Како се одлучивте за второ дете? (за помалку одлучните)

Многу ме нервира ова. Сега скоро бевме на роденден и една мајка со 3 дечиња ми вика ајде што чекаш мене првото и второто ми се година ипол разлика, поубаво здравје двете се изгледаа заедно. А нејзиното трето и моево се 8 дена разлика, после следи муабетот "немам време за ништо, само со децаваи дрн дрн жалење." Само реков има време.

Ама искрено луѓево треба да олабават со тоа ајде кога второ/трето па и со кога бебе.

 

Веќе и на работа се во фазон, ајде сите по 2 имаат, ти кога второ?

Нормално само се насмевнувам и викам има време.

Пред некој ден се најдов во ситуација со познаник со кого се знаеме цел живот ама не се дружиме нешто многу, разговараме и викам се брзам да земам дете од градинка.
Спонтано прашање од моја страна дали ти имаш деца? Се најде човекот во незгодно, викам немам сеуште ама само една година има поминато од свадба.

Мене уште понезгодно, оти може имаат некој проблем, може сосем 10та причина имаат за немањето деца.

 

Јас со закон би забранила да се праша "ајде кога бебе второ/трето дете?". Милион примери имам околу со 300 проблеми дури и после прво дете.

 

А уште непородена ајде 3 тото машко ,затоа шо сум носела девојче...
На темава ,не се рашив сама дојде.
Јас сум била секогаш во филм се да е погодено па бебе... и за првото така целев тоа што не беше дозавршено го средивме во тие 9 м бременост.
Сеа со ова имаме други проблеми кои шо сакав да се средат пред да имаме второ. Ама испадна обратно...
Тешко е ,ама тоа е.
Само да се тие здрави и живи ништо друго не ми треба

 

Е ова ме нервира и мене сега, имам 2 машки ајде сега женско ама нејќам женско му велам, јас сакав 2 машки за да не се мачат ко мене крај нема поќе коментари хахах

 

Море син ми сега дека ќе има брат уште не сум се породила со второво вика мама сакам сестричка следно. Ќе се јавиме на штркот на тој и тој број кажува некои броеви и вика сестричка ќе нарачаме. А и јас сакам женско едно, за едно 7-8 години ако успееме (а може и машко да е како што тргнавме), ако не здравје. И ако сме во поголемо живеалиште зошто овде нема теорија .

 

Ако си имате желба зошто да не, децата се благослов Моето сакаше братче и ете му братче

Ама вака од страна коментари нервираат демек ако имаш 2 машки мора и женско и обратно, гледајте си го дворот и ајт таму нека се живи и здрави доста се 2

 

Ај и ќерка ми ,,мама ние кога ќе имаме братче "
Викам нема да имаме

 

Сега ја гледам темава..да пишам и јас збор два

Јас отсекогаш знаев дека сакам да имам две деца. Дечар сум невиден, сакам дечиња ептен зборевме со маж дека ќе правиме второ, кога малава ќе направи годинка. Па така и бидна, некој месец после нејзин роденден почнавме со обиди. Не очекувавме, изненадување беше дека природно останав затоа што со малава останав со ин витро. И шок..не ми се веруваше, почнав со прегледи, дочекавме срце и..немам зборови да опишам што е мајката. Имав интуиција дека нешто не е во ред..мајчински инстинкт..крварење со денови и погледот на докторката и зборовите нема да ги заборавам! Ова бебе не било за нас...така си се тешам со денови и денови не можев да се опоравам, солзи и тага, ама имам детуле нај сакано, па полесно со неа пребродев сè. Ете си пишав..да ми олесни! Не губам надеж дека пак ќе се израдувам првово маста ми ја извади (кукав по др теми дека не спие, еве ја и сеа, торнадо по дома) ама си сакам уште едно тоа дефинитивно

 

Некој по тазе на темава да сподели искуство.
Денови,години поминаа мојата веќе 4 направи.
Ем сакаме ем не сме се одлучиле за тоа.
Како да си мислиме ај има време. Ама времево реално 4 години брзо летнааа ...

