Јас имам една “теорија” дека ќе го дојам моето дете додека не стане независно, а тоа за мене значи додека не прооди стабилно и почне да јаде различна храна. Во мојот случај беше околу 13 ти месец. Некако не можев да замислам веќе самостално дете да го легнувам во раце за да цица. Секако емотивниот момент го задржавме од сабајле, после градинка, пред спиење се гушкаме и поминуваме некое време во мазење
Сакав до година, биднаа 14 и пол месеца. Не беше зависен од цице, навечер два пати стануваше , после одбивањето сврзуваше цела вечер. Лесно го одбив. Некоја мака во доењето немаше. Сега не пие никакво млеко, ама затоа обожава козјо кисело , јогурт, урда се што е млечно. Мислам оти само ние не се успиваме со млеко Немам против кој колку сака толку нека си дои. Штета нема. Ме изнасмеа @fana со коментарот и стварно не можам сега да го замислам како цица , а голем батко
Доев 13 месеци. И тоа со страшна алергија од лактацијата. Само јас си знам како ми беше. Се одби сама. Ноќе не цицаше од мала, преку ден само за успивање. Последно беше кога цицна 5 секунди ме штипна и почна да се смее. Знаев дека е доста. Млеко друго не прифати одма. После некое време почна кравјо по 50мл навечер. Сега пак не пие млеко. Нека дои кој колку сака и може. Мислам дека нема закон или правило. Ама мое мислење е дека дете што оди, збори, јаде се, тргнало памперс не го личи на цицка. Само запомнете, не се подобри мајки оние што подолго дојат. Како што не се лоши мајки оние кои не дојат. Некои сакаат, ама не можат.
Само да се вмешам, дека и на 3г. може памперсот да не е тргнат, или па и со говорот да се закасни до приближно таа возраст. Ќе излезе едни ги личи и до три, оти не исполниле некакви критериуми, други дечиња ги исполниле истите критериуми можеби на 1.5 ама нема да ги личи да ги дојат.
Кај нас од бебе дури доеше ни еднаш в раце не застана да го дојам. Само легнати исклучиво. Всушност во таа положба и започнавме со доењето, дури не открив 2 недели не фаќаше воопшто. Тоа е индивидуалниот сегмент во сите приказни.
И мојата беше таква, плус цицаше до 13 м само во спиење,кога е цврсто заспана, имам зборувано. Првите 2 месеци воопшто не искачав, башка и зима беше, после излегувавме на кратко бодејќи нели цицаше само легната и во сон, а кога почна со цврста храна место цице и менував со кашичка и така.
Го доев 4 месеци комбинирано со ад, еве го веќе 3 години немал настинка до сега не па антибиотик пу пу да не го подречам. Не е пресудно тоа само да си кажам. Во однос на темава до 2-2 ипол години е доволно. Но, еве моево во август ќе прави три па уште пие ад, па така да не можам баш да кажам колку и што е правилно, ма да сепак давањето на ад то е малку поинаков чин од доењето.
@eli25 ко беше многу мал беше зима, после ко почнавме кашички немав проблем за надвор, не бараше. Кај другарки и роднини пред да одевме прашував дали ќе можам да го дојам во друга соба на кревет, зошто в раце навистина не сакаше. Единствено во диспанзер по вакцина в раце сум го доела, од вознемиреност бараше и не одби така нормално. Затоа кажувам јас навистина немав некаков проблем со доењето, може затоа траеше долго толку, да имав може би го одбила и порано (како што го одбив од левата пред 2 години поради болки).
Без воопшто да навлегувам или пак да ги негирам придобивките на мајчиното млеко, но реалност е дека децата се здрави, сеедно доени или на ад, додека не тргнат во градинка. Потоа, повторно сеедно дали на ад или мајчино, почнуваат маките, ако ништо друго 6месеци па и првата година.
Најчесто е така, но ни тоа не е пишано правило, многу деца од моја околина па и тука од форумов што читаме не идат во градинка па постојано се болни. Едноставно некои имаат имунитет. Јас таква среќа немав да имам јак имунитет, брат ми има, се надевам син ми на него ќе е.
