Ваши дела – поезија или проза

Discussion in 'Литература и уметност' started by Shelea, Dec 7, 2009.

  1. st-el

    st-el Популарен член

    Joined:
    Apr 27, 2010
    Messages:
    997
    Likes Received:
    6,297
    Gender:
    Female
    Беше изгубен,
    некаде во далечините
    на минатото,
    сокриен во лавиринтот
    на животот,
    исчезнат во длабочините
    на времето,
    што тече и не запира,
    ко река,
    што не пресушува,
    и извира од дамарите
    на твоето срце,
    та дотекува
    во убав збор,
    лечебни слова,
    та искрена насмевка,
    се црта на моево лице,
    а тагата ја губи силата
    зашто едно пријателство
    сеуште стои и опстојува....
     
  2. Викторија.

    Викторија. Активен член

    Joined:
    May 28, 2025
    Messages:
    10
    Likes Received:
    16
    Gender:
    Female
    Еве нешто мое, се надевам ќе ви се допадне

    Секаде во мене шепот одекнува,
    гласовите во мене разговараат тајно,
    но јас ги слушам јасно
    зборуваат само за тебе.

    Еден вели:
    „Тој е силата што ме држи во мракот,“
    друг шепоти:
    „Без него срцето ми е празно и ладно.“
    Тие се борат, љубовта ја расправаат,
    гласовите во мене немаат мир,
    само тебе те бараат.

    Во ноќта кога светот спие,
    во мене болката се крие,
    твоето име го шепоти нежно,
    да те заборавам знам нема да е лесно.

    Во мојата душа се крева глас,
    шепотот повторно те повикува, за спас.
    Гласовите во мене се врзани со тебе,
    дојди и од оваа болка ослободи ме,
    пред да почне да се распаѓа се во мене.
     
    st-el likes this.
  3. Викторија.

    Викторија. Активен член

    Joined:
    May 28, 2025
    Messages:
    10
    Likes Received:
    16
    Gender:
    Female
    Ти ги броев чекорите
    додека си одеше
    еден, два, три…
    Првиот беше неверување.
    Вториот – солза што не падна.
    Третиот – крик внатре во градите
    што никој не го слушна.
    Ти ги броев чекорите…
    не за да знам колку далеку ќе стигнеш,
    туку за да го задржам моментот
    кога уште беше мој.
    Секоја твоја стапка
    ја врежував во кожата,
    како да можам подоцна
    да те најдам по трагите.
    Но трагите избледеа.
    Ти исчезна.
    Не се сврте.
    А јас стоев,
    со очи полни прашања
    и душа што врескаше
    без звук.
    Ти ги броев чекорите
    и секој звучеше како „збогум“
    што никогаш не го изговори.
    Сакав да те викнам,
    ама зборовите ми беа врзани
    со јазли од гордост и болка.
     
    st-el likes this.
  4. Викторија.

    Викторија. Активен член

    Joined:
    May 28, 2025
    Messages:
    10
    Likes Received:
    16
    Gender:
    Female
    Не ги допирај пукнатините

    На душава имам пукнатини
    невидливи на око,
    ама остри како сеќавање
    што не сака да избледи.

    Не ги допирај.
    Не со зборови, не со тишина.
    Тие не се рани што бараат лек,
    туку белези што живеат
    со свој јазик, свој ритам.

    Секое „како си?“
    понекогаш боли повеќе
    од самата тишина.

    Не се обидувај да ме поправиш.
    Јас не сум скршена кукла,
    туку мозаик од болка и убавина,
    составена од парчиња
    што научија да светат
    и кога се распаѓаат.

    На душава имам пукнатини —
    не ги допирај,
    освен ако знаеш
    да љубиш нежно,
    без желба да ме промениш.
     
    st-el likes this.
  5. Викторија.

