не прави чао ниту браво ,нема куче маче ништо такво. Прооде пред неполн месец НО Единствено да речам што најмногу ме плаши а не знам дали е нормално не можам да забележам други бебиња така да прават е вртење со дланките.Најчесто е да речам кога како да се возбудува ама причината не е некоја нова за возбуда не знам ни ја како да опишам Пример седнуваме во хранилка да јаде и он се возбудува почнува да врти со дланките или да ги отвара и затвара,стануваме од хранилка исто. Се облекуваме јакна за да искочиме исто. Книга што 100 пати ја има видено исто. По скали се качуваме за накај спална исто. Не знам како да опишам но премногу сум исплашена ,веќе се повеќе само во тоа ми е фокусот ,мислам дека и психички и мене ми влијае стравот. Едит:покажува со прсте.Не знам дали менува ова нешто но само нафрлам работи што ми текнале или главата што си ја тупам со читање.
Ништо од ова не е знак за аутизам, и единствен проблем што го гледам е што го хиперанализираш секое негово движење. Да, сите бебиња прават такви движења, некои помалку, некои повеќе. И не се причина за загриженост воошто. Самото тоа што користи показен гест за комуникација практично ги сведува шансите да има аутизам на 0. Единствен совет што можам да ти го дадам е да поработиш на својата анксиозност затоа што не си правиш услуга ни на себе ни на детето. Знам како се чувствуваш, зашто сум била на твое место, ама очигледно читаш погрешни работи, затоа што аутизам не е вртење на дланките или мафтање со раце. Правење браво не е гест за комуникација, мафатање за чао може да дојде и подоцна, моделирај му, кога некој испраќате, или кога искачаш од соба, ќе му кликне. 3 збора се очекуваат до 15м, рецептивен говор му е супер за возраста. Аутизам е дефицит на социјално комуникациски вештини, нешто што не го гледам во она што го имаш пишано. Олабави се, не читај глупости и играј се со детето, зашто еден ден ќе ти биде жал за изгубеното време.
Нема ден веќе 2 месеци и повеќе константно го вежбаме чао со мафтање.Го разбира зборот посебно кога он треба да иде некаде точно знае и гледа во врата но не мафта. Ти благодарам но ме смири.
Мрдањето на рачињата е нормален процес кои многу родители го сметаат како знак за аутизам. За зборувањето - можеби е фокусиран за да прооди и затоа нема започнато. Бидејќи не е никој на форумов дефектолог, ниту експерт, имаш ти страшна грижа, мој совет е да посетите дефектолог. Кажи му се што имаш забележано, да го види детето и многу е олеснително кога ќе добиеш информации од лице кое е стручно за оваа област.
Во советувалиште за вакцинација, таму можат да ти направат проценка (има дефектолог,психолог). Моето дете почнав да го носам од 8мес. на проценка кај дефектолог бидејќи не се вртеше на име.
Ако ти треба за по институции за да оствариш некое право мора државно, ако ти е лично за себе ако сеуште работи др Олга Јотовска
Син ми има 4 и пол години. Уште од мал е некако поразличен од другите деца, ама во последно време почнаа сѐ повеќе да се забележуваат тие разлики. Не сака да се социјализира, не знае како да се однесува во група, не сака да оди во градинка, нити соработува таму, а исто и се помочкува. Ги избегнува сите, и познати и непознати, и деца и возрасни. Дома ужива, црта, пишува бројки ( знае и собирање, и не, не сум го учела), пишува букви и на кирилица и латиница, решава сложувалки и има еден куп книги соодветни за возраста, сите пополнети, може за час да ги реши, игра со коцки, со камиончиња, вози тротинет и велосипед, се искачува, трча, премногу е активен. Самостален, интелигентен, креативен, многу размислува и постојано бара некој нов предизвик. Со зборувањето има проблем, еден период воопшто не сакаше да зборува, само вриштеше, сега е подобро од тој аспект, работам многу со него, но уште има потешкотии кога треба да спои цела реченица. Од друга страна, има ужасни тантруми, многу е агресивен, кон себеси и кон другите. Ако се случи да му се измести чорапчето, одма бурно реагира. Буквално за ситници. Може да се случи и јадењето да го фрле од чинијата право на земја. Стиска, си ги чкрипе забите, тропа со нозе, вришти, и најново, си ги приклештува рацете. Не слуша насоки воопшто. Го носев прво на приватен психијатар, му даде есприко и ми препорача да го носам во центарот за младинци. Од таму не добив конкретен одговор освен дека треба да се работи со логопед. Треба набрзо да почне на логопед, чекаме да се ослободи термин. Не знам што понатаму, не знам каде да барам одговори и како да се справам со неговите изливи на нервоза.
може ли да ми кажете кој доктор ви го дијагностицираше и какви сензорни проблеми има детето бидејќи ми треба помош и не знам каде да се обратам?
Имам дете на возраст од 2 години и 5 месеци и би сакала да побарам совет и насока. Детето се врти на името, но не секогаш. Имаме контакт со очи, но забележувам дека не трае премногу долго. Кога ќе покажам тага (на пример кога ќе се преправам дека плачам), доаѓа веднаш до мене, ме фаќа за рака или ми седнува во скут. Кога се смеам, се смее со мене и се вклучува во играта. Кога се гушкаме со неговиот татко, и тој се приклучува и се гушка со нас. Понекогаш си игра со други деца, а понекогаш и сам, но генерално сака деца, луѓе и животни. Дома знае долго време самостојно да се заигра. Има голем интерес за книги и редовно читаме пред спиење. Особено сака животни. Она што ме загрижува е што понекогаш реди животни или други предмети во линија (едно до друго или едно зад друго). Исто така, понекогаш оди на прсти, но тоа не е постојано. Знае и да се врти во круг, но кратко – брзо престанува, било самостојно или кога ќе му укажам. Кога реди предмети, ако му ги растурам, не се лути – напротив, ако го правам тоа низ игра и смеа, и тој се смее и се вклучува, па заедно ги растураме. Во однос на говорот, има развиен говор за неговата возраст – користи реченици од 2 до 4 зборови, разбира и извршува наредби. Она што го забележувам е дека ретко ги користи зборовите „да“ и „не“ кога му поставувам прашања. Почесто одговара преку формулации како „сакаш“ или „не сакаш“, зборувајќи за себе. Инаку, реагира нормално на звуци, не е премногу чувствителен, знае песнички, памети делови од приказни и ги повторува, а исто така одговара на прашања поврзани со нив. Препознава предмети и слики и ги именува. Сепак, овие одредени ситници ме загрижуваат и не сум сигурна каде најсоодветно да се обратам – дали кај невролог, психолог, психијатар, дефектолог или логопед. Ви благодарам однапред за советот и насоката.
Мислам дека сте претерале со гледање видеа за аутизам. Сори. Сите ние па и децата правиме нешто од тие видеа, малце комон сенс уклучете, не само паника.
Здраво мајки,дали можи да ми кажите какви оленувања/ поволности имаат децата со аутизам од страна на државата? Ви благодарам
