Како се навикна вашето дете на новиот член во семејството (брат/сестра)?

Ех па не е интересно ако не се скарате некогаш

 

@makgirl колку се млатевме на времето сега сме супер.

 

Многу добро ја прифати на помалата сестричка дека и таа беше многу мала па и не ни знаеше што е бебе, само ја гледаше малку и си заминуваше и така, до денешен ден ја сака и ја чува нејки никој да ја чепни со прст

 

Колку се разлика?
И мене ме мачи ова прашање, ама ќе пишам искуства за некој месец.

 

На почетокот супер, пошто се многу мала разлика таа и немаше појма за ништо. Ке го гушнеше нежно и толку! А сега како растиме појавува по малку љубомора али ништо страшно, нормално е тоа.

 

Toчно една година и еден месец се разлика,, сега големата е две години и два месеци а малата година и два месеци

 

Јас сакам да го поставам спротивното прашање на оваа тема, па ако се нашла некоја мајка во ваква ситуација или има совет, молам да сподели.
Како да му се објасни на мало дете дека не може да има братче ниту сестричка. Тој е доволно голем за да рабери дека другите дечиња дома си имаат бато или дада, и изложен е на коментари од околината како на пр. "Ајде мама и тато да ти купат сестричка", па наскоро очекувам и сам да си побара но јас не сум спремна за одговор и се разбира не за да му ја соопштам вистинската причина затоа што е премногу мал за да сфати. Како се ова да помини без плачки и болка од двете страни, за него како дете и за нас како родители?

 

Neznam koja e pricinata za toa nitu pak kolkavo e deteto nemam jas licno iskustvo jo imam bliska rodnina sto od zdravstveni pricini nemoze da ima vtoro. Nejzinoto e golemko veke ama i koga pominuvase niz tie problemi on bese ne tolku golem ama mislam dovolno da razbere deka poradi toa sto mama bila bolna ne e vo moznost da mu rodi uste edno. Gledaat sekoj vikend da.mu go organiziraay vo druzba so drugarcinja ili rodnini mnogu e drustveno deteto pa taka nekako mu nadoknaduvaat. Dokolku e dovolno golemo da razbere kazete mu ja najotvoreno pricinata zosto nema bratce ili sestrice.

 

Исто, здраствена причина...а син ми има 2 и пол години, мал е уште ама веќе влегува во фаза каде почнува да бара и да прашува...

 

Кажувајте совети и идеи, искуства како поминавте со запознавањето на постарото братче/сестриче со новиот член на семејството. Ми дадоа совет, да не мн му посветувам внимание на бебето пред постарото детенце и да му донесеме играчка која ќе речеме дека била од бебето.

 

И да сакаш нема да можеш да го запоставуваш бебето многу,бидејќи му требаш
Моите се разлика од 5 години,две ќерки имам,се сакаат многу,поголемата во ниеден момент не рече дека не ја сака,дека и смета,напротив спрема неа многу убаво сестрински се однесува,ноооо имавме и ние еден проблем на почетокот,таа почна спрема мене да покажува агресија,да не ме слуша, за инат да прави работи кои не и се дозволени,да ми се криви со јазикот, периодот ми беше баш стресен,значи таа си покажуваше љубомора, и нормално е тоа,одеднаш сите се посветени кон новиот член,сета ангажираност и посветеност што била насочена кон неа,сега одеднаш се намалила
Се организиравме со мм, тој повеќе да биде со неа,да ја игра да ја прошета,да не се осети запоставена,и мене ми фалеше тоа,но ете мораш повеќе да бидеш со бебето
Но поминува и тоа,после некој период се навикнавме сите, сега пак имаме друг проблем,малово веќе има 16 месеци и се и чепка,и фаќа, па поголемата се лути,ја кара,не и дава нејзини работи,ама тоа е живото
Само гледајте да не биде поголемото запоставено, вклучувајте го во обврски, нека донесе пелена, нека помага при бањање на малото, и сл.да се почувствува дека е од корист,дека ви е потребна негова помош

 

Немој да му зборувате директно на поголемото за бебето. Оставете работите спонтано да течат. Замоли ги и останатите од околината да продолжат да се однесуваат најнормално со големото и да не му го спомнуваат бебето. На пример: наместо да го прашуваат како е братчето / сестричето? Те слуша ли?... Да продолжат со прашања и разговори од типот: како си, каде ќе те носат мама и тато...
Кај нас ова "упали".

На поголемото не му се крши толку карактерот со тоа што му се придава исто значење и внимание како дотогаш, па прилагодувањето беше поспонтано и побезболно.