    Викторија. Активен член

    Joined:
    May 28, 2025
    Messages:
    10
    Likes Received:
    16
    Gender:
    Female
    Нежност во зборови

    Ладно ти е?
    Уморна си?
    Се наспа ли?
    Зошто молчиш?
    Тажна си?

    Обични зборови,
    но во нив тлее нежност,
    топлина што ги гали распуканите мисли.

    Некои љубат со гласни зборови,
    други со тивки прашања,
    со погледи што велат „важна си",
    со допир што шепоти „тука сум".

    И тогаш, кога најмногу те боли,
    кога светот станува тежок,
    едно срце ќе пронајде зборови
    што ќе те излекуваат
    само кога ќе ти каже:
    „Не си сама. Покрај тебе сум. Те сакам."
     
    st-el likes this.
  6. Викторија.

    Викторија. Активен член

    Joined:
    May 28, 2025
    Messages:
    10
    Likes Received:
    16
    Gender:
    Female
    Разговори со срцевите шуплини

    Кажи му на срцево да не вреска по тебе,
    да не те бара во ноќите,
    кажи му твојата сенка
    одамна е исчезната.

    Кажи му да не боли повеќе,
    да не се врти во кругови
    каде што те немам,
    залудно да не те чекам.

    Кажи му да не трпи за љубовта,
    што во минатото беше вистинска,
    а сега е само ќорсокак.

    Кажи му да не се надева
    на твоето враќање,
    нека престане да се надева
    дека ќе се вратиш,
    дека нема да заминеш.

    Но срцето не слуша,
    колку и да му кажуваш не разбира,
    не сака да се ослободи,
    иако не си веќе тука,
    иако знае
    дека тоа е веќе изгубена битка,
    иако знае дека нема веќе враќање,
    тоа продолжува да вреска по тебе.
     
    Sandman and st-el like this.
  7. Sandman

    Sandman Истакнат член

    Joined:
    Feb 14, 2016
    Messages:
    195
    Likes Received:
    691
    Gender:
    Male
    Седиме тивко,
    под дрвјата што шепотат,
    ветровите го носат мирисот на пролетта,
    натопена со вчерашниот дожд.
    Ти си конечно тука,
    срамежлива и нежна во гласот,
    погледот ти бега да не ги сретне очиве,
    дур срцето ми трепери,
    во времето занемено.

    Дланкиве ги допрев со твоите,
    грижливо и спокојно,
    ко песна што расцветува,
    ти замолкна во тишина,
    но твоите усни велат сè,
    не требаат зборови,
    само ти и јас,
    и првиот бакнежот на оваа стара клупа,
    ништо повеќе,
    нека остане наша тајна,
    прва и најчиста,
    дар за вечно сеќавање.
     
    Last edited: May 30, 2025
  8. st-el

    st-el Популарен член

    Joined:
    Apr 27, 2010
    Messages:
    997
    Likes Received:
    6,297
    Gender:
    Female
    Поглед кон цветната градина

    Сигурен чекор,
    стапалки со таен од,
    и еден скриен поглед
    кон цветната градина.
    Мали насмевки,
    голема слаткоречивост,
    убави зборови,
    разиграни мисли....
    Два гулаба шепотат
    под дрвјата што шумолат,
    нечујно,
    ја молат пролетта
    никогаш да не замине,
    да не изгори
    од оганот на летотото,
    да остане окована
    во моментот на сегашноста....

    Шаренило од цветови,
    украсени во леи,
    со жиг од опојни мириси,
    ги мамат да полетаат,
    да ја раскрилат љубовта
    во нова, штотуку купена руба,
    што никогаш не изветвува
    ама бледее,
    во снажноста на честа,
    што личотијата
    во грдост ја претвара,
    во бура,
    што носи и коси сѐ пред себе,
    та и скриеното го открива
    да засветка во забранет сјај,
    да се прикаже
    во искреност и вистина...
     
