Ах, толку ми недостигаш

Дечкото шо не не му текнува да си дојде

 

Ми недостига еден мој пријател.Се слушаме секојдневно на тел по 1-2 саати,ама не е исто,сакам да се видиме,ама треба да почекам уште малку за тоа.

 

Ми недостасува кученцето што го чував.Беа само 2 недели ама многу ми недостасува,толку беше мило!

 

ми недостига мачорот лео го чував 2 год и наеднаш исчезна ако некој го зема да го чува во ред но доколку ми го отруле срам да им е зошто навистина беше мирен :'( :'( :'(

 

ми недостига мачорчето мое најмило што ми почина пред месец дена

 

Извадок од мојот дневник (13.09.2012):

Ми фалиш бескрајно! Ми фалиш да си запееме некоја народна и да си заиграме по нашки. Ми фалиш да пиеме кафе, ти слабо и благо во финџал, јас јако и горко во шолја. Ми фалиш да скинеш по некоја краставица твое производство, ми фалиш да бараш тулумби или чоколадо од платата, да ми речеш ЌЕРКО МОЈА и да ми го згрешиш името. Ми фалиш да се скараме, па да се смириме, па за смир да испиеме едно капучино. Ми фалиш. И те нема. И боли и гризе и жално е. Среќна сум што барем знам дека знаеше колку те сакам. Почивај во мир.

Знаеш, ништо не е променато од тој ден. Се‘ уште ми недостигаш. И не можам да ја гледам твојата слика така ладна. Ми се чини уште ќе бидеш таму да ме пречекуваш по пижами секогаш кога се враќам доцна. Додуша, никогаш не се вратив доцна, но тоа за тебе сепак беше доцна.
Преска, додека миев садови, се потсетив на тебе. Како секогаш кога ти го правеше тоа, ја подзабораваше славината пуштена. И како несвесно знаеше да го фрлиш лажичето во ѓубре. И како никогаш не ти се лутевме, и како никогаш не признаваше.
И мило ми е што се потсетив. Што ме посети. Знаеш кога да ми влеташ во мисливе, да не бидам сама.

Ми недостигаш, не можам ни самата да си дефинирам колку. И уште се привикнувам на идејата дека НАВИСТИНА те нема. И нема да доживеам миг од животов кога нема да ми недостигаш, не ни сакам, но бар сум среќна што имав прилика да те прегрнам за последен пат пред да заминеш

 

se bi dala da mozam da legnam pokraj tebe, da te gusnam, zaedno so nesto sto trebase da bide tvoe i da te napravi sreken

 

ми недостига кокичето

 

Ми недостигаш љубов моја!
Ми недостига твојата убава насмевка и твојата прегратка во која се чуствував толку сигурна.
Ми даде прекрасен живот,ме научи да сакам,да љубам,да ти се предадам целосно.Живеев за тебе!
Минатата недела те сонив (само така можам и да те видам).Во сонот почнав да плачам,се разбудив и продолжив да плачам. ;.
Не минува ден да не помислам на тебе,животе мој,имам голема обврска овде на овој свет(нашите деца),а кога ќе ја исполнам и ќе заврши и мојот живот чекај ме кај тебе.Моето место е само покрај тебе.

 

ах Памет мој ..ми недостигаш ептенски
кај отиде? кај те снема?
владее срцето сега,наместо тебе. МИ ФАЛИШ !

 

ми недостига летото....долгите сончеви денови.....одмор на море охх

 

Немав прилика да те гушнам ,веќе те нема, го нема твојот поглед ..се изгуби сосема зад планината од болка направена.
Патеки темни на моето лице,за твое вечно испраќање.
Ќе ме проголта оваа тага..
На раце те носеа од мене,а ти ..како во сон да беше,немо се простуваше,без збор..без солзи..
Столбот на Нашето постоење се урна.. Тапа тишина,чекори без одговор,а очи во прашања неми: Како, од кого,и зошто? Зошто си замина татко?
Зошто си замина толку далеко,некаде од каде што никој не се вратил,некаде каде што нема да ги гледаш твоите ќерки? ..
Цели 9 години..Не,не те преболев..Сеуште плачам навечер..заспивам во плач..
Толку ми недостигаш, недостигаш како татко, како маж во куќата.. НЕДОСТИГАШ!!

 

Ми недостигаш другарко моја стара.
Иако си далеку ќе дојдам јас кај тебе,по тебе.

 

Ми недостига мојата комшивка со која често си се кафосувафме,што и текна толку што се повлече и веќе два пати одбива да дојде

 

Немам зборови да опишам колку ми е празна секоја секунда откако те нема.
Барем да можев достојно да се разделам од тебе ,барем да не те нервирав,можеби сеуште ќе беше со нас.
Понекогаш ми се чини дека ќе се појавиш од некаде ,да ме посоветуваш како што знаеше,да ја споделиш твојата мудрост со ова мало суштество што го нарекуваше свое чедо...
Свесна сум дека ниедна созла нема да те врати ,но тоа е посилно од мене.
Најмил ангелу мој,празнината што ми ја остави во душава ништо и никој не може да ја пополни.
Без тебе не умеам да бидам целосна,толку силно ми недостасуваш!

До денот кога ќе ме нема ќе бидеме заедно во моите мисли...

 

Those we love don't go away, they walk beside us every day.
Unseen, unheard, but always near; still loved, still missed and very dear.... ♥
dad, i love u

 

Ми фалиш веќе четврти ден по ред. Си мислам ако не сум дома, помалку ќе мислам на тебе. Ако имам обврски, можеби не би ми го окупирал умот.

Се лажам. Живееш во мене. И каде и да одам, нема да можам да избегам.
Чувствувам немир и празнина, а се чувствувам и толку осамено што повеќе не ми е удобно.
Се надевам не ти недостигам ни половина колку ти мене, за да не дознаеш што е болка.

 

Ми недостига сестра ми, што и требаше да замине дури во Германија с с с.... а најмногу на свет ми недостига срцето теткино, принцезата на тета

 

^Германија*.
Мене.. Мене ми недостига дедо..
Деденце, твојата кукличка сеуште те памти и се надевам дека и ти ја гледаш и чуваш, иако не си до неа..

 

Princess.S ова се однесуваше на мене Коригирано