Првиот ден само плачела внатре, на оставање не ме ни гледа кога ќе ги види негувателките и ја зазборуваат, секако не се поздравуваме долго ја предавам и чао чао и толку.
А после другите денови не плачела? Првото синче имаше 1год кога почна 3мес ме шуткаа со адаптации..мислам траума имам
Зависи до градинката а можеби и до детето. Ќерка ми исто почна на годинка, буквално следниот ден после првиот роденден, прв ден седеше 2 саати, втор ден 4 саати и дремка, од трети ден натака си седеше целодневна во градинка со сите оброци и спиење.
Има летни топлинки по кеги, јас такви му земав. А имаше со крокс или сандали боси што одеа, ама јас босо дете не оставав во градинка.
Боси. Праќав крокс, ама не ги носат. Тенки чорапчиња во ранче ако случајно нешто залади, чисто да имаат.
Какви оброци им даваат на бебиња од 1 година? И колку пати? Како си задоволна? Би требало моево бебе да почне од септември, ќе има 1 година, и со триста мисли сум во глава.
Фала многу. Не беше за конкретна градинка, туку општо. ОК изгледа менито. Како само постигнуваат сите бебиња да ги нахранат....алал да им е.
Си помагаат кај нас, доаѓаат колешки за доручек и ручек, си ги знаат децата веќе, во секој случај алал да им е.
Ние сме во приватна и има 5 оброци: доручек, ужина, ручек, супа, ужина. Јас сум презадоволна, супер се адаптираше малата и си седи по цел ден без мака
И моите планирам да почнат на годинка и месец, другарки ми викаат подобро било помали кога сеуште не се толку свесни ама не знам, еве сега имаат 8месеци, незамисливо ми е нареден месец да тргнат во градинка. Како сте поминувале со почнување на таа возраст? Знам дека секое дете е различно, но зошто толку долго ве влечкале? Секако, доколку не ти е проблем да објасниш подетално
Ме начекаа фина, ќутлива, преплашена..и ме зафркаваа. На секое ѕвонеа дојди плаче мислиш само моето плаче. А пази, во корона беше и во јасли беа 2 а имаа 5-7 деца тоа не е ништо. Они цело време надвор на пуш пауза. А те видат дека им доаѓаш и се тресеш толку им треба очигледно
И претходно го имам слушнато ова и стварно не знам што да кажам, без осет се ептен. Најтрагично е што тоа им е работа, никој на сила не ги натерал, зимаат пари, а се однесуваат ко на сила да ги ставиле таму. На место каде што треба со мерак да одат и најголемата љубов да ја пружаат.
Моето почна на 8ипол месеци и искрено многу сум позитивно изненадена од тоа колку брзо се адаптираше. Јас бев преплашена и многу трагично некако си го сфатив тоа дека треба да почне толку мал, првата недела мислам дека јас плачев повеќе од него . А он лесно си се адаптираше, првите два дена беа најкритични со плачки, после плачеше само на оставање и на земање откако ќе ме видеше, па престана да плаче на земање и еве сега скоро 10 месеци има насмеан го оставам, дури кога го земам знае да се тегне за назад. Досега имаше една пауза од една недела заради настинка, ама не му влијаеше на адаптацијата.
