Си реков пред да започнам, тие неколку моменти денеска ќе бидат само мои, ги заслужив. Ама некако заборавив што си реков и ветив, си го погазив зборот и повторно западнав во сенка и се соединив со толпата. Мразам кога забавата преминува во лудило. Па и така сите сме по малце луди... Некои само повеќе го истакнуваат тоа... У глобала, луди се луѓето. Не знаат што сакаат. ...Лошо е кога глупавата и одбивна на моменти реалност, ќе се помеша со мирис на парфем (патем, многу тужничок парфем бе ) кој носи исто толку глупави спомени. Ќе кажев лоши, ама овие се колнам дека од глупоќа се произлезени! Уште ако се најдете во гужва у автобус во тие моменти, да не речам што сте му направиле на ежот. Е, гледате од каде вакви мисли. Кидс, ду нот трај дис ет хоум! http://www.youtube.com/watch?v=e0G64nHwdvE
Цела вечер око немам склопено. Ме боли целото тело, секоја коска. Се чувствувам, се чувствувам...незнам како. Немам сила.
Повторно неспиена цела вечер, ама за чудо не ми се нешто спие, свежа сум . Морам да си го оправам биоритамот. А книгите чекат да ги фанам конечно, се оставам во последен момент .
Denes sum extra odkako mi pocna denot so edno utrinsko kafe i parce kolac(bez cigari posle edno 9,10meseci)i bas mi bese fino bez cigari mmmmmmmmm
Сте се чувствувале некогаш многу убаво за некоја работа од една причина, и истовремено многу лошо за истата работа, од друга причина? Ете така се чувствувам јас. И неможам веќе повеќе вака. Неможам!! Што треба да значи сето тоа? Што да правам? Изморена сум веќе.....
Денешново расположение ми е променливо како и времето надвор. Ама некако, двете работи одат обратно пропорционално. Се разбудив со сонце, а јас бев тмурна и мрзелива. Попладневно сонцето се сокри, дојдоа облаци и ситен дожд, а јас - насмевка до уши. До вечер уште којзнае колку пати ќе бидам намрштена, па весела.
Како да можам да го освојам светот.. Енергична, расположена, силна, истрајна во намерата без да може некој да ме сопре...
