Како се чувствувате денес?

Срекно, исполнето, мирно...иако сум како на трка

 

малце ненаспано но сепак добро сто сум станата порано имам и болки во глава и од заб мозе да е од забот сто ми боли па сега и главата ми боли

 

Прекрасен ден, а нит сонце ѕирка, нит чоколадо врне.
Мора тоа планетите и ѕвездите да се натртиле врз нечија... туѓа глава.
Оти, мојава е креп фрии тудеј!
Пааа, осечам се онако, сунчево!
Дабоме!
Сани, тенк ју фор д’ саншајн...
Уште жезол ми фали.
Денес сум денсинг квин.
Лов ју Док. Целувки и цвеќенца за тебе.

 

Прв пат после дооооолго време да пишам во темава и да не ми студи и да не ми се мочка

Денес сум подобро од вчера. Забележително.
Помалце кашлам, помалце кивам, носот ми е помалце затнат. Иако се‘ уште ме држи настинкава, денес после неколку дена наместо чај пиев кафе , се вратив на старата добра рутина. And it felt food

Одвреме-навреме погледнувам кон прозорецов надевајќи се дека ќе се случи чудо и ќе видам барем малце сонце (жолти ми се завесите, па ме залажуваат), ама чудово некако како заспано е утрово и не сака да ме изненади. Најверојатно ќе морам да се помирам со денешново време, какво што ќе биде и во наредниве неколку дена

Денес ќе бидам корисна и продуктивна. Чувствувам

 

Ќе им се посветам малку, ме бараат.

 

Како таксист.
Јас приметувам се, а мене никој.

 

Се чуствувам осамено.

 

уморно,време е за релаксација и еден добар сон

 

Тажно, изнервирано....многу голем баксуз сум

 

Ајде опушти се,и без нервози

 

Одморено, свежо.
А и времево баш ми се засвиѓа денес, ме потсети на Лондон.

 

Добро е имав малце посета па ми го подобрија расположението а и комуникацијата ме опушти малце.

 

денеска супер се чувствувам едвај чекам вечер уште да се излезе и да го заврчиме денот со едно прекрасно лудување

 

Mногу цудно Bолки од забот и главата а сега поцна несто од внатре кај градиве мозе од нервоза е

 

супер

 

Се мразам самата себе кога љубоморам на туѓата среќа и кога поради нешто што јас немам, потајно сакам и другите да го немаат тоа... за да не се чувствувам осамено во гужвата. Уште потрагично е тоа што во тие другите вклучувам и блиски драги луѓе.
Значи ужасната сум од самата себе. Како монструм се чувствувам, кој има потреба да биде затворен во темна кула до крај на животот.

 

Супер преполна со позитивна енергија сеа нишо живо не мојт да ме изнервират

 

Ко научник. :geek:

 

изнервирана 500 @@@@@

 

кууул
како може у сабота??