Како се однесувате спрема кавгаџиите?

Некогаш објаснувам, некогаш ги оставам да мислат дека се во право, а секогаш си го држам моето ниво и не паѓам на нивниот речник.

 

Зависи од личноста и ситуацијата. Најчесто не паѓам на нивното ниво, си држам до себе и мојот став, знам да полемизирам со аргументи и да ја докажам основаноста на моето мислење, но знам да бидам и концизна, а потоа игнор.

 

Vo zavisnost od situacijata taka i reagiram, ama vo sekoj slučaj ako si go bara kje si go najde.

 

Никогаш не рипам да се карам прва, секогаш зборувам смирено, а кога веќе тие ќе почнат со кавгите се обидувам да ја смирам ситуацијата. Освен кога сум во ПМС е тогаш и ѓаволот бега од мене.

 

Обично сум т.е бев смирена и не се расправав со вакви. Ама веќе некако краток ми стана фитиљот и малку ќе ми треба ваков некој да подбуцне ситуација за да се испокарам. Не преќутувам веќе.

 

Тој што е настроен да се кара и јас се карам со него и му делам правда не е така туку вака. И плус интересно ми е да се докажувам успат се смеам на неговото погрешно мислење . А знам некогаш и да игнорирам .

 

ги трпам колку можам тоа е а ако претераат им давам повод да ми завидат оти се на некои такви налетувам ако се сурови кон мене јас попуштам но некои сами си сакаат да страдаат

 

ke im vratam 2-3 pati ako pocnat kavga bez pricina i potoa gi ignoriram,gi otsavam sami sosebe da si se raspravaat

 

Ги игнорирам. Ако стварно си ја бараат бељата после бегаат ко ѓаол од темјан.