Како се чувствувате денес?

За чудо, понеделнички свежо се чувствувам иако спиев само 3-4 часа. Денот добро ми почна, со шолја топло млекце и музичке, си се спремив за нашколо, е сега ако не ми го расипат денот наставниците или соучениците добро ќе биде.

 

Уморно..Мрзеливо ..Гладнооооо ..

 

Како времево.
Де дувам, фучам, де се смирувам и предам како маче.
Де подроснувам и ми доаѓа да плачам, веднаш потоа се штрекнувам и се стегнувам, се дујам како темен напнат облак кој се мачи и не ги пушта капките да паднат.
Во мене кријам вистинска бура и прашање на време е кога ќе истурам.

А дотогаш...

 

Секој ден копнеам по најдоброто, денес прилично добро

 

Некако депресивно...

 

Го знаете она чувството пред нешто големо и битно, испомешано со трема, страв и милион други глупави чувства успат? Е, така. Бетер од бучкуруш.

Cheers!

 

Одлично со кафе си уживам.

 

Суперрр, среќно и исполнето ќе пукнам од среќа (нема причина)

 

полошо не може да биде ...

 

Безврска, ден пред полагање... од утре се нормализирам. Ке си надокнадам сон.

 

Денес се чуствувам прекрасно викендот да не зборувам како си го поминав едноставно ПРЕКРАСНО денес отидовме кај една другарка и таму малку се забаувавме у школо малку смешки ваму таму дма сега иако сум сама во соба сепк се “газам“ онака ставрно од смеење си пишувам со другакине во група и се смееме до даска од Викендов сватиф многу дека треба само да се чуствуваш ОПУШТЕНО и тоа е поздрав Феминки се надевам дека си поминавте и вие прекрасно за празниците

 

За прв пат одлучно и со цел.. Со други зборови гордо

 

Посакувана. После којзнае колку време.
Не од било кого, туку од него.

 

Браво за мене, зарем пак ќе поминувам низ ова сра*е . Зарем неможам да бидам старата храбра јас, која не можеше ништо да ја сруши аааааааа по ѓаволите . Откако ја слушнав лошата вест немам мир, зарем на секоја вест што ја слушнам на вести така ќе се чуствувам . Душата ми ја распара овој немир, желудникот ми се направи тврда грутка, паниката пак ме мавна . Кога ќе се променам, кога ќе почнам да не ставам се на срце, уффффффф аман, амаааааааааннннннннн . Ќе исклучам и тв и интернет и се и ќе читам и ќе читам, ќе се заглавам со моите романи, така ми е најубаво. Каде и да свртам само лоши вести

 

Имам очајна потреба од одмор.
Ама не од одмор во кревет, туку од одмор некаде далеку од овде.
Секојдневниве обврски ме убиваат, a за брзо време ќе дојде момент кога нешто ќе ми штрапне во главава, па ќе си речам:

Let's go to Bali!

 

Убавина, обожавам вакви пролетни врнежливи денови полни со дожд, грмотевици , мммм уживанција

 

омалаксаноооо

 

Тапа некако, безвеза.
Ми се чини ни десетка во индекс не ме орасположува.
Знам и што ми е.
Тоа е.

Не дирајте ме!

 

Изморено... а во исто време и задоволно! Еден испит помалку!

 

И јас не знам како.
Навидум сум ок, но во мене се случува бура - борба на чувства, мисли, спомени, луѓе...
... и ме измачува, а не можам ни да заплачам, божем за да ми олесни.
Немам ни солзи повеќе, ни нерви, ни ништо.
Нека помине се побрзо, не можам повеќе вака.