Дискриминација на децата со посебни потреби

Дискусија во 'Образование' започната од Shery, 25 ноември 2011.

  1. Shery

    Shery Популарен член

    Се зачлени на:
    15 декември 2010
    Пораки:
    1.729
    Допаѓања:
    3.863
    Пол:
    Женски
    Изреволтирана од денешниот наслов на еден дневен весник, детето на македонската пејачка Ребека, Маркијан е избркан од градинка затоа што некои родители потпишале петиција да го избркаат и не сакале нивните деца да бидат во придружба на "болно дете" плашејќи се да не добијат зараза
    Со еден збор СРАМОТА
    Случајот е пријавен, но никој не превзема мерка затоа што ова е толку чест случај во нашето образование што никој не се замара да го реши
    Не е само ова.
    Што треба да се превземе за овие деца да имаат нормално образование како сите?
    Тврдам дека сите деца се исти и сите имаат исти права, но некако ова не е случај кај нас.
    Прво недостатокот од воспитен кадар, второ менталитетот на нашиот народ е на толку ниско ниво паднат што срамота е мал збор

    Кој е вашиот став за образованието на овие деца?
    Дали го заслужуваат и дали воопшто можат да го имаат, дали има услови за тоа?
    Не ја знам точната бројка но на некои факултети во Скопје има студенти (лица со посебни потреби) и искрено многу ме радува тоа
    Дали вие еден ден кога ќе бидете родители ќе имате разбирање за овие деца или ќе бидете дел од онаа група на луѓе кои ваквите деца ги сметаат за болни, ненормални?

    Споделете мислења


    Темата е сместена во образование, а не во дете зашто се дискутира за образованието на овие деца
     
  2. Irida

    Irida Истакнат член

    Се зачлени на:
    24 октомври 2011
    Пораки:
    72
    Допаѓања:
    653
    Го нема повеќе моралот во нашата држава. Се знае чии деца одат во приватни градинки. Тоа често се деца на богати родители кои се префригани и мислат дека целиот свет се врти околу нивното дете ( не сакам да генерализирам, што значи дека не сите деца што одат во приватни градинки се исти).
    И на совршено здраво дете му се случува да се налути, да гризне прст на друго дете...И што? Кога се случило детенце да биде избркано од градинка заради гризнување на прст? Колку што прочитав за време на седуммесечниот престој во градинката, Маркијан никогаш не покажал никаква агресивност. Сум имала прилика во текот на моето школување (основно и средно) да учам со две деца со посебни потреби, кои да бидам искрена никогаш не покажале никаква агресивност, освен ако не биле провоцирани од некои ментално здрави деца, меѓутоа многу поагресивни и невоспитани.
    Секогаш како мала кога сум била удрена или навредена тоа не било од дете со проблеми во развојот, туку од размазани деца чии родители се гордеат на своето темпераментно и интелигентно дете (па нели треба кликер за смислување пцовки и навреди, а и треба снага богами за тепање ). Прочитав многу коментари каде што некои луѓе ја критикуваат Ребека, демек ова го користи за промоција и популарност. Можеби сум наивна но мислам дека немат таква мајка која би го сторила тоа, љубовта на мајката кон своето дете е неприкосновена, во неа нема сомнеж.
    Нормално дека сите деца имаат исти права, а сосем очигледно е дека не располагаме со соодветен воспитен кадар кој би се снашол во ваква ситуација и би превзел други мерки , а тоа не би било бркање од градинка или училиште.[/size]
     
  3. sanjaeva

    sanjaeva Форумски идол

    Се зачлени на:
    3 февруари 2011
    Пораки:
    3.205
    Допаѓања:
    86.212
    Имам пишувано и во друга тема, но еве и тука.
    Сите деца се исти. Сите тие се невини и чисти душички.
    Со Ева во градинка имаше едно дете со посебни потреби. И да - ги гризеше, и да - не можеа да спијат. Па што? Модриците им поминаа, а сите деца од таа група, благодарение на воспитачките, секако и родителите кои размислуваа со ладни глави, научија дека треба и мора да се привикнуваме на оние околу нас. Мислам дека станаа големи деца , токму заради тоа детенце.

    Кога ја прочитав статијата за детето на Ребека, прво што помислив беше - Ребека ова не би го изјавила. Не дека ја познавам. И бев во право. Сепак тоа беше Хелена . Настанот што се случил го имала објавено на ФБ статус. Извинете ама мене тоа не ми е во ред. Тоа ФБ им го зема паметот на многумина. Алооо па таму ли револт ќе покажуваме или грижа за внукот или можеби ќе се радуваме на лајковите. Ајде бре розо.

    Ребека работи многу за децата со аутизам. Имаат свое здружение (од тоа што гледам на ТВ). И нека бидат сите фер и нека не ја повредуваат со коментари дека ова и е начин за профит. Си има таа мајка други маки.
     
