Како без другото дете додека сме во болница?

Ја отварам темава зошто не најдов друга или слична па би сакала ваши мислења мамички што се спремате за второ,трето ... породување, како се справувате со мислата или како сте се справиле одкако го оставате првото дете дома?? Леле јас сум избезумена од помислата и незнам како ќе се справам кога ќе треба да ја остава ќерка ми за да ја родам втората. Премногу сме приврзани една за друга и никогаш не сме биле одвоени. Многу ми е страв.Незнам таа како ќе издржи.И така многу плаче ако ме нема подолг период иако има веќе 3 години. Ве молам помагајте очајна сум.Терминот ми се ближи и веќе навечер дури и неможам да спијам од мисли.....

 

како без другото дете додека сме во болница???

Обиди се да поразговараш со нејзе пред време. Објасни и каква е ситуацијата. Можеби така ќе се реши проблемот..

 

имаш уште два месеци колку што гледам од стикерот.пробај во овој период оставај ја подолго време со бабите ,постепено остави ја еднаш двапати да преспие таму.децата се стопати поприлагодливи од нас можеби ке те изненади реакцијата позитивно.керка ми е поголема ама јас од 8 месеци ја оставив за да се вратам на работа и долг период ја оставав да спие кај мајка ми во петок спроти сабота,затоа што ги работам и саботите,и ден денес немам проблем со оставанје со пренокуванје од било која причина(свадба,излегуванје со друштво,генералка дома исл.)ако не оди една недела сама бара така да мислам ке нема проблем кога ке треба да се породам.

 

Најтешко нешто за мене во вториот пораѓај беше оставањето на синчето Пукнав од жал и тага
Макар што бевме разделени само 3 дена
Тргнувам за болница го оставам со јатрва ми и заминувам не се вртам и после 5-6 метри ми вика мамо мамо и ми мавта со раката чао мамо чао ме скрши на милион парчиња толку ми беше тешко се сокапав од плачење али помина добро е
Мајка не се трауматизирај уште сега има време белким ке се договорите вие две некако

 

и јас се скапав плачејќи посебно кога ќе ми се јавеше на телефон, многу ми фалеше, ама и тоа помина
Ако си природно за два дена не е страшно

 

Ова прашање малку ме мачи.Мм не дека не ќе може да се снајде но сепак...нели најмалку 3 дена во болница,како ќе се снајде за јадење во попладневните часови...од сабајле ајде во градинка си јаде ама после тоа Знам дека нема да биде оставен сам на себе,тука се и моите и неговите но маж како маж...
А син ми не дека ќе тагува многу по мене...повеќе е поврзан со татко му

 

Мајка си е мајка ...ќе бара тоа е сигурно!
Еве и син ни е со татко му цел ден ама првите два дена нонстоп прашуваше за мене и навечер,барем првите два после не
Кога ме земаа од болница беше пре среќен но кога свати дека мама не е сама ,две недели ме одбегнуваше
Плачев и ден и ноќ
Потоа се навикна и сега се е ок
На никого ова да не му се случи
Пак е со тате цел ден а за спиење ја гушка мама

 

Додека бев во болница после вториот пораѓај, поголемиот син беше дома со татко му. Маж ми зема одмор. Не ми беше тешко што го оставам со татко му. Он не е приврзан за мене и не ме ни побара додека бев во болница. Ќе му се јавев на маж ми за да разговарам со син ми, а он само ќе речеше ало и толку од неговиот муабет.

 

И мене истово ме мачи. Никогаш не сме биле одвоени со син ми. Тој ќе си биде со татко му, ама како ќе се снаоѓаат и како јас ќе издржам без него? Уште сега ми се плаче, а верувам и дека ќе си плачам...

 

Бидејќи ноќта заминав, дури го разбудив од бацување и гушкање.....паметот во него ми беше, повеќе досаѓав јас на домашните што прави он, него ли они мене за бебето.

 

Denes ja vidov prvpat ovaa tema i da vi kazam kako nablizva termin jas placam za sinko ,kako bez nego nekolku dena me ubiva pomislata

 

ЧИТАМ И ПЛАЧАМ..И МЕНЕ МИ СЕ БЛИЗИ ПОРАЃАЊЕТО..КАКО ЌЕ СЕ ОДВОЈАМ ОД СИНЧЕТО ..ИМА 3 ГОД,,МНОГУ Е ПРИВРЗАН СО МЕНЕ,,НЕ СЕДИ ВООПШТО БЕЗ МЕНЕ,,НЕ СМЕАМ НИ ВО ПРОДАВНИЦА ДА ОДАМ БЕЗ НЕГО....ШТО ЌЕ ПРАВАМ????:...........ШТО ЌЕ ПРАВИ И ТОЈ БЕЗ МЕНЕ????

 

И јас во иста ситуација.. Некни дури ми вели :мамо не оди ти на болница, нека дојдат со брџа помош нека ти го извадат бато од мешето и сите ќе си седиме дома абе срце да те боли

 

ОХ КОЛКУ СЕ ТЕШКИ МОМЕНТИ ОВА...КАКО ЌЕ ГИ ИЗДРЗИМЕ НЕ ЗНАМ...БЛАЗЕ ТИЕ МАЈКИ ШТО ДЕЦАТА НЕ ГИ БАРААТ МНОГУ,,И СЕДАТ СО ТАТО,,СО БАБА...ИТН....

 

dusha , i kaj mene e taka kako nablizva vrrmeto solzi mi idat ama kako site taka i nie

 

Lele temava ama ste ja pogodile uste od koga me maci I jas samo to mislam Iako e uste rano ama samo Toa se mislam dusava me BOLI ko ke mi tekni Kako ke go ostavam tie nekolku dena I plus sakam so vtoroto za carski a Toa se poveke dena vo bolnica za gref dusi4ka...

 

Јас како прво родено дете кога се пораѓаше мајка ми со сестра ми 5 год. имав и искрено не ни приметив дека не е дома, полна куќа со гости ни беше вечерта, другиот ден мекици пак, додуше мене повеќе и татко ми ме чуваше на времето.Јас повеќе се радував на фактот дека ќе ми донесат сестричка дома.Внук ми исто кога се пораѓаше братучедка ми пресреќен беше дека ќе има братче, не плачеше дека мајка му ја нема.

 

Кога се породив вториот пат првиот син цело време беше со мене, само за време на самото породување беше пред врата со татко ми. Третиот пат исто, дечките цело време беа со мене, само за спиење си одеа дома и тоа тек втората вечер, првата си преспаа на кревет со мене, да се осигураат дека сестеичката ќе ја носиме дома, нема да се врати кај мама во мешето.

 

Така треба. .. Браво.. Но сигурно си во странство... Во оваа наша чудесна земја, ќе треба да молам да ми го пуштат детето во соба.. Ако не можам да излезам и да го видам на влезот од одделот

 

Ne e strasno majki. Posebno ako decata se nad tri godini sigurno imaat igracki koi im se omileni, ke im kupite ke se zanimavaat. Sigurno ke dojde nekoj doma na pomos, tatkoto ke zeme den dva- znaci moznost da se zblizat poveke so decata koi poveke se privrzani so majkite. Mislam deka nas ni e potesko od kolku na niv. Sin mi imase tocno 3 god i 3 meseci i super pomina. Do vecerta pred da se porodam spiese so mene pa nemase nikakov problem.