Офф добро е, значи не сум само јас, се исплашив. На почеток на бременост сум и многу ми е тешко со емоциите. Имам страв, паника, постојано си плачам-инаку ретко сум плачка, од кога дознав дека сум бремена една недела си плачев секој ден, моите се загрижија дури, а не дека ненадејно останав бремена.Некој страв во мене, де среќа, ептен се чувствувам збунето. Ако продолжам вака со плачки не знам како ќе издржам. Едноставно се ме нервира, не можам ни свадбата да си ја испланиам како што треба ниту се замарам со неа, ептен сум за никаде. Само се молам ова да не потрае инаку ќе шизнам вака, кај ми е крајот. Леле ако потрае 9 месеци . Тешко било во ПМС, ова беттер било...
Девојки јас пак немам ич проблем со плачење или паники. Само што пократок фитиљ имам, па лесно се скарувам. Највеќе трпи брат ми. Се нешто коа ке се изнервирам на него истурам. Греотка. Па си трпи. На почеток мм го притепував по малку и тој си кутеше, ама сега па не сум и толку нервозна. Чудо. Плачев само после примањето инекција, ама стварно многу болеше.
Мораш да се стабилизираш. Вистинските емоции и паники идат тек после тие 9 месеци .Умор,неспиење,грчеви,заби. Затоа сега уживај максимално
Placam mnogu cesto za se sto treba i ne treba i toa znam onaka i cel saat da si poplacam,a i mnooogu sum nervozna najmala sitnica moze da me iznervira :/
Placka za se i sesto ali i ogromna ljutka- luta kako dzince da ne mi nagazi na nerv nekoj apetit za kavga- ogromen. I se si ispokaram taka pa si velam: zosto volku tenzii bre zeno?!?!?
Vo prvata bremenost bev po nervozna i pogolem lutac a sega plackapa uste sinko koga ke mi reci nesto vo smisla dali ke me sakas od kako ke se rodi bebeto jas placam kako ludake ni pomini zeni
Јас сум многу нервозна . Најмала ситница може ептен да ме изнервира и само се лутам само се карам. Кај мене највеќе трпи мм . После кратко време се смирувам па почнувам да си плачам и веќе крајот не ми се знае. Денеска влегов во 6ти месец и само се надевам дека нема ваква да бидам до крај .
Плачам, тажам и јас не знам за што. Сирот мм се чуди, не знае како да се однесува во небрано е човекот. Јас де сум уморна, де ме боли нешто, де повраќам, и почнувам да си плачам. Тој се смее, па се крсти Сабајле плачев затоа што ми беше лошо, и не можев да направам појадок каков што планирав, немав сила, и плачев од немоќ. Ама така жално Јас така сум емотивно проблематична, а не сега. Што ќе биде понатаму не знам. Паника во движење сум. Господ нека ни е напомош. Тешко мене, уште потешко на тие околу мене.
Nevidena placka..za sekoja sitnica se nerviram..samo da ne mu se sluci nesto na bebusot,velat kakva ti e bremenosta takvo ke bilo i bebceto
Плачев и со првото доста и тоа за секакви глупости, па бебе бајче.. бебе мирно какво што би посакала секоја мајка Битно е да не си нервозна кога ке се роди... тогаш повеќе осеќаат... Еве плачка од сам старт и за второво, абе за смешни работи плачам..
Добра сум сега за сега со емоциите. Се расплакав само 1 до сега нешто со бебиња гледав. кај мене се удри само на повраќање.
Јас сум многу чувствителна но никогаш не изразувам и покажувам емоции. Во бременоста почнав да плачам, се нервирам многу кога на пример во продавница одам по Трикс чоколатче а баш тоа го нема, или кога нешто нема во аптека, кога нема топла вода за бањање, на почеток дури и глава ме заболуваше од нервоза, но подоцна почнав да го контролирам тоа. А друга работа што се промени е што се одалечив речиси од сите и не сакам никој да знае апсолутно ништо за мојата бременоста, ни пол, ни термин, ни кој месец сум ни ништо и кога некој ме прашува такви работи ми иде да го задавам буквално.
Jas stanav mnogu nervozna, posebno kon malata Najcesto me nervira koga mi tera inat i mi ide ubavo da plesnam po gazot ili raceto, edvaj se vozdrzuvam. A tek pocetok sum. Drugi simptomi nikakvi nemam, samo pregolema nervoza
Prva bremenost mi e i hormonite mi poloduvaat-se smeam i posle 2 min znam da se rasplacam za nekoja situacija na nekoj film.Pred nekoj den citajki kniga se utepav od placenje,a losa rabota ako nesto ne mi e po keif se nerviram
Ах бе жени. Какви се тие бабини деветини за во бременост така и со бебето. Тоа е една голема заблуда. Бебево ќе ви биде такво какво што самото ќе си биде и тоа нема врска со вашите емоции и не знам што ти не во бременост. Карактер е во прашање не бабини деветини . Емоции.. што знам дали и тоа игра некаква баш хард кор улога. И ние понекогаш многу преувиличуваме од потребното .
Жени јас сум во мнг лоша состојба бас ден-два пред пораѓање. Немам со кој да си поразговарам. Маж ми не разбира. Пораѓањето ми крева црева а и тос дека веќе се губам себе и моето време. Ако сака некој нека пише пп или совет како да не ја изодувам пак патеката на депресијата како првиот пат само што сега почна и порано. Само лежам и се сожалувам. А цела беменост бев толку позитивна...деега се пропадна. Не можам пак да се пораѓам ќе умрам (((((((
Имам едно прашање мамички. Откако ќе ме прашаат и ќе кажам дека очекуваме ќеркичка, кој по меко кој дирекно како со жалење коментира во стилот... „ее..ако де, ај пак наредното може машко ќе се погоди„. Ние наредно не планираме да имаме од здравствени причини, и за до ова едно ангелче да дојдиме требаше низ пекол да поминам и да се вратам назад. Овие коментари толку многу ме погодуваат, и навистина не знам како да се справам со напливот на чувства и емоции кои ги доживувам кога ќе ги слушнам. Благодарна сум до небото на Бога за ќеркичката што ја очекуваме, но не можам на секого да му застанувам и да му објаснувам колку сум среќна, и само сакам да ми е здраво и живо ова едно детенце за кого ќе живееме. Дали ви се случило и вас да ви дадат вакви неумесни коментари, што одговарате..како реагирате, некој совет?
Да, мила.Една комшика ми рече така. Па и мајка ми кога ми рече, па кога и се развикав. Јас исто поминав по потешкиот пат и уште да ми коментираат така. Важно да е живо и здраво, па дали е машко или женско. Не се нервирај.
