Не знам конкретно книга, беше некаде 4 одделение , со една другарка сами одевме во библиотека и имаше цела колекција сказни од сите народи на српски јазик - Норвешки сказни, Јапонски сказни и се сеќавам зимавме по 2 книги, и си ги разменувавме меѓу себе да ги прочитаме па ги враќавме. Цел живот читам книги, последниве 10 години секогаш имам со мене книга за читање, си ја носам во ташна, читам во автобус, кога чекам некаде.
Не сакам да читам книги. Едино ако е премногу добра приказната, ми даваа во школото да читам лектири, ниедна ја немам прочитано од шо беа ептен глупи. Првата книга шо сама ја иам купено и прочитано е Волшебнички. Наредните беа Повикот на дивината, и Хари Потер сите делови. Друго не се сеќавам дали иам прочитано.
Не ми текнува точно на првата, но никогаш нема да заборавам кога се вљубив во читањето. Се вљубив кога за роденден од училиште, значи во 1во било ова, на подарок ја добив "Мали женички" џебно издание. Во основно собиравме симболична сума пари и кога ни беа родендени добивавме вакви книгичиња. Толку гордо се осетив дека поседувам моја книга, подарок и ден денешен ја паметам корицата и чувството. Исто на одличните со оценките ни даваа книги на подарок со посвета и благодарност за посветениот труд и учење. Многу книги добив на овој начин . За поминување во библиотека исто...јас дури на досадните часови си држев книга под клупа и си читав. Повеќето ми се чудеа зошто читам "тешки" дела надвор од програмата по литература, ама јас уживав и се уште уживам во читањето.