    Last edited: May 30, 2025
    Викторија. likes this.
  9. sunsetbeach

    sunsetbeach Активен член

    Joined:
    May 17, 2025
    Messages:
    66
    Likes Received:
    121
    Gender:
    Female
    Гласот на умот, ткаен од литерарна тежина е како нектар за духот. Секој збор кој одекнува носи со себе смисла и тивка убавина. Во тие мисли пулсира дишењето на книжевноста, богатството на внатрешниот свет и трепетот на создавачкиот ум.
    Во секој здив се крие магија што ги ослободува мислите од тежината на секојдневието, носејќи ги на патување низ светови од светлина и сенки, низ надеж и созревање.
    Како симфонија тивка што не заморува, туку воздигнува. Во таа тишина меѓу зборовите, се раѓа мир. И таму, каде што мислата допира до срцето, тоне душата, тивко, благодарно и целосно будна.
     
  10. st-el

    st-el Популарен член

    Joined:
    Apr 27, 2010
    Messages:
    997
    Likes Received:
    6,297
    Gender:
    Female
    Во зората што цути врз лицево,
    поробено од длабок сон,
    каде погледите се допираат,
    а срцата зборуваат,
    на јазик ист, а потоа туѓ,
    што во слово се навезува,
    во очиве,
    исцртано со светлина,
    но и темнина
    сѐ има свој рај, но и пекол....

    Во метежот на мислите
    што ги носи денот,
    каде убавината се преплетува
    со лошотијата,
    а хаосот се меша со спокојот
    та во скршени очекувања
    окупира ум,
    та царува ли, царува,
    во тежината на иднината,
    победена од мир и избавување,
    наговестува,
    за сѐ постои пекол, но и рај,
    само потребен е моментот....
     
    Last edited: Jun 5, 2025
  11. Sandman

    Sandman Истакнат член

    Joined:
    Feb 14, 2016
    Messages:
    195
    Likes Received:
    691
    Gender:
    Male
    Тебе ќе те скријам и од ѕвездите,
    ко тајна што шепоти во ноќта,
    во тишината меѓу две безвремиња,
    каде љубовта се чува и од самиот живот.

    Ќе те завиткам во мисли недопирливи,
    во вените на лисјата зелени,
    со пролетниот здив затреперени,
    ќе те сокријам,
    како што дете ги крие сништата,
    од грубите стапки во сивиот ден.

    Од месечината ќе те сокријам,
    таа премногу знае за сонувачи,
    нека не свети во ноќта,
    дур љубовта моја патува нежно со тебе.

    Твоето име ќе сокријам во двете аорти,
    ќе го поделам во срцево,
    меѓу ребрава железни и усвитени,
    како молитва без зборови,
    божја и своја.

    И ако некој пат ѕвездите се спуштат,
    со очи жедни да ја откријат вистината,
    ќе молчам,
    ќе бидам камен сред студена река,
    што љуби,
    но не зборува.
     
  12. st-el

    st-el Популарен член

    Joined:
    Apr 27, 2010
    Messages:
    997
    Likes Received:
    6,297
    Gender:
    Female
    Тивка летна ноќ, топлина што ја грее душата и ти, љубен мој....
    Хармоничен пој на птицата што темнината ја пресекува со нежност и твојата прегратка, сакан мој.....
    Светлина од една ѕвезда што паѓа и се губи во мојата штотуку замислена желба, душо моја.....
    Недостапни светови во твоите очи и погледов што ги открива и освојува, најмило мое :l:
     
    Last edited: Jun 8, 2025
  13. Викторија.

