Исто, како некој да ме тресел од ѕид, претепано и уморно. Се прашувам како успеваат со деца, работа и да тераат викенд шема. Мислам јас ни не сакам и како помлада не бев по акање ноќно време, сега со дете па ич. Повеќе си сакам мир, спокој, мое катче, ука бука не сакам. Ама зборот ми е од каде таа сила. На пример оваа недела цела со дете му помагам има испрашување, тестови, тоа толку ме истоштува чудо,не за друго се нервирам што од мали главчињата со што морат да замараат. Дома други обврски и јас на крај на вечерта сум на слаба батерија. Не знам може до мене е. Ама што вели мм немам баби кои дете ќе однесат на школо понекогаш, ручек некогаш да спремат како што гледам сите други што имаат помош, дојдат од работа имаат ручек од свекрва. А ние трчи од пат да не испаничи дете дека не нема. И се така во круг на трчање.