 

Јас како ги гледам како растат заедно, колку се сакаат и веќе не можат една без друга, се посреќна сум што си се имаат една со друга. Кај поголема разлика можеби нема да имаат слични интереси како мали, толку поминато заедничко време али со љубов и труд би имале совршена врска како големи. Така да кога вие сте спремни е најбитно, вистинските вредности ќе им ги покажете без разлика на годишната разлика.
Ние чекаме трето, со големата ќе бидат 7г разлика, со малава 4г.

 

Моиве се раслика 1год и 2месеца.Две бебиња не беше планирано второто плус и ризична бременост ,предвремено породена ама бидна.Ама еве веќе се навикнавме првото е 18 месеци сега прооде ,дада е 3 месеци.Весело ни е дома ама ќе пораснат за брсо време.

 

Mojava 5 napravi, maz mi saka vtoro no jas nekako ne se osekam spremno, se si mislam deka nema da mozam so dve da postignam bidejki maz mi ima takva rabota sto bukvalno vikend ne mozeme da pomineme zaedno i pogolemiot del od grizata za dete e na mene iako i jas odam na rabota. Ne insistira me razbira, no kolku e cudno custvo sakas ama nejkes

 

Скроз си во право ако си сама а немаш помош од нигде. Јас се нафатив само затоа што он работи до 16:00 а викенди и празници е дома со нас и презема се околу децата иначе е напорно стварно ама јас со 0 баба сервис сум освен што големиоѕ знаат за викенд да го земат ама ретко. Убаво размисли си дали си спремна да е се ма тебе товарот, пошто и мојот прв син е 5г и мноогу повеќе бара внимание, многу смени однесување, кенкав стана, плачлив, бара да го хранам, облакам пошто гледа со бебево правам се'. И почесто мм чува бебе јас со големиот да можам да шетам или сите заедно.

 

Ние сме странство, сами на себе, мајка ми иако во иста држава сме е на 3ч од нас и жената си работи, иде еднаш месечно на 2 дена. Е сега јас не работам ама некако второто полесно го изгледав, сега како што кажав играат заедно многу, не се зависни од мене за игра и вц , иам време се дома да напраам и да пијам кафе. Не се плашиме за третово, мислам дека уште полесно би ми било.. иако имаме обврски еден куп, носи - земај, спортови, школа сега од септ. Е сега кој како си размислува и може, мене ми беше битно да се имаат едни со други оти ја сум сама и од секогаш ми фалел брат/сестра.. ден денес не можам да се помирам дека од страна на моите и двата немам голема фамилија што мо е тука и во добро и лошо.

 

Исто скрос и мојава е иста возраст. Маж ми одамна сака јас никако да се решам, плус ме кочи и дека треба ивф па патолошка бременост и треба да ме снема од мапата 1,5 година. Се си викам има време има ама и нема баш јас сум 35 год веќе

 

Мајка, кај си ти, те снема, пиши нешто за другарката, порасна ли, стана ли умна

 

Патолошка не е по дифолт за ивф. Мене и двајцата ми се така, па одев на работа и за двете бремености. Имав боледувања во почетокот заради реални причини, останатиот дел си одев на работа. И тоа јас на 33 го родив првото, на 38 второто.

 

Знам ама кај мене има плус причини, со скратено грло сум од конизација и имам абдоминален серклаж. Во првата бременост по пола час ми беше дозволено надвор ама јас од страв не го правев ни тоа. Ептен ја мислам знам и неможам си помогнам, кога ќе ми текне на тоа желудникот ми се превртува а реално сакам детенце и имам и ембрионче замрзнато

 

Уф тешка ситуација. Мислам дека од цела бременост најтешко ми беше седењето дома. Не дека другото лесно беше прегледи, испитувања, болки, стресови.