    Викторија. Активен член

    Joined:
    May 28, 2025
    Messages:
    10
    Likes Received:
    16
    Gender:
    Female
    Ти ја дадов душата

    Ти ја дадов душата на дланка
    чиста, разголена, без маски и рани,
    ја положив како свила
    помеѓу прстите твои,
    да ја љубиш кога сите ќе заминат.
    Ти ја дадов без прашања, без страв,
    со сите нејзини ноќи полни со тишина,
    со сите утра што плачат
    во скришни агли,
    со сите песни што никој не ги слушна.
    Ти ја дадов, а ти ја милуваше кратко,
    ја остави под дождот,
    заборавена,
    и сега ја барам во себе,
    меѓу срцеви шепоти,
    ја викам да се врати
    ама веќе не ми припаѓа.
    Празни ми се дланките, ладни и жедни,
    а срцето ми трепери како лист на ветер,
    ти ја дадов душата на дланка,
    а ти ми ја врати скршена на половина,
    горчлива, меланхолична и осамена.

    Автор: Викторија Стојовска
     
    st-el likes this.
  14. Викторија.

    Викторија. Активен член

    Joined:
    May 28, 2025
    Messages:
    10
    Likes Received:
    16
    Gender:
    Female
    Еј љубов се бега ли?

    Еј, љубов, кажи ми,
    се бега ли од спомени
    што горчат под ребра?
    Од мирисот твој
    што ме буди во три по полноќ,
    кога и сонот се плаши да ме допре?

    Се бега ли од ноќи што ме кршат,
    од перница натопена со тебе?
    Од сите „зошто“ што никогаш не ги кажав,
    од сите „прости ми“
    што никогаш до тебе не стигнаа?

    Кажи ми, љубов, се бега ли?
    Од поглед што уште ме гали
    низ туѓи лица,
    од гласот твој што ми пее во молкот,
    се бега ли од мене
    од таа што ја остави
    меѓу вчера и никогаш?

    Не се бега, љубов моја.
    Од тебе не се бега.
    Само се учи да се дише без здив,
    да се сака без допир,
    да се живее со болка која шепоти
    ,, Можеби некогаш ќе го преболиш"...
    А ако се бега, љубов,
    јас не знам како.

    Автор: Викторија Стојовска
     
    Baby Mary and st-el like this.
  15. st-el

    st-el Популарен член

    Joined:
    Apr 27, 2010
    Messages:
    997
    Likes Received:
    6,297
    Gender:
    Female
    Го гледам, го гледам втренчено, без да го тргнам погледот што се закотви како кајче на мирно море, ко спокоен мајчински бакнеж врз мало детско лиценце...
    Пред мене, во темната и спокојна тишина, горедливо се покажува и блеска со отчукувањата што животот го осмислуваат....
    Срце :l: изложено во стаклена витрина, заклучено од допирите на ненамерните набљудувачи, но не и сокриено од љубоптните очи на ненамерните туѓинци... Се насмевнувам во себе и понесена од милоста на неговото присуство не забележувам нечии подли чекори.... Се прикрадуваат и во брз од што го сече времето, кршат и му забиваат студено сечиво....
    Голем нож во мало нежно срце....
    Крв потекува, со снажноста
    и суровоста на една машка рака, го губи животот....
    Со празен, мртов поглед го земам и како што солзиве течат, така срцето повторно почнува да чука, а од него никнуваат првин една, потоа две, три црвени рози..... Го земам мечот, во неверување и во дланкиве сега имам скапоцени бисерчиња....
    Погледнувам во моите гради, а таму голема празнина...
     
    Last edited: Jun 27, 2025
  16. revolut

    revolut Активен член

    Joined:
    Jun 25, 2025
    Messages:
    66
    Likes Received:
    252
    Gender:
    Female
    City Centre

    Sharp minds wrapped in glass and stone,
    intellects that chill the bone
    well read walls but hearts confined,
    shelves of wisdom yet minds too tight.
    Where art blooms bright in city’s core,
    and galleries open every door,
    the crowd gathers, masks in place,
    yet finds a scapegoat for their grace.
    A lamb was found to take the fall,
    to feed the fire, to bear it all
    hunger wild to spill and lash,
    a tempest fueled by bitter ash.
    Beneath the polished masks,
    lies a truth they dare not ask
    no soul to light the empty space,
    only mirrors
    and fear
    of anyone real.
     