    На PetraPanka3 му/ѝ се допаѓа ова.
  4. gingerchild

    gingerchild Популарен член

    Се зачлени на:
    19 август 2011
    Пораки:
    1.496
    Допаѓања:
    4.987
    Пол:
    Женски
    Тоа дете нема никаква попосебна потреба, освен потребата за љубов..
    Срамота
     
  5. Plavusa.17

    Plavusa.17 Популарен член

    Се зачлени на:
    20 март 2011
    Пораки:
    4.134
    Допаѓања:
    6.030
    На оваа болна тема не ми се коментира од пуста причина што ми се затресуваат рацеве кога ќе го видам насловов и само сакам да кажам дека тие деца се за греота, тие само сакаат да им бидат занемарени и не толку експонирани нивните недостатоци, тие ли се криви за тоа? Секако дека не... не заслужуваат да бидат гледани поинаку од другите, тоа е најмалку она што тие го сакаат... јас имав една другарка да речам порано постара од мене т.е. ќерка на далечна роднина на мајка ми инвалид и првиот пат кога отидовме кај нив и кога ја видов да, чудно ми беше, бев дете ама потоа веднаш како што бев хиперактивна ја здружив со секакви игри приспособливи за неа, значи буквално девојчето беше пресреќно, секогаш ме бараше на телефон и иако само мрмореше и не можеше чисто да зборува јас се трудев со сите сили да ја разберам, да и возвратам некогаш сме се заборавале на телефон и раскажував за во школо а таа со задоволство ме слушаше, буквално многу ме сакаше зошто очигледно само јас изгледа ја третирав како нормално дете, како сите други деца, си игравме се што можеше таа освен нормално жмурки, брканици и такви работи, јас ќе се качев на точак а таа во количката и ќе возевме по собите, ах колку беше среќна... можам роман да напишам за тоа зошто имам и искуство едно вакво, ама зошто темава е во Образование ќе речам само дека да, треба да има посебни училишта за нив зошто има доста такви деца, негователи и наставници со висок морал, трпение, свест и развиена љубов кон тие деца, тие заслужуваат однос каков што им прилега, каков што се бара поради нивните потреби... ете и девојчево одеше на училиште такво, за жал во Шуто Оризари во една соба биле неколкумина со потреби како нејзе, ама пак се образуваше, може не со којзнае какви привилегии какви што заслужуваше, ама важно тоа и беше обезбедено.

    Не сметам дека е дискриминација тоа што децата со посебни потреби одат во други училишта од оние без такви потреби, тоа така и треба да биде, зошто тие прво нема да можат да се прилагодат така лесно и да бидат во чекор со другите деца кога би учеле во исти училишта како нив. Замислете еден час, професорот предава и има едно дете со посебни потреби, а тој нема време и не може да му објаснува поединечно постојано нему и да му обрнува толкаво внимание, каде се другите 30тина деца? А и професорите треба да се однесуваат со посебно внимание, да бидат освен професионално, туку и многу поемотивно настроени кон тие деца, буквално попосветени од обично...

    Затоа е најдобро сите вакви кутри деца да бидат згрижени во посебни училишта со сите услови, со посебен кадар на наставници кои ќе се однесуваат соодветно нивните потреби и ќе ги прилагодуваат часовите, испрашувањата, темпото на наставната програма од страна на Министерството за образование итн.

    Е баш тогаш ќе знаат исто колку и другите можеби покасно ќе го научат тоа и потешко, ама нема да се чувствуваат дискриминирани, отколку да седат во клупа со хиперактивни деца на кои ништо не им фали и да заостануваат зад нив, е тоа е дискриминација и чувство на нижа вредност.

    Тоа сакав да го кажам.
     
  6. ЈеленаЏиш

    ЈеленаЏиш Истакнат член

    Се зачлени на:
    23 февруари 2015
    Пораки:
    482
    Допаѓања:
    1.883
    Пол:
    Женски
    Проблемот на интеграцијата на децата има повеќе аспекти, не е се така црно и бело.
    Прво, родителите не признаваат дека нивното дете е посебно. Инсистираат да оди во редовно училиште, да се интегрира и дружи со секакви деца, не сфаќајќи дека искрснуваат еден куп проблеми од таквото неприфаќање на фактите.
    Колку и да викаме дека децата се невини и чисти душички, во суштина се сурови. Ако увидат некој послаб од нив, ќе му се накачат и ќе го малтретираат здружно. Дали е тоа од домашна (не)култура или тоа ни е запишано во генетскиот код - не знам, не сум компетентна да одговорам.
    Друга работа, ако е детето со ментални попречувања, не може да ја прати редовната настава, додека сите одат напред, тоа ќе назадува. Наставникот не е обучен за работа со посебни деца, за тоа си има дефектолози. Дури и на своја сопствена волја да работи со тоа дете, сите останати ќе назадуваат, а тоа не е поентата на една паралелка.

    Второ, немаме соодветни професионалци - оние изговорите за психолози по училиштата не се замараат со такви работи, у стилом - не е мој домен? Училишниот психолог треба да ги тестира децата и да заклучи дали е детето за во редовна паралелка или не. Кај нас по училиштата скоро сите деца ги запишуваат во редовна паралелка... па потоа имаме вакви проблеми со интеграција.

    Трето, нашиот менталитет е прост и назаден, и децата со посебни потреби ги третираме како нешто најстрашно да се, а така ги задојуваме и нашите деца. Страшна практита што треба еднаш засекогаш да се искорени, нажалост ... нема изгледи за така во брзо време.
     
    На Victorian и Papillon.Papi им се допаѓа ова.