Каде и да е, само да сум со вода овошје, зеленчук и он, не сакам никој ни ништо повеќе, не можам веќе тука, се гушам страшно, се разочарав од самата себеси!
Aх мил мој Рим...те видов во најлошо издание, со многу дожд и смет, а успеа да ме освоиш и покрај се`. Да те видам...барем уште еднаш...
Сакам да биде кочан ладно, а јас да си седам во фотеља пред ќумбе натрупано со дрва кои потпукнуваат, да си пијам нес кафе и да си читам добра книга. Не го сакам март, ја носи пролетта.
Небитно каде, само далеку, далеку од тука.. Може Хрватска, Париз, било каде. Не сакам да сум овде. Нененене.