 

Моите се разлика 4,5 години. Кога се роди ќерка ми, син ми беше многу среќен зошто има сестричка, можев да му ја оставам да ја гледа додека спие а јас да си завршам се по дома, ја лулаше, ја играше, но беше веќе поголем. Сега сум пак бремена а ќерка ми има 3години, кога им кажав дека ќе имаме уште едно бебе син ми беше пресреќен и многу плачеше од среќа, а ќерка ми рече само добро мамо, ама ако бебето е девојче не и давам да си игра со моите кукли и се затвори во купатило , ќе има војни водење со неа и незнам што ќе се прави.

 

Син ми уште кога бебето ми беше во стомак го сакаше . Не се промени ништо откако го родив . Ден денес ( тој има 2.5 а бебето 4 месеци ) сеуште ако заплаче а јас не сум тука , оди до неа и и дава цуцла , потоа доаѓа кај мене и ми вели : " Мамоо , дада , дана ( мамоо дада стана ) " . Не е љубоморен . Ако му кажам да и задржи шишенце , тоа го прави со љубов и внимание . Ако некој гостин му каже дека ќе ја земе ќерка ми тогаш синот трча по човекот и вика : " не не не дада мое седи " . Искрено , мамина маза беше , па се изненадив од тоа колку се промени и колку многу ја сака сестра му . Бог на сите вакви дечиња да им даде .

 

Moite se 5.5g razlika. Na pocetok sin mi bese ljubomoren no ne go iskazuvase toa prema bebeto tuka stana mnogu drzok I bezobrazen so nas. Nea ne ja ni pipkase na pocetok kako dau bese strav. Jas go odnesov vo prodavnica da si kupi nesto od sestra mu i taka ljuto recejas ke si odberam sto sakam i frknav 1500den za lego. Kako raste se poveke ja saka i veke znae i da se zaigra so nea. Se gleda nekogas deka se oseka zapostaven posebno vo poslednive nekolku meseci inaku koga bese mala bese mirno bebe i imav poveke vreme za nego. Sega imam malku obratna situacija, malava e ljubomorna na nego i mnogu nervozno mu reagira duri i koga ja guska nekogas a posebno koga sum jas so niv. Samo go mava go kube a ovoj se smee mada znae nekogas i da se iznervira

 

zdravo go citam tvojot post i mozam samo da mu napravam copy paste ako i jas sakam da pobaram sovet kritka od ostanatite clenovi potpolno istooo ama bas se sto imas napisano i mene mi se slucuva prvoto 3 god malovo 1.5 mesec strasno ke se poremetam !!!!!!!!!

 

Sega gledam kogs sum go pisala postot, pred 7 meseci znaci, e za 7 meseci ima mali promeni kaj sin mi, se smeni vekje ne vika taka, retko ama toa koga nesto ne mu e po volja, inaku e podobar vo vrska so ne slusanjeto i vikanjeto. .Od utre pocnuva da odi i vo gradinka pa kje vidime, se nadevam na mnogu podobro da se smeni.
Period e toa i kaj vas, kje mine, samo trpenie, nema drugo resenie, jas se sum probala i za zal nisto ne pomaga, samo vreme, toa e najdobriot lek

 

Zdravo ,imam sin 5god i sega cekam vtoro dete, no vo posledno vreme e mnogu ljubomoren maliot neznam od kaj voopsto mu teknuvaat tie zborovi,ako go iskaram mi veli dobro nejkime sakaj si go bebeto mene dusa me boli ,uste ne rodeno bebeto imam problem a sto poslem raganjeto kako ke go prifati ?ako imal nekoj slicno iskustvo neka spodeli .

 

Јaс се плaшев кaкo пoгoлемиoв син ќе гo прифaти бебетo, aмa џaбе сум се плaшелa.
Кoгa дoјдoвме oд бoлницa му беше чуднo штo пoвеќе не е центaр нa внимaние, aмa брзo се прилагоди. Уште пред дa се пoрoдaм гo пoдгoтвувaвме зa тoa, aмa другo е кoгa е сo бебе дoмa.
Сепaк, гледaм декa е приличнo зaштитнички нaстрoен премa брaтчетo, му се рaдувa, гo зaкaчa, гo гушка. Амa сетo време кoгa не гo дoјaм или држaм бебетo, му гo пoсветувaм нa пoгoлемиoт, кoгa е дoмa. Амa мм си гo презеде пoгoлемиoт дел oд oбврските сo негo, пa ми е пoлеснo, иaкo знaе дa ми пoбaрa дa се гушкaме, штo рaдo му удoвoлувaм. Зaсегa е дoбрo, пoнaтaму ќе видиме.