Целосно точно. Повеќе се надоврзував на другата страна, дека дома додека седат, без интензивен контакт со вируси/бактерии, се здрави. Почнале во градинка и почнал ``хоророт``. И моето беше едно од тие што до 2 год. не знаеше што е тт или антибиотик. Почна градинката и почнаа болестите. Иако 1-2 само има пиено до сега антибиотик а е скоро 4г, но икс пати беше болна првата година во градинка. Дај боже да си продолжат здрави сите дечиња и во градинка, но најчесто, да не речам скоро секогаш, не е така, сеедно доено или не.
Мојата беше здрава додека не ја фати стрептококата... но не од градинка. Уште не одеше тогаш. И сега кога е болна секогаш е таа. Кс и црп мирни само брис од нос со наод. Ај ќе ја поплукам само пу пу
Комплетно е точно. Но се согласувам и со @anastasijaki не одеше во градинка кога ја доев. Фати бронхит. Престанав да ја дојам пак фати бронхит. Внуче од прва братучетка нон стоп е болно доено долго време и не оди во градинка, другото внуче исто доено долго оди во градинка пропратни настинки без антибиотици. Само да ни се здрави и живи и ние со нив, се поминува
Да. Само сакав да доловам дека нема голема поврзаност помеѓу доењето и болежливоста на детето(пак да нагласам дека сме сите свесни за придобивките од истото). Дека детето е или болежливо или не, или имало повеќе контакт со други деца/вируси/бактерии или не. Но кога ќе тргне во градинка се паѓа во вода бидејќи најчесто и она второто ќе мине низ фаза на адаптација и фаќање на вируси/бактерии и нивно лечење со антибиотици.
Јас имав план да дојам до годинка ама кај мене малата сама се одби на 10 месеци, ние имавме тежок старт со доењето во смисла не напредуваше доволно, а 24 часа беше на цицка, јас имав млеко ама малата ми е порано родена па се дохрануваме дур не ојача, е после кога тргнавме ад си фативме убав ред со цицање и се чудев како ќе ја одбијам кога ќе дојде време оти беше зависник од цицка. Од 9 месеци некаде почна да ми одбива града преку ден па се мачевме и завршивме само на подои кога е успана и така една вечер ја зимам да цица, а таа спие ама јас упорно буткам града и ја разбудив, е тука маж ми пресече дека бебето веќе не сака да цица џабе се мачам цел месец башка и го кршам сонот и од тогаш престанав да ја напињам и толку беше од нашето доење ( па и јас со сиот памет будам бебе што веќе има 3 онака баш обилни оброци оти голем лапач е). Да се разбереме доењето е многу важно дури како еден вид супермоќ му доаѓа, го раниш, смируваш, успиваш и го штитиш од инфекции ама сепак доењето според мене е за бебиња не за дечиња, но секој со својот избор.
јас би до 9 максимум 12 месеци. Првото го доев само еден месец за жал. Имав млеко ама и мали брадавици и не можеше да фати,се живо пробав детето гладно се мачи ни фаќа ни цица молзев ама додека одмолзев додека се напие се понервозно и завршивме на ад. Инаку идеално ми е до 12 месеци. Секако јаде се дохранува а подле годината веќе и се храни. Што поента од цицање на 2 или 3 години
Бидејќи имавме многу тежок почеток со доењето, си реков дека ќе дојам минимум до годинка, а доколку бебе сака, и повеќе. Цицалче невидено е, 10 месеци има, и покрај тоа што има и оброци и ужинки, мора да цицне барем малку, од навика. Обично кога е раздразнета,плачлива,настината тогаш бара почесто. Не сум помислила на одбивање, иако веќе ме каса со забите,и боли ужасно! Рано е. Секако нема рандом форумски мислења или членови да ме предомислат за мојот доенички стаж Е сеа, не до прво одделение да виси на цицка, ама до кај година ипол може. Крипи ми се малку овие мајки до 3 па и 4 години што дојат, но добро, секој за своето