  17. st-el

    st-el Популарен член

    Joined:
    Apr 27, 2010
    Messages:
    997
    Likes Received:
    6,297
    Gender:
    Female
    Покриена со светлината
    на ѕвезденото небо,
    обвиткана со полноќниот шал
    на тивката летна ноќ,
    облечена во новата руба на темнината што не црнее,
    туку свети,
    се појави ти,
    со коси свилени што ја покануваат зората да открие едни очи,
    питоми, нежни во погледот,
    што откриваат, но и сокриваат,
    едно познато, но и непознато,
    сонце,
    што милува
    ко во пролетен мајски ден,
    што грее
    во квечерината на последниот зрак,
    прашувајќи се, која си ти....
     
    Aleks.mar likes this.
  18. Peppermint28

    Peppermint28 Активен член

    Joined:
    May 20, 2024
    Messages:
    18
    Likes Received:
    35
    Gender:
    Female
    Разум- поим кој го поттикнува срцето да биде доживеано и перцепирано како слабо, не доволно. Во животот следејќи ги и распознавајќи ги и разумот и срцето секој човек може да навлезе длабоко во себеси и да го достигне она што се нарекува, лична сатисфакција и една целина. За среќа, животот многу пати нѐ искушува, ги испитува нашите вредности, духовни и морални. Нѐ подучува како да ја цениме љубовта и возвишуваме како наша сила, а не слабост. Еден од најтешките мигови е да ги гледаш толку јасно и чисто сите најдлабоки маани на една личност и да ја прифатиш онаква каква што е. Да разбереш колку само си празен и недоволен кога си сам. За да се достигне тој животен оргазам е потребно да ја најдеш личноста која ти го дополнува срцето и токму во тој момент кога стравот ќе ти навлезе најдлабоко во коските , да го отвориш срцето со сите негови маани и недостатоци и да дозволиш да се претвори во нешто сосем ново, дури непознато и за себе и сето тоа да го прифатиш со љубов и разбирање.
     
    Ѕвездена and Aleks.mar like this.
  19. Ѕвездена

    Ѕвездена Истакнат член

    Joined:
    Jul 4, 2025
    Messages:
    71
    Likes Received:
    520
    Gender:
    Female
    Зошто? Зоошто?! - луто му врескам на својот одраз во огледалото
    Зошто дозволуваш да ти биде толку убаво покрај него?
    А можам ли нешто да направам?
    Секако дека можеш. Тргни се. Игнорирај. Одби да го видиш. Не враќај на пораките. Толку е едноставно. Но не. Ти уживаш во сладоста на неговиот допир, поглед, топлина, макар и по цена на тоа да ја загубиш душата.
    Ах ти, мазохистко проклета! Свесно одбиваш да се спротиставиш на тој ѓаволски силен копнеж.
    А и зошто би бегала од единствената прегратка која прави да се осеќаш дека таму припаѓаш? Неговиот допир ми е толку познат, како да го знам уште од самиот почеток на светот. Под тој поглед, во тие раце престанувам да постојам како човек, како нешто материјално. Тогаш сум само светлина. И љубов.
     
  20. Peppermint28

    Peppermint28 Активен член

    Joined:
    May 20, 2024
    Messages:
    18
    Likes Received:
    35
    Gender:
    Female
    Ти си тој, човекот со кого се гледам пред олтарот, ти си ми утеха кога се соочувам со моите стравови. Допри го моето срце, не те посакувам, те сакам. Се оддалечувам, одам кон светлината, дојди со мене, не те молам, те чекам. Сакам да ти покажам како е да бидеш сакан, да се стопам во твојата прегратка и да бидам безбедна. Не се плашам од чувствата кон тебе, а гледам како ти се плашиш дека се ќе се уништи ако сме заедно, напротив јас знам дека нова љубов ќе се роди.
     
    st-el likes this.