Инспирација за пишување

Инспирација за пишување добивам од љубовта и тоа најчесто кога сум разочарана. Почнав почесто да пишувам последнава година и ТОЈ ми е инспирација.

 

Инспирацијата ја црпам од сопствените чувства. Обично пишувам кога имам налив на емоции Порано, кога бев многу тажна и кога ми беше тешко, сите свои мисли и чувства ги пренесував на лист хартија. Потоа се чувствував многу подобро, како да ја имам споделено својата мака со некој од доверба. Понекогаш инспирација црпам и од некои песни исполнети со многу чувства и нежна мелодија Најчесто пишувам за љубовта и животот.

 

Тагата - е вечен и неисцрпив извор на инспирација (барем кај мене)...

 

Пишувам текстови веќе подолго време, единствена инспирација ми е се што се случува околу мене, љубовта, тагата, среќата, пријателството или солзите.
Пишувам и кога сум среќна и кога сум тажна. Во последно време ТОЈ ми е инспирација.

 

Инспирацијата си доаѓа сама, тоа е нешто кое барем јас сеуште не сум успеала да го контролирам. Имам еден нотес во кој запишувам мисли кои во моментот ќе ми дојдат на памет, а кога ќе се почувствувам полна со инспирација, седнувам пред компјутер, го отворам нотесот и пишувам песна.
Сум пробала да пишувам кога немам инспирација, ама не оди и готово. Затоа во тие моменти запишувам само одредени мисли кои потоа прераснуваат во песни. Имам и започнати, а недовршени песни кои чекаат момент да бидат дозапишани.

 

Многу пишував порано, имав инспирација која не иде ако отприлика се ти е подредено...Кога бев страшно, очајно, несреќно за прв пат заљубена, кога анализирав се и сешто, кога ситуација од 5 мин. знаев да ја преиспитувам со саати, кога бев или длабоко несреќна или манијчно среќна, кога не заспивав до сабајле вртејќи филмови во глава...тогаш станував и ноќта да запишам некои 'генијални' мисли кои би биле штета да се заборават до утрото...
Откако престанав да пишувам, почнав да живеам...

 

Порано, до пред некои 3-4 години, пишував. Раскази, составчиња, есејчиња, стварно ми беше мерак да пишувам. И имав теми за пишување, ооо, колку само теми ми се мотаа во глава. Детска фантазија растегната и протегната до максимум. Кои случки само можев да ги смислам и да ги изрежирам во мојата лична фантазија, ми немаше рамен. Признавам дека ме мотивираше плус и тоа што луѓето околу мене ми даваа голема поддршка да продолжам со пишување.

Кога зацапав солидно во средно, дали од недостиг на време, или од разочарување што само одредени фаци се форсираа, престанав. Којзнае колку време немам напишано нешто, било што. Не ми е никаков проблем пишувањето, сите писмени, проекти и такви ми ти работи беа пис оф кејк за мене. Ама ете.

Денес, не можам да се инспирирам од дождот, од Сонцето или од љубовта. Мислам дека стилот на пишување ми ,,забегува,, повеќе кон колумни, статии, блогови. Сакам да пишувам смешни и интересни работи, со мала, ептен мала доза на сарказам и иронија. Ме нервираат тие две во големи количини. Инспирација ми даваат секојдневните настани, можам да се инспирирам и од тоа. Професорката по филозофија во средно ми викаше дека имам ,,критичко око,, за секојдневните настани и дека идната професија треба да ја гледам некаде накај новинарството. Што знам, времето ќе покаже дали била во право или не.

Сега се задоволувам со пишување на фемина. Пробав и блог да водам, арно ама, напишав еден пост, си ја изгубив локацијата на блогот и отиде идејата по Вардар. Нема везе, се што сакам некогаш да кажам си го кажувам овде.

п.с. Ако некој ден ми фркне некоја голема идеја, што ќе ме фрли на трескавично пишување, очекувајте и некоја книга од мене. Гарантирам дека ќе биде смешна, не знам поинаку да се искажам.

 

Сега ретко пишувам оти ме има фатено мрзата ама порано пишував секој ден.Најчесто инспирација ми беше љубовта било дали бев среќна или тажна.Инспирација се наоѓа во секоја ситница од животот, важно само од кој агол ја гледаш и како ја доживуваш.

 

Девојки ми треба помош за пишување краток говор.. на која тема би пишувале вие, некоја актуелна или..?

 

Инспирација

Инспирација за да пишувам ми е самата природа, татковината, природните убавини, црпам инспирација и од натпревариве кошарка/ракомет, годишните времиња и така.
Ќе почнам да пишувам и римата сама ќе се реди, таа ме носи мноооогу далеку ...

