Дали како мали зафркававте луѓе по телефон?

хихихахаихи ние ќе се соберевме сите на улица и врти во лудница во Д.Хисар. цццццццццццццц за срамота

 

Јас и уште две друарки вртевме во Бардовци да викаме жолто комбе за една наша соученичка. Хахахахаха, сме се пресмеале тогаш.

 

Еднаш никогаш нема да заборавам...бевме осмо одделение и другарка ми лежеше дома со скршена нога. Кога бевме да ја посетиме, ние 5 другарки немавме попаметна работа и ај ќе им се јавуваме на симпатиите. Сите се срамеа и мене ми го дадоа телефонот, да разговарам со симпатијата на една другарка. Договорот беше да звучам како ороспија и да закажувам ‘состанок‘ со него, при тоа да му испуштам секси звуци. Не сакав да прифатам, но сепак ајде, си реков, ќе се посмееме потоа. И се јавив...Ми крена тој и ми вика Ало и јас му велам: ‘Ало маче, овде Хотлајн напалена женска, ти го најдов бројот и разбрав дека си бил многу жесток..Ае да се најдеме ‘ И сите прскаа од смеа...Не можев да издржам и јас и го исклучив телефонот и ми течеа солзи...Потоа пак му се јавив и пак му исклучив бидејќи од смеење не можев да зборувам. Исто така, скришно се имам јавено на бившиот на другарка ми (и тоа прошлото лето), бидејќи сакаше да проверам каде е. Се претставував како некоја негова бивша муваторка од Скопје што немаше врска, тој немаше имано таква и јас упорно го правев будала

 

хахаха ДА ... и кога ќе ми текне што се сме зборувале со другарка ми...

 

Па 5-6 пати сигурно! На мета ни беа такси компаниите А имаше и едно многу згодно дете од одделението и му се јавувавме дома му, се преправавме дека сме некоја девојка која го видела па сакала да се запознаат и сл. детски наивни муабетчиња

 

Kako pomala imav simpatija i mu go doznav domasniot broj i vo denot po 5-6pati zvonev,samo slusav koj se javuva a nikogas ne zborev,no ete pominaa tie detski ludosti

 

Кога бев сама дома памтам дека редовно вртев на информации. И еднаш и свртеа на мама и од тогаш на памет не ми падна пак да им вртам. После си најдов нова занимација, со другарки викавме такси и го остававме да чека. Во Брза помош, пожарна, полиција и сл. работи немам вртено бидејќи бев свесна дека можеби во тој момент на некој навистина му требаат.

 

Хахах и јас исто со брат ми го правевме ова со таксито Или пак му се јавувавме н некој и го врткавме некое време на тел.Безвезе

 

Ептен се јавуваме во полиција , лудница, секаде.. ах тие луди години

 

Da,mnogu pati vrtevme so drugarkite kaj maski sto ni se simpatii,ili samo da im slusneme glas ili zborevme ama demek nekoja devojka koja go saka pa mu zakazuvame sredba...Imase eden decko sto mnogu i se svigjase na drugarka mi pa mu vrtevme i koga ke krenese ke mu stavevme saat da cuka,demek srceto toa i cukalo za nego taka a i na mnogu drugi vrtevme i koga ke se javese nekoj mu ja pustavme pesnata Kako je lepo biti glup lele vreminjaaaaa....

 

Леле ова со саатот. Се изнасмеав.
Инаку ме потсети, порано на момчето што ми беше симпатија редовно му титкав на полноќ, или ќе му слушнев глас и гаснев.

 

Хехе слатко си се изнасмеав со тие разговори. Вртевме броеви кои ќе ни паднат на памет. Еден ден како се погоди ни самата не знам се јавивме кај наставникот што ми беше од 1-4то И другарка ми (заедно и учевме) имаше специфичен глас кој секој би ја сетил, но деца многу ни текнало И само таа му вели - " Извинете но ние само сакавме да ви кажиме дека вашата блуза која моментално ја носите ја извалкавте па ве молиме сменете ја. " И го затворивме телефонот. Другиот ден на училиште еве го наставникот иди со валкана (намерно) блуза. И и вика на другарка ми " Леле Христина па јас заборавив да ја сменам блузата иако ме потсети " .. И така таа усрамена слатко си се изнасмеа

 

ех колку сакам да ми се вратам тие времиња.
ќе се соберевме 3-4 другарки и обавезно кога ни беше досадно се јавуваме на измислени броеви тропавме глупости,после се јавувавме во пожарна се јавувавме кај симпатијата на другарка ми што све не сме му збореле.
ех луди млади години

 

да,да и јас со другарки го имам правено тоа,им ѕвоневме на симпатии,памтам кога бевме 7,8 одд му се јавував на симпатијата на една моја другарка,и тоа повеќе пати и се претставував како некое сосем трето девојче,му тресев глупости а и он се ладеше со мене,сега знам а другарка ми го слушаше разговорот од другиот телефон ..на сите ни беше интересно.. а сега он ми е дечко веќе 4 години уште му немам кажано дека јас бев тоа срамота

 

дааааа и тоа многупати
ама еднаш ја зафркававме на соседката како немала платени сметки па ќе и ја исклучеле струјата, па таа скоро не заплака на телефонот и ни се молеше да не ја исклучуваме струјата дека утре ќе ги платела .. а на крај дури жал ни стана

 

Хахахаха леле колку досаѓавме со другарките со тоа Најхит ни беше памтам да вртиме по телефони да им пуштаме вода од казанче и да им спуштаме телефон. Незнаете ко колку смешна работа ни се гледаше тоа тогаш

 

Се собиравме повеќе другарки и вртевме рандом броеви, најчесто во Скопје, и им викавме..."ајде симни се пред зграда, да ти дадам една торба" оваа фора ни беше хит. Или зборевме како бебиња...леле се глупиравме, не знам зошто тогаш ни се чинело интересно

 

Ехеееееее! Колку сакаш! Еден период се опседнавме со тоа... Со другарка ми по цели денови, врти спушти, збори глупости, те пцујат, па држ не дај, па на врата некој ти ѕвони, па општа паника... Аххх, деца

 

Многу сакав да си вртам на 95 - точно време и да си повторувам со тетката во исто време
- На следниот тон ќе биде... 5 часот, 15 минути и 30 секунди... И така, на секои 10 секунди, абе повторување во ист глас со неа. Будала дете.
Инаку, кога зафркававме некој, обавезно со именик и го баравме сопственикот.
- Ало, Стојан дома е? Тука Бардовци, или лудница, такви глупости.
Порачувавме работи и на Топ Шоп, а хит ни беше кога се отвори кол центарот на Мобимак на времето.
Кои муабети паѓаа со тие оператори, кутрите.
- А имаш женска? А зашто немаш? Ти се мочка? Да не си гладен? Јас јадам тост, повели.. итн, итн...

 

Да.
Ѕврцкавме на разни броеви, договаравме средби, прашувавме за магариња на плин, трици и разни глупости, имаме ѕвонето во полиција и после тоа ни се јавуваа па од таму, такси сме си викале па нема да се појавиме, ќе стропа некој на врата па ни е страв да отвориме.