 

Инспирација

Се живо и диво ме инспирира, само да си го уклучи човек главчето, да ги шутне катастрофиве и да разгледа, тоа е друг свет.

 

Многу често добивам инспирација. Обично пишувам мали текстови кои се поврзани со животот, општо. Малку сум мрзлива, но не дозволувам тоа да ме надвладее. Обично пишувам тогаш кога имам највеќе обврски. Летово, немам напишано ништо. Иако понекогаш седнувам со тетратката и со пенкалцето, едноставно зборовите не доаѓаат. Знам и да седнам во паркот и да ги набљудувам луѓето.. Пробувам да откријам каква мака носат во себе и да направам своја приказна од тоа што сум го видела. Искрено, во последно време малку го запоставив тоа, да го наречам хоби.

 

Добивам инспирација од љубовта.
Љубовта ме инспирира да пишувам..
Првата платонска љубов,вистинска љубов меѓу двајца кои се разделиле и на крајот повторно се заедно и сл.
Во последно време инспирирана сум да пишувам за љубовта на мојата тетка и тетин (Српски војник кој бил на служба во селото од каде што потекнуваме) кои покрај сите пречки успеале да бидат заедно,и ден денес се.Ако некогаш и напишам книга ќе ја подарам и ќе ја изненадам,во потрага сум по повеќе податоци и нивни доживувања.
Инспирирана сум и да пишувам за животот на баба ми,која за време на породувањето останала без мајка.Нејзините маки,страдања како сирак и сл.И за крај лошата маќеа како во приказните ...
Имам многу инспирација,барам слободно време и почнувам да пишувам

 

Инспирацијата или ја имаш или ја немаш, или доаѓа или не.


Кога и се сака на неа тогаш, не кога јас сакам да пишувам. Секогаш е така.
Некогаш случајно не осетно ќе почнам да пишувам, а понекогаш се трудам и не бива.
А од што доаѓа, само таа си знае понекогаш од среќа понекогаш од тага, а најмногу од спомени и соништа.

 

Се сложувам со Кенди.
Кај мене инспирацијата доаѓа од 4 работи: преголема среќа, длабока тага, болни спомени и неостварени соништа (дури и оние кои будно ги сонувам).

Си запишувам се‘ на телефон во пораки, па откако ќе ги препишам истите на компјутер - ги бришам од телефон. Не сакам друг да ми ги чита понекогаш несврзаните мисли.

Исто така, инспирација добивам од музика. Најчесто тоа се Hide and seek на Imogen Heap и песните на Radiohead.

 

Секогаш добивам инспирација на најразлични начини. Понекогаш од нежните зборови на саканиот, понекогаш од тагата и осаменоста, а понекогаш кога ќе се задлабочам во мислите. Секој збор, секоја емоција ме тера на пишување или на цртање, бидејќи мојата желба за изразување е огромна.

 

Најчесто од музиката !
И од среќата, тагата, емоциите.
Инспирацијата ми доаѓа од секаде, секогаш различно.
Понекогаш дури и само еден поглед низ прозорецот може да ми ја поттикне фантазијата и да ме инспирира за пишување.

 

Не ми требаше да го прочитам ова, одамна ми се врте во главата.

Јас си имам една криза, инспирацијата никако да ја зауздам. Ќе врие во мене, ќе направам генијални реченици од неа во главата, ама да ги напишам Највеќе ќе издржам десет минути пишување, додека не ми падне притисокот, не почне нешо да ме чеша, или па жешко ќе ми стане, ќе оставам се и ќе излезам надвор.

Криво ми е, дека има многу за што би сакала да пишувам и не би сакала да излезам од форма.

Пишувањето во пубертетските години е една од најегостичните ствари, обична китка за пред другите. Али ако продолжеш и понатаму, знаеш дека тоа е тоа, тоа е талент. Едино ако цел живот не си во пубертет...

 

Секогаш кога ќе ми се случи нешто што ќе ме повреди, нешто што ќе дознаам дека на некого му се случило нешто, кога ќе видам луѓе кои имаат многу поинаков карактер од мојот, или пак се несватливи, повредени, издржливи. Пишувам како мали текстови, приказни кои ги зачувувам во компјутерот и излегуваат како сопствен дневник, се обидов да пишувам дневник но не успевам секој ден да напишам нешто, прво од што ме мрзи, второ од што не ми се случува секој ден нешто различно. Емоциите се оние кои преовладуваат најчесто за поттикот на текстовите, а потоа доаѓа прашањата за животот, и карактеристиките на човекот.

 

Нешто што сакам да го кажам или некое мое моментално чувство.Некој интересен или тажен настан...
Зависи некој кого сум го сакала а тоа тој не го знаел некој што ме повредил зависи од темата моментално добивам инспирација...